Znaczenie: Niosący egidę / młoda koza.
Z greckiego Aigídios, związanego z aigís („egida”, tarcza ze skóry kozy) i aíx („koza”), a następnie zlatynizowanego jako Aegidius.
1 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Gil hermita. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Eremita z VII lub VIII wieku, zamieszkujący w lasach Prowansji. Miał chronić raną samicę jelenia, stając przed nią i wystawiając własne ciało na przemoc, aby ją ocalić. Ten akt absolutnej ochrony sprawił, że został skojarzony z tymi, którzy są słabi lub marginalizowani.
Co z tego zostaje: Można zdecydować się na wystawienie się na czoło, by chronić to, co jest kruche, nawet jeśli trzeba za to zapłacić. To forma odwagi, która nie szuka chwały, lecz godności drugiego człowieka.
Źródło: Wikidata
Egidio obchodzi imieniny we Włoszech, w Brazylii i w Argentynie 1 września.
Egidio to imię o starożytnym i skromnym uroku, sięgające korzeniami do greki: przywołuje egidę, mityczną tarczę Zeusa wykonaną z koziej skóry, a wraz z nią obraz zwinnej młodej kozy. Z etymologicznego punktu widzenia jest więc symbolem ochrony.
Jego popularność w całej Europie zawdzięcza św. Egidio, prowansalskiemu pustelnikowi, którego życie otaczają najczulsze legendy: jako opiekun sarny prześladowanej przez myśliwych, stał się patronem słabych i cierpiących oraz jednym z najbardziej czczonych świętych średniowiecza, do tego stopnia, że nadał nazwę miastom, kościołom i słynnej Wspólnocie św. Egidia. We Włoszech imię to ma długą tradycję, noszone przez filozofów i ludzi kultury, takich jak Egidio Romano.
Dziś Egidio postrzegany jest jako imię dojrzałe, powściągliwe i nieco z innego czasu, kojarzące się z uprzejmą powagą i solidnymi korzeniami. Choć jest mniej rozpowszechnione wśród noworodków, zachowuje jednak retro elegancję i godność, które miłośnicy bardzo cenią.
Egidio to imię, które pachnie tarczą i schronieniem. Jego greckie korzenie łączą je z egidą, archetypiczną ochronną zbroją, a jego święty to pustelnik, który staje się tarczą dla rannej łani: dwa obrazy rysujące charakter naturalnie ochronny, typ człowieka, do którego inni zwracają się, gdy sprawy przybierają zły obrót. W nim tkwi uspokajająca solidność, spokój kogoś, kto się nie wzburza i stawia czoła problemom jeden po drugim.
Egidio wyobrażany jest jako osoba zamknięta w sobie, mało skłonna do bycia w centrum uwagi, szczęśliwa w swojej autonomii, jak pustelnik w swoim lesie. Nie lubi hałasu ani rywalizacji dla samej rywalizacji: preferuje substancję nad pozory, spójność nad krzyk. Ta dyskrecja nie powinna być mylona z chłodem, ponieważ pod korą kryje się szczera czułość, ta kogoś, kto opiekuje się zagubionym koźlęciem i najsłabszym w grupie. Lojalność jest prawdopodobnie jego najbardziej wyrazistą cechą: przyjaciel Egidia to przyjaciel na całe życie.
Pokoleniowo imię przywołuje łagodną powagę, tę mądrych dziadków i mężczyzn kultury, a tradycja faktycznie wiąże je z uczonymi i filozofami, takimi jak Egidio Romano, czy niezmordowanym Forcellinim, który poświęcił swoje życie słownikowi. Z tego wyłania się spójny portret: uporządkowany umysł, cierpliwość kartuza, zamiłowanie do dobrze wykonanej pracy i brak pośpiechu w przypisywaniu sobie zasług. Egidio jest cichym strażnikiem, mężczyzną z tarczą, który nigdy nie dobywa miecza, ale zawsze jest gotów stanąć w obronie kogoś, kogo kocha. Imię, które nie krzyczy, ale któremu można zaufać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Egidio kocha jak wojownik, który zna wartość ochrony: intensywnie, z oddaniem, z tą starożytną siłą egidy, która otula i chroni. Jego zmysłowość nie jest frywolna, lecz namacalna, zakorzeniona w stabilności, która smakuje jak skóra i ziemia. Pozwala się uwodzić kobiecej inteligencji, tym ostrym umysłom, podobnym do ostrza miecza, zdolnym stawiać mu czoła bez strachu. Kocha kontakt fizyczny, bezpośredni i szczery, pozbawiony gier władzy; dla niego namiętność jest schronieniem, a nie walką. Jednak jego natura, związana z etymologią „młodej kozy”, czyni go niecierpliwym wobec przeciętności i nudy. Nie znosi niezdecydowania ani intelektualnej powierzchowności; jeśli partnerka nie stymuluje jego umysłu lub pozbawiona jest autentyczności, jego zainteresowanie gaśnie z chłodem greckiej zimy. Szuka duszy, która zdoła udźwignąć ciężar jego lojalności, wspólniczki, która potrafi biec z nim po najbardziej stromych ścieżkach życia, z oczami lśniącymi od namiętności i sercem twardym jak skała.
Pochodzi z greki, z formy Aigídios związanej z egidą, tarczą ze skóry kozy; do włoskiego dotarł przez łacińskie Aegidius.
Odnosi się do „nosiciela egidy” (ochronnej tarczy) i, przez korzeń, do „młodego koźlęcia”.
1 września, ku czci świętego Egidio pustelnika.
Ponieważ legenda czyni go opiekunem słabych, żebraków i niepełnosprawnych; był jednym z Czternastu Świętych Wspomożycieli Średniowiecza.
Po francusku to Gilles, po angielsku Giles, a po hiszpańsku Gil: wszystkie te warianty wywodzą się od tego samego świętego.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.