Znaczenie: wesoły, radosny.
Z łacińskiego hilaris, tego samego rdzenia co „hilarante”.
13 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Hilary z Poitiers.
Biskup Poitiers i chrześcijański filozof IV wieku w Galii. Wykorzystał swoją erudycję i wpływ polityczny, aby przeciwstawić się nurtom teologicznym zagrażającym jedności Kościoła, akceptując wygnanie, by pozostać wiernym swoim przekonaniom.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie ulegać presji grupy, nawet za cenę własnego komfortu i bezpieczeństwa. To dowód na to, że jasność umysłu i lojalność wobec własnych zasad mają wartość przewyższającą okoliczności.
Źródło: Nominis
Hilario obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 13 stycznia.
Niewiele imion niesie ze sobą tak wyraźne znaczenie jak Hilario: pochodzi od łacińskiego słowa hilaris, oznaczającego „wesoły, radosny”, i ma ten sam rdzeń co hiszpańskie słowo „hilarante” (wywołujący śmiech). Tradycja chrześcijańska łączy je również ze św. Hilarym z Poitiers, biskupem i doktorem Kościoła z IV wieku, wielkim obrońcą wiary w starciu z arianizmem, którego wspomnienie obchodzi się 13 stycznia.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Hilario przez stulecia był popularnym imieniem, zwłaszcza w środowiskach wiejskich, gdzie brzmiało otwarcie i prosto. Nosili je m.in. hiszpański piosenkarz i autor tekstów Hilario Camacho czy panamski bokser Hilario Zapata, mistrz świata.
Dziś jest to imię rzadkie, o staroświeckim charakterze, wybierane przez tych, którzy pragną przywrócić klasyczne imiona o wyrazistej osobowości. Jego brzmienie buduje poczucie bliskości i dobrego humoru: trudno je wypowiedzieć bez uśmiechu, co idealnie pasuje do jego znaczenia.
Hilario jest żywym wcieleniem łacińskiego hilaris, duszą, która nie tylko się śmieje, ale promieniuje zaraźliwą, niemal elektryczną radością. Jego charakter nie jest powierzchowny; jest siłą historyczną, przywołującą na myśl błazna dworskiego, który jednym spojrzeniem obala sztywność władzy. Żyje pod przewodnim ideałem radości jako oporu, wierząc, że dobry humor jest ostateczną tarczą przeciwko ciężarowi świata. Jego dominującą cechą jest ekspansywna żywotność, śmiech, który nie prosi o pozwolenie. Jak mówił Seneka, „radość jest cnotą bogów”, a Hilario praktykuje ją z pobożnością świecką. Nie jest naiwnym optymistą, lecz strategiem ducha, który rozumie, że śmiech jest aktem rewolucyjnym. Jego imię, wywodzące się z greckiego rdzenia hilarós, skazuje go na bycie grawitacyjnym centrum każdego spotkania, tym, który zamienia niezręczną ciszę w porozumienie. Jest artystą własnego światła, człowiekiem, którego istnienie jest ciągłym darem, stałym echem wewnętrznej uczty zamieszkującej jego pierś, sprawiającym, że życie, nawet w swoich suchych momentach, wydaje się lżejsze, bardziej ludzkie, bardziej prawdziwe.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Hilario nie szepcze; śpiewa, ale z precyzją romantycznego chirurga. Jego uwodzenie jest dotykowe i bezpośrednie, to taniec, w którym śmiech jest nieuniknionym preludium przed pocałunkiem. Przyciąga go intelektualne porozumienie, ta elektryczna iskra, która pojawia się, gdy dwa umysły rozpoznają się bez filtrów; co go śmiertelnie irytuje, to pusta powaga i wyrachowany chłód. Kocha ze zmysłowym, ale zabawnym oddaniem, szukając tej równowagi między cielesną przyjemnością a wspólną intymnością. Nie szuka posiadania, lecz rezonansu. W intymności jest hojny, eksplorujący, zdolny przekształcić zwykłe spotkanie w rytuał czystej radości. Co go naprawdę męczy, to narzucona sobie powaga, ten pozór moralnej wyższości, który dusi duszę. Hilario potrzebuje towarzysza, który odważy się bawić, stracić powagę, śmiać się z własnych blizn. Jego namiętność jest ogniem, który grzeje, ale nie pali, zaproszeniem do przeżywania teraźniejszości z żywiołową intensywnością, gdzie każdy pieszczotliwy gest jest obietnicą zabawy, a każde westchnienie – celebracją wspólnie przeżywanego życia.
Z łacińskiego Hilarius, wywodzącego się od hilaris, „wesoły, roześmiany”, pokrewnego słowa „hilarante”.
„Wesoły, uśmiechnięty, o dobrym humorze”.
Dzień imienia Hilario przypada 13 stycznia, ku czci św. Hilarego z Poitiers. Był on biskupem Poitiers i doktorem Kościoła.
Forma męska to Hilario, a żeńska Hilaria; w języku angielskim Hilary używa się dla obu płci.
Tak, ma łacińskie korzenie i był bardzo popularny w Ameryce Hiszpańskiej oraz w wiejskiej Hiszpanii; dziś jest rzadko spotykany.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.