Znaczenie: silny, pełen siły.
Z łacińskiego Valentinus, utworzonego od valens, od czasownika valere.
14 lutego
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Walenty. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Biskup Terni w III wieku, zamęczony w Rzymie. Bronił miłości i zjednoczenia serc wobec władzy cesarskiej, płacąc życiem za swoje przekonanie, że ludzka więź jest święta.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się tu, że odwaga, by wierzyć w wartość relacji międzyludzkich, jest w pełni warta przeżycia, nawet pod wiatr i pod prąd.
Valentino obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 14 lutego.
Valentino to włoska forma, śpiewna i wyrafinowana, imienia Valentin. Pochodzi od łacińskiego Valentinus, utworzonego od valens, „silny, pełen siły”, od czasownika valere. Znaczenie jest więc związane ze zdrowiem, siłą i witalnością — piękną obietnicą.
Jego patronem jest święty Walenty, biskup i męczennik III wieku, związany z Terni we Włoszech, który zmarł około 270 roku w czasie prześladowań za panowania Klaudiusza II. Z biegiem stuleci stał się patronem zakochanych, nadając swą nazwę Dniu Świętego Walentego obchodzonemu 14 lutego, romantycznemu świętu celebrowanemu na całym świecie. We Włoszech Valentino niesie zatem podwójną aurę: łacińską siłę i czułość uczuć.
We Francji Valentino jest uwodzicielski dzięki swojej transalpejskiej elegancji i efektownemu brzmieniu — niemożliwe, by nie myśleć o haute couture. Postrzegany jako ciepły, romantyczny i nieco wyrafinowany, nadaje imieniu o bardzo starożytnych korzeniach wyrafinowany śródziemnomorski akcent.
Valentino to siła, która ma styl. Jego etymologia — valens, silny — zapowiada odporny, trwały temperament, który potrafi wytrzymać; a jego liczba 4 potwierdza tę skłonność do solidnych fundamentów, dobrze wykonanej pracy i niezawodności. Ale w przypadku Valentino siła nigdy nie rymuje się z prostactwem: dziedzicząc po świętym Walentym i transalpejskiej elegancji, dodaje urok, romantyzm i wrodzony rozmach.
Wyobrażamy sobie Valentino jako osobę swobodną, ciepłą, obdarzoną tym śródziemnomorskim urokiem, który porywa bez wysiłku. Kocha piękno, staranną pracę, piękne emocje — nie jest to przypadek, że imię przywodzi na myśl zarówno haute couture, jak i wielkie historie miłosne. Jest hojny swoim czasem i uczuciem, a lojalność stawia bardzo wysoko: gdy Valentino przywiązuje się do kogoś, to na długo.
Pod urokiem kryje się stal. Słynni Valentino — od nieustępliwego mistrza Rossiego po projektanta Garavaniego, absolutnego perfekcjonistę — wszyscy dzielą żelazną determinację pod efektowną powierzchownością. Valentino wie, czego chce, i ciężko pracuje, by to osiągnąć, z konsekwencją, a nie z wybuchami błyskotliwości. Dumny, pełen pasji, ma pełny temperament: kocha intensywnie, angażuje się w pełni i nienawidzi robienia rzeczy na pół gwizdka. Ambitny, ale lojalny, romantyczny, ale solidny, Valentino wciela w życie ten piękny łaciński ideał: prawdziwa siła to ta, która potrafi być również delikatna.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Valentino nie podrywa; on rości sobie prawo. Z imieniem, które dosłownie oznacza siłę i dobrą kondycję, jego podejście do miłości opiera się mniej na delikatnych zalotach, a bardziej na trzewnej, niepodważalnej obecności. Kocha z ciężarem żelaza i ciepłem kuźni. Dla niego uwodzenie to akt podboju, który sprawia wrażenie powrotu do domu – intensywny, ugruntowujący i całkowicie pochłaniający. Przyciągają go partnerki posiadające wewnętrzny kręgosłup, te, które potrafią wytrzymać jego przytłaczającą pasję, nie krusząc się. Jego dotyk jest celowy, szukający rezonansu odpowiadającego jego własnej, silnej witalności. Nie ma cierpliwości do kruchości maskowanej jako mistycyzm ani do emocjonalnej zabawy w chowanego. Co naprawdę go męczy, to nieszczerość i słabowolne wahanie, które pozbawia intymności jej mocy. Pragnie miłości tak trwałej, jak i pełnej pasji, związku, w którym dwie silne dusze zderzają się i kują coś niezniszczalnego. Być kochanym przez Valentino to być trzymany w uścisku, który nie chce puścić, co jest świadectwem surowej, zdrowej mocy mężczyzny, który dokładnie wie, czego chce, i ma siłę, by to zdobyć.
To jest włoska forma Valentin, pochodząca od łacińskiego Valentinus, co oznacza „silny, mocny”.
14 lutego, Dzień Świętego Walentego, patrona kochanków.
„Silny, zdrowy, w dobrej kondycji” — od łacińskiego rdzenia valere.
Biskup i męczennik III wieku, związany z Terni we Włoszech, który stał się patronem kochanków.
Tak, to włoska odmiana imienia Valentin, bardzo ceniona za swoją śródziemnomorską elegancję.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.