Znaczenie: „Dobry los, dobre przyszłe wydarzenia, dobre szczęście”.
To średniowieczne imię o pomyślnym znaczeniu, wywodzące się z łacińskiego bona ventura („dobre rzeczy, które nadejdą”), oznaczającego „dobre losy, pomyślną przyszłość”.
15 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Bonawentura.
Włoski teolog XIII wieku, wybitna postać zakonu franciszkańskiego. Ustrukturyzował myślenie swojego czasu, godząc wiarę z rozumem, i działał na rzecz reformy oraz jedności swojego zakonu. Jego rygorystyczny umysł uczynił go trwałym punktem odniesienia w sferze intelektualnej.
Co z tego zostaje: Pouczy nas to, że jasność umysłu i dyscyplina intelektualna są narzędziami wolności. Budowanie spójnych systemów myślenia pozwala poruszać się po złożoności bez gubienia się.
Źródło: Wikidata
Bonaventura obchodzi imieniny we Włoszech i w Hiszpanii 15 lipca.
Bonaventura to imię o charakterze auguralnym, powstałe w średniowieczu, od łacińskiego bona ventura, „dobre rzeczy, które nadejdą”: prawdziwe wróżenie szczęścia i pomyślnej przyszłości, wcieloné w imię. Ma pełny, archaiczny i uroczysty dźwięk, który niesie ze sobą ciepło i pozytywność.
Postać, która uczyniła je słynnym, to św. Bonaventura da Bagnoregio, jeden z największych teologów średniowiecza, minister generalny Franciszkanów i Doktor Kościoła, przezwany „Doctor Seraphicus” ze względu na mistyczną głębię jego myśli. Według tradycji to sam św. Franciszek zawołał „O buona ventura!” (O dobry losie!), widząc go jako dziecko po wyleczeniu, co dało początek temu imieniu. We Włoszech imię żyje również w kulturze ludowej dzięki Panu Bonaventura, historycznej postaci z komiksów Corriere dei Piccoli, zawsze niezwykle szczęśliwej.
Dziś Bonaventura jest rzadkie i cenne, o starożytnym i hojnym uroku. To imię ważne, odpowiednie dla tych, którzy nie boją się długich imion bogatych w historię, i zawsze obdarza uśmiechem ze względu na swój pomyślny sens.
Bonaventura to nie imię, to uroczyste przyrzeczenie szeptane przez średniowiecze. Pochodzące od łacińskiego bona ventura, „to, co przyjdzie z dobrem”, jej dusza drży na długiej fali życzenia. Nie jest prostą optymistką; jest architektką przeznaczenia, przekonana, że wszechświat musi odpowiadać jej zaufaniu. Podobnie jak Święta Teresa z Ávili, niesie w sobie wewnętrzny płomień, który nie boi się ciemności, ponieważ mocno wierzy, że światło zawsze przyjdzie, punktualnie. Jej dominującą cechą jest świetlista odporność: przekształca burze w korzystne bryzy. Nie szuka szczęścia jako szczęścia, buduje je z cierpliwością kogoś, kto umie czekać na wysoką morską. Jest wcieleniem aktywnego oczekiwania, tego, które się nie poddaje, ale przygotowuje grunt. Jak mówiło stare przysłowie, „kto dobrze czeka, dobrze widzi”, a Bonaventura jest żywym dowodem na to, że oczekiwanie jest aktem twórczym. Jej esencja to błysk zimowego słońca: ciepły, rzadki, zdolny rozpuścić nawet najstarsze lody melancholii. To nie naiwność, to wyrafinowana strategia duchowa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Bonaventura nie biegnie, tańczy. Jej uwodzenie jest wolną sztuką, opartą na spojrzeniach, które obiecują przyszłość, i ciszy pełnej intencji. Kocha z tym samym spokojem, z jakim przyjmuje pomyślny wiatr: bez pośpiechu, ale z głębią. Fascynuje ją cicha intensywność, kochanek, który potrafi słuchać między wierszami. Nie toleruje powierzchowności, łatwej gry i pustych słów; szuka duszy, która już cierpiała i wyszła z tego silniejsza, a nie bardziej ostra. Dla niej seks jest sakramentem, złączeniem przeznaczeń, a nie tylko ciał. Lubi czuć, że druga osoba jest gotowa budować, a nie tylko konsumować. Co ją odpycha? Paraliżująca niepewność, partner, który nie wierzy we wspólne wzrost. Chce towarzysza, który będzie współautorem dobrego losu. Kocha, gdy druga osoba pokazuje jej, czynami, a nie tylko kwiatami, że wspólna przyszłość jest warta tego, by ją przeżyć. Jest pełna pasji, ale nigdy rozpaczliwa; domaga się wierności wobec zasady nadziei.
Oznacza „dobre szczęście, pomyślność”, od łacińskiego bona ventura.
To średniowieżne imię o łacińskim pochodzeniu, obdarzone dobrymi znaczeniami, które zyskało sławę dzięki świętemu Bonaventurze z Bagnoregio.
15 lipca, ku czci św. Bonaventury z Bagnoregio, Doktora Kościoła.
Wielki franciszkański teolog XIII wieku, kardynał i Doktor Kościoła, zwany „Doctor Seraphicus”.
Dziś jest bardzo rzadki, ale zachowuje starożytny urok i pomyślny znaczenie, co czyni go wyjątkowym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.