Znaczenie: palma daktylowa.
Z hebrajskiego תָּמָר (Tamar), „palma” lub „palma daktylowa”, drzewo, które w Biblii symbolizuje piękno, prawość i płodność.
1 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Tamar Wielka.
Królowa Gruzji w XIII wieku, rządziła Kaukazem w wieku dwudziestu czterech lat. Rozszerzyła swój teren aż po Morze Kaspijskie i zdołała ustabilizować swoje królestwo, sprawnie zarządzając napięciami między sąsiednimi mocarstwami a instytucjami wewnętrznymi.
Co z tego zostaje: Można przejąć stery losu złożonego z zimnym intelektem i rzadką elegancją. To dowód na to, że upór i przenikliwość pozwalają rozwinąć naród, nawet w obliczu potężnych przeciwników.
Źródło: Nominis
Tamara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 1 maja.
Tamara to imię o biblijnym, hebrajskim rodowodzie, Tamar, oznaczające „palma daktylowa”, drzewo, które w Pismach wciela w sobie elegancję i płodność („Sprawiedliwy rozkwitnie jak palma”, Psalm 92). Nosiły je postacie ze Starego Testamentu, takie jak córka króla Dawida, a wieki później święta królowa, Tamara z Gruzji, symbol świetności jej królestwa.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Tamara brzmi jednocześnie egzotycznie i stanowczo: ma słowiański i orientalny sznyt – była niezwykle popularna w dawnym ZSRR – a jednocześnie naturalnie wpasowuje się w łacińskie ucho. Wystrzeliła jako modne imię w latach 80. i 2000, kojarzona z olśniewającym magnetyzmem, który dziś wzmacniają postacie takie jak tancerka Tamara Rojo czy osoba ze świata towarzyskiego Tamara Falcó.
Dziś postrzegane jest jako imię pewne siebie, zmysłowe i charakterne, łączące egzotykę z śródziemnomorską ciepłotą. Ani dziecinne, ani zimne: Tamara stawia silne kroki.
Osoby o imieniu Tamara zazwyczaj od urodzenia emanują magnetyzmem, którego trudno nie zauważyć. Z wysoką energią (8) i silną potrzebą błyszczenia (8), są to osoby, które nie szukają centrum uwagi, ale trafiają do niego dzięki samej swojej obecności. Ich wyraźna niezależność (8) sprawia, że rzadko proszą o pozwolenie: podejmują decyzje, rzucają się w wir wydarzeń, a wyjaśnienia przychodzą później. Podobnie jak palma, od której pochodzi ich imię – elastyczna, ale wyprostowana – ugina się pod wiatrem, ale nigdy się nie łamie.
W Tamarze jest pewien egzotyczny i zmysłowy pierwiastek, który pasuje do jej wysokiej skali fantazji (8): przyciągają ją otoczenia pełne iskrzenia, dopracowana estetyka oraz plany z nutą przygody. Nie jest najbardziej przewidywalna (średnia stabilność, 5) i właśnie w tym tkwi część jej uroku: zaskakuje. Jej wrażliwość (7) sprawia, że jest intensywna w uczuciach, choć jej niezależne serce potrzebuje przestrzeni, by oddychać. Lojalność jest obecna (6), ale na jej sposób, bez duszenia.
Ta aura przywodzi na myśl jej wzorce: elegancką dyscyplinę tancerki Tamary Rojo, swobodny glamour Tamary Falcó oraz suwerenną siłę królowej Tamary z Gruzji. Ambitna (7), ale nie karierowiczka, Tamara chce robić rzeczy na wielką skalę albo wcale. W kwestii humoru (6) skłania się bardziej ku błyskotliwej ironii niż do głupich żartów.
Jej wyzwaniem jest ujarzmić tę intensywność i nie mylić niezależności z samotnością. Gdy znajdzie otoczenie, które daje jej równomiernie wolność i podziw, Tamara rozkwita dokładnie tak, jak obiecuje jej imię: wysoka, lśniąca i daktylowa, dająca słodki owoc temu, kto potrafi się do niej zbliżyć, nie próbując jej przyciąć.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Tamara nie szuka efemerycznego ciepła bryzy; pragnie głębokiego i orzeźwiającego cienia własnej natury. Podobnie jak palma daktylowa, jej miłość jest architekturą oporu i słodyczy. Nie oddaje się lekko; wznosi się, twarda i elegancka, czekając, aż adorujący będzie miał cierpliwość, by wspiąć się po jej szorstkim pniu i dotrzeć do korony. Jej uwodzenie jest pionową tajemnicą: zaczyna się od korzenia niepodważalnej prawości i kończy kwitnieniem zmysłowych daktyli, słodkich, ale o charakterze.
Co ją przyciąga, to cicha lojalność, ta, która rośnie w suchym terenie bez skargi. Co ją odpycha, to eksponowana kruchość i brak autentyczności. W łóżku jest dotykowa i pierwotna; wie, że prawdziwa płodność pragnienia rodzi się z szacunku dla czasów ziemi. Nie jest to wybuchowa pasja, lecz podziemna rzeka, która odżywia. Dla niej kochać znaczy dbać, chronić soczyste jądro pod twardą korą. Jeśli uda ci się przejść wartę jej godności, odkryjesz, że jej serce jest najczulsze i najżyźniejsze ze wszystkich ogrodów.
Pochodzi z języka hebrajskiego, od terminu Tamar, występującego w Starym Testamencie. Jej obecna forma upowszechniła się również dzięki rosyjskiemu i językom słowiańskim.
Oznacza „palmę” lub „palmę daktylową”, drzewo, które w Biblii symbolizuje piękno, prawość i płodność.
Tamara obchodzi swoje imieniny 1 maja, dzień poświęcony świętej Tamarze. Była królową Gruzji.
Nie, w kręgu hiszpańskojęzycznym to jednoznacznie żeńskie imię; męskim odpowiednikiem byłby sam rdzeń Tamar.
Tak, przeżyła silny rozkwit w Hiszpanii w latach 80. i 2000., a nadal jest rozpoznawalnym i dobrze ocenianym imieniem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.