Znaczenie: rada zarządcy.
Od Rögnvaldr, przeniesiony przez Morze Północne przez Wikingów i złagodzony w Szkocji do formy Ronald i Raghnall.
20 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Ronald z Orkadów. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Norweski hrabia Orkadów z XII wieku. Inicjował budowę katedry św. Magnusa w Kirkwall i zginął w konflikcie rodzinnym, stając się symbolem męczeństwa politycznego.
Co z tego zostaje: Można budować trwały dzieła w samym środku walk o władzę. Jego historia przypomina, że tworzenie często wymaga odwagi w obliczu przemocy.
Źródło: Wikidata
Ronald obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 20 sierpnia; we Francji 16 września.
Ronald wywodzi się ze staronordyckiego Rögnvaldr, „rada władcy”, przeniesionego przez Morze Północne przez Wikingów i złagodzonego w Szkocji do formy Ronald i Raghnall. Jego patronem jest Rögnvald Kali Kolsson, hrabia z XII wieku na Orkadach, który ufundował katedrę św. Magnusa i został kanonizowany w 1192 r., co nadało imieniu święto przypadające na 20 sierpnia.
Przez stulecia wyraźnie szkockie, imię Ronald stało się powszechnie popularne w całym anglojęzycznym świecie w latach 30. i 40. XX wieku, promując urok wielkomiejski, rycerski i typowy dla połowy stulecia. Jego skrócone formy Ron i Ronnie zyskały sobie miłość jako samodzielne imiona.
Od prezydenta Ronalda Reagana, przez fikcyjnego Rona Weasleya, po rockową legendę Ronnie’ego Wooda, imię to łączy w sobie autorytet, lojalność i swobodny humor. Dziś Ronald jest odbierany jako przyjazny klasyk o lekkim, vintage charakterze – wiarygodny, wesoły i nieodmiennie o dobrym sercu.
Ronald to wesoły człowiek o złotym sercu. Humor to jego znak rozpoznawczy — dar ośmiu na dziesięć dla lekkości, która czyni go ciepłym i zabawnym centrum każdego spotkania, wujkiem, którego kiepskie żarty w sekrecie kochasz. Ale jego komedia jest łagodna, nigdy ostra; to humor mężczyzny, który szczerze lubi ludzi. Pod żartami kryje się głęboka lojalność: Ronald to przyjaciel, który nigdy cię nie zapomni, który porzuci wszystko, gdy będzie to konieczne, niezachwiany w sposób sięgający korzeni imienia w staronordyckim Rögnvaldr — „rady władcy”, które nosił święty hrabia Orkadów.
W Ronaldzie jest ciepło wielkomiejskie (rozkwitał w latach 30. i 40.), pewna nieco archaiczna galanteria, która wydaje się pocieszająca i godna zaufania. Jest niezależny, szczęśliwy, robiąc swoje, obojętny na trendy, z żyłką zabawy i wyobraźni, co oznacza, że jego historie zawsze mają zwrot akcji, a jego plany zawsze mają ozdobę. Nie szuka reflektorów — woli cię rozbawić niż być podziwianym — i jest w nim łatwa satysfakcja, brak desperackiego wysiłku.
Pomyśl o Ronaldach i Ronniesach, którzy czarują: rockandrollowy uśmiech Ronniego Wooda, merkurialny geniusz Ronniego O’Sullivana, nawet lojalny i wielkiego serca Ron Weasley. Ronald może być uparty, gdy podjął decyzję, a jego pancerz żartów może ukrywać, kiedy naprawdę cierpi. Ale w jego rdzeniu jest hojny, wierny i ciepło rozbrajający — ten rodzaj mężczyzny, który pamięta twoje zamówienie kawy i imię twojej babci. W swoim najlepszym wydaniu Ronald jest kominkiem: zabawnym, lojalnym, stabilnym i nieskończenie gościnnym, przyjacielem, który sprawia, że całe pomieszczenie wydaje się domem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Serce Ronalda bije w rytmie dawnych nordyckich pływów: rozważnie, głęboko i zaciekle lojalnie. Nie podrywa; ocenia. Jego urok nie tkwi w efektownych gestach, lecz w cichej powadze mężczyzny, który wybrał swój kurs. Pociąga go inteligencja odpowiadająca jego własnej, szuka partnera, który potrafi utrzymać swoją pozycję w radzie umysłów. Potrzebuje współwładcy, a nie poddanego. W sypialni jego dotyk jest pewny siebie, oparty na ciężarze historii i obietnicy ochrony. Oferuje dobrze doradzaną, stabilną i niezachwianą miłość. Nudzi go niezdecydowanie, a odpycha go frywolność. Pragnie współdzielonej suwerenności, więzi kutej w wzajemnym szacunku i intelektualnej równości. Jest władcą, który słucha, radą, która chroni. Jego miłość jest twierdzą, ciepłą i nieprzenikalną, wzniesioną na skale zaufania. Szuka duszy, która zrozumie, że prawdziwa władza tkwi w podatności wobec nielicznych wybranych. Podbicie Ronalda oznacza zdobycie życia niezachwianego oddania, miłości, która trzyma się mocno w burzy, prowadzona przez starą mądrość regina i siłę valdra.
„Rada władcy” lub „dobrze doradzony władca”, z dawnego nordyckiego Rögnvaldr (regin „rada” + valdr „władca”).
Jest to szkocka forma nordyckiego Rögnvaldr, sprowadzona do Szkocji przez wikingów i również zapisywana jako Raghnall w języku gaelickim.
20 sierpnia, dla świętego Ronalda z Orkadów, hrabiego, który zbudował katedrę św. Magnusa.
Tak — są to bliskie kognaty germańskie, które dzielą korzenie „rada + władca”; francuską formą tej rodziny jest Renaud.
Ron i Ronnie to klasyczne formy skrócone.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.