Znaczenie: lenu; również kojarzony z greckim Linos.
Z łacińskiego „Linus”, a to z kolei z greckiego „Línos”, związanego z rośliną lnem oraz mitycznym muzykiem; imię to zostało chrystianizowane przez świętego Lino, drugiego papieża.
23 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Lin.
Drugi papież Rzymu, na początku I wieku, w Cesarstwie rzymskim. Po tym, jak wspierał apostołów, przyjął obowiązek kierowania wspólnotą w Rzymie, stając się pierwszym z długiej linii odpowiedzialnych za to miasto.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by przejść od wspierania do przywództwa, przyjmując odpowiedzialność za grupę. To forma dyskretnego odwagi, polegająca na służeniu ciągłości, a nie chwale.
Źródło: Nominis
Lino obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 23 września.
Lino to krótkie i starożytne imię, wywodzące się z łacińskiego „Linus” i greckiego „Línos”. Jego znaczenie oscyluje między „tym, kto pracuje z lnem” a wspomnieniem Lina, mitycznej postaci greckiej muzyki, mistrza Orfeusza; w tradycji ludowej kojarzy się z pokorną i szlachetną rośliną, jaką jest len.
Jego chrześcijański wymiar nadaje mu święty Lino, uważany za drugiego papieża, bezpośredniego następcę świętego Piotra, którego imię wymawia się do dziś w kanonie mszy. Jego święto przypada na 23 września. Ten apostolski korzeń nadaje mu dyskretną godność, niemal fundacyjnego pochodzenia.
W świecie hiszpańskojęzycznym jest to imię rzadkie o miękkim brzmieniu, przywołujące prostotę i bliskość; pojawia się również jako skrócona forma Marcelino lub Aquilino. Nosili je artyści, tacy jak argentyński malarz Lino Enea Spilimbergo, a dzięki aktorowi Lino Venturze brzmi międzynarodowo. Dziś wydaje się oryginalne, a jednocześnie nie jest ekscentryczne: krótkie, słodkie i obarczone wiekami historii.
Lino to imię o krótkiej sylabizacji i dużej ciepłości, a ten miękki nastrój przenika tego, kto je nosi. Profil wskazuje na wysoką wrażliwość, lojalność i stabilność: łagodny temperament, łatwy w obyciu, który zyskuje dzięki bliskości, a nie dzięki głośnym gestom. Nie szuka reflektorów (jego potrzeba uwagi jest niska); woli dobrze czuć się ze swoimi i robić rzeczy starannie, niemal z cierpliwością rzemieślnika, w zgodzie z tym korzeniem, który przywołuje pracę z lnem, nić po nici.
W Linie jest coś z szlachetnej pokory, tej samej, która wyłania się w jego wzorcu, San Lino, drugim papieżu, którego imię przetrwało w liturgii, mimo braku niemal jakiejkolwiek biografii: dyskretna, ale fundamentalna obecność. Jednocześnie jego liczba 5 wprowadza ciekawą i niespokojną żyłę, która nie pozwala mu stać się apatycznym: lubi odkrywać, poruszać się, uczyć się nowych zawodów i zainteresowań. Ta mieszanka spokoju i ciekawości czyni go dobrym towarzyszem rozmowy, uważnym i nie spieszącym się z narzucaniem swojego zdania; jego naturalna dyplomacja łagodzi konflikty, zanim wybuchną.
Aura jego nosicieli barwi go artystyczną wrażliwością: ciąży wspomnienie malarza Lino Spilimbergo lub wielkiego aktora Lino Ventury, mężczyzn o rzemiośle i powściągliwym charakterze, zdolnych do głębi, która nie wymaga podnoszenia głosu. Jego energia jest umiarkowana, bardziej długodystansowa niż sprinterska, a jego ambicja kieruje się ku dobremu wykonaniu własnej pracy, a nie ku awansowi na wyższe stanowiska. Może grzeszyć nadmierną rezerwą, trzymaniem zbyt wiele dla siebie, a czasem trudno mu mu bronić tego, na co zasługuje. Ale gdy znajdzie swój teren, Lino rozwija spokojną lojalność i czułość bez krzyku, co czyni go kochanym: przyjacielem od zawsze, tym, który powoli tka więzi trwające całe życie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lino to wolno płonący ogień pod korą lnu: miękki w dotyku, ale nie do ugaszenia. Nie szuka huku przemijających namiętności; woli intymną fakturę, ten materiał tkany z cierpliwością i wytrzymałością. Jego uwodzicielski szepot owija się wokół skóry, zapraszając do zatracenia się w tym, co zasadnicze, w tym, co trwałe. Pociągają go autentyczność i głębia, ucieka od kruchych masek i dziecięcych gier. Potrzebuje kogoś, kto potrafi utrzymać jego wzrok bez mrugania, kogoś, kto zrozumie, że miłość to nie biały płótno, lecz złożona tkanina, w której splot włókna i namiętności. To, co go olśniewa, to inteligencja emocjonalna, ta zdolność bycia stanowczym, a nie sztywnym. Z kolei nic nie nudzi go bardziej niż pusta powierzchowność czy chore uzależnienie. Dla Lina miłowanie to ciągły akt tworzenia, stara muzyka rezonująca w duszy, w której każdy pieszczotliwy dotyk jest wersem, a każde milczenie – niezbędną nutą.
Z łacińskiego „Linus” (greckiego „Línos”); wiąże się z rośliną lnem oraz z mitycznym muzykiem starożytnej Grecji.
Dzień imienin Lino przypada 23 września, ku czci świętego Lino. Był on drugim papieżem Kościoła.
Zgodnie z tradycją, biskup Rzymu, który nastąpił po św. Piotrze; jego imię figuruje nadal w kanonie rzymskim mszy.
To imię własne samo w sobie, choć bywa też używane jako skrócona forma imion Marcelino lub Aquilino.
Jest to imię męskie. Nie należy go mylić z „lino” (tkanina), choć oba wyrazy mają wspólne etymologiczne pochodzenie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.