Znaczenie: len lub legendarny muzyk.
Lacińskie imię Linus odnosi się zarówno do lnu, rośliny i tkaniny, jak i do postaci mitycznej Linosa, legendarnego muzyka, który miał nauczyć swego rzemiosła Heraklesa.
23 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Lin. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Pierwszy następca Piotra na czele rzymskiej wspólnoty chrześcijańskiej w I wieku. Ustrukturyzował pierwsze wspólnoty, ustanawiając jasne role dla diakonów i kapłanów, co położyło podwaliny pod trwały organizacyjny porządek w obliczu rozproszenia.
Co z tego zostaje: Gdy odziedzicza się narastający ruch, prawdziwym wyzwaniem nie jest pozostanie w bezruchu, lecz budowanie struktur, które pozwolą ideałowi przetrwać, nie zdradzając go. To sztuka odpowiedzialnego przekazywania.
Lino obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 23 września.
Lino to włoska i świetlista forma Lin, imienia o bardzo starożytnych korzeniach. Za nim stoi święty Lino, ten Toskanin, którego tradycja katolicka uznaje za drugiego papieża, bezpośredniego następcę świętego Piotra – stąd jego święto obchodzone 23 września. Łacińskie imię Linus odnosi się zarówno do lnu, rośliny i tkaniny, jak i do mitycznej postaci Linosa, legendarnego muzyka, który rzekomo przekazał swoją sztukę Heraklesowi.
We Włoszech Lino to klasyczne, ujmujące i ciepłe imię, kojarzone z popularnymi postaciami, takimi jak aktor Lino Ventura czy komik Lino Banfi. We Francji przeżywa prawdziwy renesans: krótkie, zaokrąglone, słoneczne, wpisuje się w falę imion kończących się na -o (Léo, Nino, Milo), które podbijają serca młodych rodziców.
Dziś Lino przywołuje południową słodycz, retro urok mężczyzny, który ceni przyjemności życia i elegancką prostotę. Imię, które emanuje zapachem słońca i natychmiastową sympatią.
Lino ma urok tych imion, które sprawiają, że chce się uśmiechać, zanim jeszcze pozna się daną osobę. Jego wygląd, jednocześnie retro i słoneczny, idealnie pasuje do temperamentu bon vivanta: ciepłego, zabawnego, niezwykle ujmującego. W jego znaku humor i fantazja błyszczą na pierwszym planie — Lino to ten, kto rozładowuje napięcie dobrze trafionym żartem, ten, kto zaprasza się sam, bo z nim otoczenie zyskuje nowy wymiar.
Wyczuwa się w nim południowe dziedzictwo jego słynnych imienników. Przede wszystkim strona Lino Ventury: pod bonhomią leży lojalność jak skała, nieprzejednana uczciwość, ten miks rustykalnej czułości i niezachwianej wierności wobec przyjaciół. A potem strona Lino Banfiego: autoironia, hojność, sztuka śmiania się ze wszystkiego bez cienia złośliwości. Lino nikogo nie przytłacza; jego naturalna dyplomacja i wrażliwość czynią go cenionym powiernikiem.
Daleko od gonienia za honorami, dąży mniej do sławy, niż do słodyczy dobrych rzeczy: dobrze zastawiony stół, rozmowa, która się przedłuża, wspólny śmiech. Jego ambicja jest umiarkowana, ale szczera, jego stabilność uspokaja, nie przytłaczając. Ta numerologiczna piątka sugeruje mu zamiłowanie do ruchu i spotkań, co zapobiega jego sztywności.
Za lekkością kryje się też subtelność — len z jego etymologii, muzyka Linosa, jego odległy mitologiczny patron. Lino ma słuch, poczucie piękna, artystyczną wrażliwość, którą dobrowolnie maskuje żartem. Podsumowując: to towarzysz podróży z czystego złota, o którym po latach mówi się, że to wielkie szczęście mieć go w swoim życiu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lino nie szuka tłumu, woli teksturę. Podobnie jak len, oferuje surową zmysłowość, tkaną ręcznie, bez widocznych szwów. Jego uwodzenie nie jest krzykiem, lecz tym ponurym śpiewem odziedziczonym z mitu o Linosie: niską, drżącą melodią, która wywołuje dreszcze na kręgosłupie, zanim jeszcze dotknie się skóry. Przyciąga dusze poszukujące rezonansu, a nie hałasu. W miłości jest naturalnie lojalny, odporny, zdolny pozostać słodki mimo tarć codziennego życia. Jednak uwaga: jeśli związek stanie się sztuczny lub luźny, on się rozstrzępi. Lino nie lubi syntetyków; nienawidzi plastikowych obietnic. Chce ziarnistości, prawdy, materii. Zmęczony papierowymi grami i lekkimi kłamstwami, potrzebuje połączenia, w którym się rozumieją, w którym cisza nie jest pusta, lecz nasycona głębokim słuchaniem. Kocha z cierpliwością płótna, które wolno schnie, by stać się niezniszczalnym.
Jest to włoska forma imienia Lin, wywodząca się z łacińskiego Linus. Nawiązuje do świętego Lina, drugiego papieża według tradycji.
23 września, w dniu świętego Lino, tak jak dla francuskiej formy Lin.
Imię jest związane z lnem (łac. linum) lub z mitycznym muzykiem Linosem; przypisuje mu się ideę subtelności i harmonii.
Tak, Lino jest po prostu włoską (i portugalską) odmianą Lin; oba imiona mają to samo pochodzenie i ten sam dzień imienin.
We Francji, tak: Lino mocno zyskuje na popularności od lat 2010, napędzany modą na krótkie imiona zakończone na -o.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.