Znaczenie: palma daktylowa.
Z hebrajskiego תָּמָר (Tamar), „palma” lub „palma daktylowa”, drzewo, które w Biblii symbolizuje piękno, prawość i płodność.
1 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Tamar Wielka.
Królowa Gruzji w XIII wieku, rządziła Kaukazem w wieku dwudziestu czterech lat. Rozszerzyła swój teren aż po Morze Kaspijskie i zdołała ustabilizować swoje królestwo, sprawnie zarządzając napięciami między sąsiednimi mocarstwami a instytucjami wewnętrznymi.
Co z tego zostaje: Można przejąć stery losu złożonego z zimnym intelektem i rzadką elegancją. To dowód na to, że upór i przenikliwość pozwalają rozwinąć naród, nawet w obliczu potężnych przeciwników.
Źródło: Nominis
Tamara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 1 maja.
Tamara ma biblijny, hebrajski korzeń, Tamar, oznaczający „palma daktylowa”, drzewo, które w Piśmie Świętym wciela w sobie elegancję i płodność („Sprawiedliwi rozkwitają jak palmy”, Psalm 92). Nosiły to imię postacie Starego Testamentu, takie jak córka króla Dawida, a stulecia później święta królowa, Tamara z Gruzji, symbol blasku jej królestwa.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Tamara brzmi zarówno egzotycznie, jak i odważnie: ma słowiański i wschodni sznyt – była niezwykle popularna w dawnym ZSRR – a jednocześnie naturalnie pasuje do latynoskiego ucha. Jej popularność gwałtownie wzrosła między latami 80. a 2000., powiązana z magnetyzmem w stylu glamour, który dziś wzmacniają postacie takie jak baletnica Tamara Rojo czy towarzyska postać Tamara Falcó.
Dziś odbiera się ją jako pewne siebie, zmysłowe imię o prawdziwym charakterze, łączące egzotykę ze śródziemnomorskim ciepłem. Ani słodkie, ani zimne: Tamara robi wrażenie.
Osoba o imieniu Tamara zwykle emanuje magnetyzmem, którego trudno nie zauważyć. Z dużą energią i silnym ciągnięciem ku reflektorom, jest tego typu osobą, która nie goni za uwagą, ale i tak ją przyciąga, dzięki samej swojej obecności. Jej wyraźna niezależność sprawia, że rzadko prosi o pozwolenie: podejmuje decyzje, skacze i wyjaśni to później, jeśli tylko ma na to ochotę. Podobnie jak palma, od której wzięło się jej imię – elastyczna, a jednocześnie prosta – ugina się pod wiatrem, ale nigdy się nie łamie.
W Tamarze jest coś egzotycznego i zmysłowego, co pasuje do jej żywej wyobraźni: pociągają ją ożywione miejsca, dopracowana estetyka oraz plany z nutą przygody. Nie jest najbardziej przewidywalną osobą w okolicy, a to stanowi część jej uroku – zaskakuje. Jej wrażliwość sprawia, że jest intensywna w okazywaniu uczuć, choć jej niezależne serce potrzebuje przestrzeni, by oddychać. Lojalność jest obecna, ale na jej własnych warunkach, bez duszenia.
Ten powiew odzwierciedla jej imienniczki z życia: elegancką dyscyplinę baletnicy Tamary Rojo, swobodny blask Tamary Falcó oraz suwerenną siłę królowej Tamar z Gruzji. Ambitna, ale nie nachalna, Tamara chce robić rzeczy na wielką skalę albo wcale. Jej humor opiera się bardziej na błyszczącej ironii niż na głupkowatych żartach.
Jej wyzwaniem jest ujarzmienie tej intensywności i nie mylenie niezależności z samotnością. Gdy znajdzie otoczenie, które oferuje jej w równych proporcjach wolność i podziw, Tamara rozkwita dokładnie tak, jak obiecuje jej imię: wysoka, świetlista i słodka jak daktyle, dająca owoce każdemu, kto wie, jak zbliżyć się do niej, nie próbując jej przycinać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Tamara kocha z furią i nieugiętą gracją daktylowca. Nie flirtuje; ona pielęgnuje. Jej uwodzenie nie jest ulotną iskrą, lecz powolnym, świadomym dojrzewaniem, oferującym słodycz, która jest zarówno rzadka, jak i głęboko zakorzeniona. Szuka partnera, który szanuje jej pionowość – kogoś, kto docenia jej wyprostowanie i nie bierze jej siły za sztywność. Przyciągają ją ci, którzy potrafią przetrwać wiatr pustyni, nie pękając, ci, którzy rozumieją, że prawdziwe piękno wymaga cierpliwości i głębokich, ukrytych korzeni.
Jednakże nie bierz jej ciepła za miękkość. Łatwo ją rani kruchość i powierzchowność. Partner, który nie potrafi zapewnić jej potrzebnego emocjonalnego cienia, albo który wymaga, by się uginała pod jego wolą, zobaczy, jak odwraca się do niego plecami tak nagle, jak zmieniają się pory roku. Daje ona owocność, a nie bałagan. Oferuje lojalność, która przetrzymuje susze, ale nie będzie podlewać ogrodu, który odmawia wzrostu. Aby ją zdobyć, musisz być wystarczająco mocny, by stać w jej cieniu, i wystarczająco słodki, by cieszyć się plonem, który tak starannie hoduje.
Pochodzi z języka hebrajskiego, od terminu Tamar występującego w Starym Testamencie. Jego obecna forma została również spopularyzowana przez język rosyjski oraz języki słowiańskie.
Oznacza „palmę” lub „palmę daktylową”, drzewo, które w Biblii symbolizuje piękno, prawość i płodność.
Nie, to wyraźnie żeńskie imię w świecie hiszpańskojęzycznym; męskim odpowiednikiem byłaby sama forma rdzeniowa Tamar.
Tak, odnotowano silny wzrost popularności w Hiszpanii w latach 80. i 2000., a imię to pozostaje rozpoznawalne i dobrze oceniane.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.