Znaczenie: dobre rzeczy, które nadejdą.
Urodzone w średniowieczu, od łacińskiego bona ventura.
15 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Bonawentura. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Włoski teolog XIII wieku, wybitna postać zakonu franciszkańskiego. Ustrukturyzował myślenie swojego czasu, godząc wiarę z rozumem, i działał na rzecz reformy oraz jedności swojego zakonu. Jego rygorystyczny umysł uczynił go trwałym punktem odniesienia w sferze intelektualnej.
Co z tego zostaje: Pouczy nas to, że jasność umysłu i dyscyplina intelektualna są narzędziami wolności. Budowanie spójnych systemów myślenia pozwala poruszać się po złożoności bez gubienia się.
Bonaventura obchodzi imieniny we Włoszech i w Hiszpanii 15 lipca.
Bonaventura to imię wróżebne, narodzone w średniowieczu, od łacińskiego bona ventura, „dobre rzeczy, które nadejdą”: prawdziwa wróżba szczęścia i pomyślnej przyszłości, która stała się imieniem. Ma pełny, archaiczny i uroczysty dźwięk, który niesie ze sobą ciepło i pozytywność.
Postać, która uczyniła je sławnym, to św. Bonawentura z Bagnoregio, jeden z największych teologów średniowiecza, minister generalny franciszkanów i Doktor Kościoła, nazwany „Doctor Seraphicus” ze względu na mistyczną głębię jego myśli. Według tradycji, to sam św. Franciszek zawołał „O, dobra przyszłość!” (¡Oh, buena ventura!), widząc go jako dziecko po wyleczeniu, dając w ten sposób początek imieniu. We Włoszech imię żyje również w kulturze popularnej dzięki Panu Bonaventurze, postaci historycznej z komiksów Corriere dei Piccoli, zawsze bardzo szczęśliwej.
Dziś Bonaventura jest rzadkie i cenione, o starożytnym i hojnym uroku. To ważne imię, odpowiednie dla tych, którzy nie boją się długich imion bogatych w historię, i zawsze obdarza uśmiechem ze względu na swoje znaczenie dobrego wróżenia.
Bonaventura nie jest imieniem, lecz uroczystą obietnicą szeptaną przez Średniowiecze. Wywodzące się z łacińskiego bona ventura, „to, co przyjdzie z dobrem”, jego dusza drży na długiej fali wróżby. To nie jest po prostu optymistka; to architektka przeznaczenia, przekonana, że wszechświat musi odwdzięczyć się za jej zaufanie. Podobnie jak Święta Teresa z Ávili, nosi w sobie wewnętrzny płomień, który nie boi się ciemności, ponieważ głęboko wierzy, że światło zawsze przybywa punktualnie. Jej dominującą cechą jest świetlista odporność: zamienia burze w pomyślne wiatry. Nie szuka szczęścia jako szczęścia, lecz buduje je z cierpliwością kogoś, kto wie, jak czekać na przypływ. To wcielenie aktywnego oczekiwania, które się nie poddaje, lecz przygotowuje grunt. Jak mówiło stare przysłowie, „kto dobrze czeka, dobrze widzi”, a Bonaventura jest żywym dowodem na to, że oczekiwanie jest aktem twórczym. Jej esencja to blask zimowego słońca: ciepły, rzadki, zdolny stopić nawet najstarsze lody melancholii. To nie naiwność, lecz wyrafinowana strategia duchowa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Bonaventura nie biegnie, tańczy. Jej uwodzenie to powolna sztuka, utkana ze spojrzeń, które obiecują przyszłość, i ciszy obciążonej intencją. Kocha z tym samym spokojem, z jakim przyjmuje wiatr sprzyjający: bez pośpiechu, ale z głębią. Fascynuje ją cicha intensywność, kochanka, która potrafi słuchać między wierszami. Nie toleruje powierzchowności, łatwej gry i pustych słów; szuka duszy, która już cierpiała i wyszła z tego silniejsza, a nie bardziej zgorzkniała. Dla niej seks jest sakramentem, złączeniem losów, a nie tylko ciał. Lubi czuć, że druga osoba jest gotowa na budowanie, a nie tylko na konsumpcję. Co ją odpycha? Paraliżująca niepewność, partner, który nie wierzy we wspólny wzrost. Pragnie towarzysza, który będzie współautorem dobrej przyszłości. Kocha, gdy druga osoba dowodzi jej czynami, a nie tylko kwiatami, że wspólna przyszłość jest warta tego, by ją przeżyć. Jest pełna pasji, ale nigdy rozpaczliwa; domaga się wierności wobec zasady nadziei.
Oznacza „dobre szczęście, dobry los”, od łacińskiego bona ventura.
To średniowieczne imię wróżebne o łacińskim pochodzeniu, uczynione sławnym przez św. Bonaventurę z Bagnoregio.
15 lipca, ku czci św. Bonaventury z Bagnoregio, Doktora Kościoła.
Wielki franciszkański teolog XIII wieku, kardynał i Doktor Kościoła, zwany „Doktorem Serafickim”.
Dziś jest bardzo rzadkie, ale zachowuje starożytny urok i znaczenie dobrego omenu, co czyni je wyjątkowym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.