Znaczenie: obcy.
Od barbaros, żeńska forma greckiego barbaros.
4 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Barbara. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda kobieta z III wieku, w Cesarstwie Rzymskim, pochodząca z pogańskiej rodziny. Odmawiając poddania się absolutnej kontroli swojego ojca, który uwięził ją, by ją chronić, broniła swojej wolności myślenia i integralności aż do ofiary. Jej historia chwali opór wobec arbitralności.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można zachować jasność umysłu w obliczu najbezpośredniejszej opresji. Ta postać przypomina nam, że wewnętrzna prawda jest ważniejsza niż bezpieczeństwo narzucane przez innych.
Barbara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 4 grudnia.
Barbara to żeńska forma greckiego barbaros, „obcy” — słowa, którego Grecy używali, pół żartem, na określenie przybyszów, których język brzmiał jak „bar-bar”. Z tego samego źródła pochodzi słowo „barbarzyńca”, co nadaje imieniu sprytny i lekko nieposkromiony rys pod jego klasyczną elegancją.
Jej ciepło wywodzi się od świętej Barbary, jednej z najpopularniejszych męczennic średniowiecza. Legenda głosi, że młoda kobieta została uwięziona w wieży przez swojego ojca, aby chronić ją przed zalotnikami, potajemnie przyjęła chrześcijaństwo i została zamęczona — po czym jej ojciec został trafiony piorunem. Ta historia uczyniła ją patronką górników, artylerzystów, strażaków oraz każdego, kto stawia czoła nagłemu niebezpieczeństwu, a jej święto, przypadające 4 grudnia, przez długi czas było dniem wolnym dla pracowników.
Barbara osiągnęła szczyt popularności jako ulubione imię w połowie XX wieku, emanując pewną stabilną i glamourową pewnością siebie — erą Barbry Streisand i Barbary Stanwyck. Dziś czyta się jako mocne i godne imię klasyczne: bez komplikacji, zakorzenione i cicho imponujące, z bogatym świętym i kulturowym rodowodem w tle.
Barbara to fortecza z ciepłym kominkiem w środku. Wszystko w jej profilu wskazuje na niezachwianą wiarygodność – lojalność na poziomie 9, stabilność na 9 – co czyni ją osobą, na której inni budują swoje życie. Dotrzymuje słowa, zachowuje spokój i idzie dalej długo po tym, jak bardziej efektowne typy się wyczerpią. Jest w tym coś niemal mitycznego, co pasuje do imienia wywodzącego się od świętej, która zachowała nienaruszoną wiarę w zamkniętej wieży.
To, co wyróżnia Barbarę, to zażarta niezależność (8) połączona z niezwykle niską potrzebą uwagi (2). Po prostu nie działa, by zbierać oklaski. Zajmie cichy kąt, wykona ważną pracę i pozwoli, by wyniki mówiły za siebie – to poczucie własnej wartości, które można odczytać jako zamknięcie w sobie, ale które w rzeczywistości jest jedynie zadowoleniem z własnego towarzystwa. Ta niska ocena fantazji (3) sprawia, że jest świeżo zakorzeniona w rzeczywistości: zajmuje się tym, co realne, a nie tym, co marzycielskie, i rzadko widuje się ją za czymś modnym.
Pod skomponowaną i pragmatyczną fasadą kryje się prawdziwa czułość (wrażliwość 7). Barbary czują głęboko; po prostu tego nie rozgłaszają. Osoby, które zyskają ich lojalność, otrzymują przyjaciela na całe życie – stabilnego, ochronnego, cicho oddanego. Jednak jeśli złamiesz to zaufanie, most zwodzony podnosi się na zawsze.
Imię niesie pewny siebie blask swoich wielkich nosicielek – nieugięty talent Streisand, stal Stanwyck, samotny geniusz McClintock, do którego świat potrzebował dekad, by dotrzeć. To jest esencja Barbary: potężna bez hałasu, zasadnicza bez kazania, magnetyczna właśnie dlatego, że nie próbuje nią być. To jest przyjaciółka, która mówi niewiele na imprezie, a znaczy wszystko, co mówi – i ta, której chciałoby się mieć przy boku, gdy sprawy stają się trudne.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Urok Barbary jest zakorzeniony w starożytnej i magnetycznej obcości. Nazwana od „obcej”, wchodzi w relacje nie jako zdobycz, lecz jako zagadka wymagająca rozszyfrowania. Zmysłowo oddziałuje poprzez cichą moc bycia nieczytelną, oferując głębię, która wydaje się niebezpiecznie egzotyczna w porównaniu z codziennością. Jej język miłości to język intensywnej i przenikającej ciekawości; szuka partnera, który sprosta jej pragnieniu intelektualnej i duchowej przygody, kogoś, kto nie boi się cieni, w których mieszka.
Jednak jej własna natura tworzy paradoks. Ta sama cecha, która czyni ją nieodparcie tajemniczą, czyni ją również inherentnie niespokojną. Kiedy kochanek staje się zbyt przewidywalny, zbyt domowy lub zbyt łatwy do poznania, fascynacja Barbary wyparowuje, zastąpiona przez zimną i zdystansowaną nudę. Nie pragnie posiadania, lecz rezonansu. Aby ją utrzymać, należy pozostać wiecznym obcym, nieustannie wymyślając się na nowo wewnątrz intymności więzi. Zakochuje się w umyśle, który kwestionuje jej pochodzenie, w sercu, które szanuje jej samotność. To zaciekłe i zmysłowe połączenie, złączone dreszczem nieznanego i odwagą objęcia wewnętrznego barbarzyńcy.
To imię greckiego pochodzenia, wywodzące się od słowa „barbaros” i oznaczające „obcego”. Jego forma żeńska pochodzi od greckiego terminu, który oznaczał osoby nieposługujące się językiem helleńskim.
Święto imienia obchodzone jest w Argentynie 4 grudnia. Data ta oddaje cześć świętej Barbarze, młodej kobiecie z III wieku z czasów Imperium rzymskiego, pochodzącej z rodziny pogańskiej.
W kraju zarejestrowano 70 059 urodzeń z tym imieniem. Jego popularność osiągnęła szczyt w 1994 roku, choć nadal pozostaje imieniem rozpoznawanym w argentyńskiej demografii.
Imię zachowuje ten sam zapis w języku angielskim i niemieckim, podczas gdy we włoskim i hiszpańskim zwykle zapisuje się je jako Bárbara. Do powszechnych zdrobnień należą Barb, Barbi i Babs.
Jej pisownia jest prosta i bezpośrednia, bez dwuznacznych liter, co ułatwia jej zapisywanie. Wymowa jest jasna i ustalona, co zapobiega częstym nieporozumieniom w codziennym użyciu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.