Znaczenie: Lina lub roślina lub tkanina.
Imię wywodzi się od łacińskiego imienia Linus.
23 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Lin.
Drugi biskup Rzymu na początku II wieku, we Włoszech. Przejął stery rzymskiej wspólnoty po tym, jak służył i wspierał apostołów, zapewniając dyskretną, ale niezbędną ciągłość w okresie dużych niepokoju.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać w cieniu i wspierać tych, którzy niosą płomień, zamiast szukać światła. To forma lojalności, która niczego nie oczekuje w zamian i która buduje zaufanie innych.
Źródło: Nominis
Lino obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 23 września.
Lino to włoska i promienna forma imienia Lin, imienia o głębokich, pradawnych korzeniach. Za nim stoi święty Lino, ten Toskaniec, którego katolicka tradycja uznaje za drugiego papieża, bezpośredniego następcę świętego Piotra – stąd jego wspomnienie obchodzone 23 września. Łacińskie imię Linus odnosi się zarówno do lnu, rośliny i materiału, jak i do mitycznej postaci Linosa, legendarnego muzyka, który rzekomo przekazał swoją sztukę Heraklesowi.
We Włoszech Lino to ujmujący klasyk, ciepły, kojarzący się z popularnymi postaciami takimi jak aktor Lino Ventura czy komik Lino Banfi. We Francji przeżywa prawdziwą renesans: krótkie, okrągłe, słoneczne, wpisuje się w trend imion kończących się na -o (Léo, Nino, Milo), które podbijają serca młodych rodziców.
Dziś Lino budzi słodycz Południa, retro urok mężczyzny, który ceni radości życia i emanuje elegancką prostotą. Imię, które pachnie słońcem i natychmiastową sympatią.
Lino ma urok tych imion, które wywołują uśmiech, zanim jeszcze poznamy daną osobę. Jego natura, zarówno retro, jak i słoneczna, idealnie pasuje do temperamentu konesera: jest ciepły, humorystyczny i niezwykło ujmujący. W jego charakterze na pierwszym planie stoją humor i fantazja – Lino to ten, który rozładowuje napiętą sytuację dobrze wymierzonym żartem, ten, do którego zaprasza się siebie, ponieważ atmosfera w jego towarzystwie osiąga nowy poziom.
W nim czuje się południowe dziedzictwo jego słynnych imienników. Po pierwsze, strona Lino Ventury: pod przyjaznością kryje się wierność twarda jak skała, niezachwiana uczciwość, ten miks rustykalnej czułości i niezłomnej wierności wobec przyjaciół. A po drugie, strona Lino Banfi: autoironia, hojność, sztuka śmiania się ze wszystkiego, nigdy nie będąc przy tym złośliwym. Lino nikogo nie poniża; jego naturalna dyplomacja i wrażliwość czynią go pożądanym spowiednikiem.
Z dala od wyścigu o laury, dąży mniej do sławy, a bardziej do słodyczy dobrego nastroju: dobrze zastawiony stół, ciągnąca się rozmowa, wspólny śmiech. Jego ambicja jest umiarkowana, ale szczera, jego stabilność pocieszająca, a nie przytłaczająca. Ta numerologiczna piątka sugeruje mu skłonność do ruchu i spotkań, co zapobiega jego sztywności.
Pod lekkością kryje się też finezja – len jego etymologii, muzyka imienia Lino, jego odległy mityczny wuj chrzestny. Lino ma słuch, zmysł do piękna, artystyczną wrażliwość, którą dobrowolnie ukrywa za żartem. Krótko mówiąc: złoty towarzysz podróży, ten, o którym mówi się po latach, jakim wielkim szczęściem było mieć go w życiu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lino nie szuka tłumów, preferuje teksturę. Podobnie jak miłuje len, oferuje surową zmysłowość, ręcznie tkany, bez widocznych szwów. Jego uwodzenie nie jest krzykiem, lecz tym żalobnym śpiewem, który odziedziczył z mitu o Linosie: głęboka, drżącą melodia, która sprawia, że po plecach przechodzą dreszcze, zanim jeszcze dotknie się skóry. Przyciąga dusze, które szukają rezonansu, a nie hałasu. W miłości jest naturalnie lojalny, odporny, zdolny pozostać słodkim mimo tarć codziennego życia. Ale uwaga: jeśli związek stanie się sztuczny lub rozleniwiony, rozpada się. Lino nie lubi niczego syntetycznego; nienawidzi plastikowych obietnic. Chce substancji, prawdy, materii. Zmęczony grami papierowymi i lekkimi kłamstwami, potrzebuje więzi, w której się rozumie, w której cisza nie jest pusta, lecz wypełniona głębokim słuchaniem. Kocha z cierpliwością powoli schnącej płótna, by stać się niezniszczalnym.
Jest to włoska forma imienia Lin, wywodząca się od łacińskiego Linus. Nawiązuje do świętego Lina, drugiego papieża według tradycji.
Imieniny Lino przypadają 23 września, ku czci świętego Lin. Był on drugim papieżem Rzymu.
Imię to jest związane z lnem (po łacińsku linum) lub z mitycznym muzykiem Linosem; nadaje mu ono ideę finezji i harmonii.
Tak, Lino to po prostu włoska (i portugalska) odmiana Lin; oba mają to samo pochodzenie i ten sam imieniny.
We Francji, tak: imię Lino od lat 2010. mocno zyskało na popularności, napędzane trendem na krótkie imiona kończące się na -o.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.