Znaczenie: z Lotaryngii; ta z królestwa Lotara.
Od nazwy własnej Lorraine, która sama wywodzi się od Lotharingii, „królestwa Lothara”, króla karolińskiego.
25 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Eleonora Angielka.
Królowa Anglii w XIII wieku, która została benedyktynką. Po śmierci męża zrezygnowała z władzy politycznej, by założyć klasztor i prowadzić w nim życie pracy fizycznej i służby ubogim, odrzucając przywileje swojej korony.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by zostawić za sobą tytuły i osiągnięcia, poświęcając się całkowicie pewnej sprawie lub społeczności. Odrzucenie ustalonego komfortu na rzecz prostszego i bardziej użytecznego życia jest dowodem wewnętrznej siły.
Źródło: Nominis
Lorena obchodzi imieniny w USA, we Włoszech i w Niemczech 25 czerwca; w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 30 maja; we Francji 10 sierpnia.
Lorena wywodzi się z miejsca: to hiszpańska nazwa regionu Lotaryngia w północno-wschodniej Francji, którego nazwa pochodzi od Lotaryngii, „królestwa Lothara”, króla karolińskiego. Jako imię dosłownie oznacza „tę, która pochodzi z Loreny” i niesie ze sobą romantyczny, francuski sznyt, który stał się tak modny od połowy XX wieku.
Nie ma szeroko znanej patronki, a jej popularność ma charakter czysto kulturowy. W Hiszpanii, a zwłaszcza w Ameryce Łacińskiej, imię Lorena zyskało na popularności między latami 70. a 90. XX wieku, napędzane przez telenowele, piosenki i postacie fikcyjne, które wniosły je do każdego domu. Jej melodyjny dźwięk, z miękkimi, wibrującymi „r”, czynił ją nieodpartą.
Dziś Lorena wydaje się ciepłym, kobiecym i ujmującym imieniem – ani zbyt klasycznym, ani zbyt krzykliwym. Osoby o tym imieniu, takie jak meksykańska golfistka Lorena Ochoa, była liderka rankingu światowego, czy hiszpańska piosenkarka Lorena Gómez, wzmocniły wizerunek utalentowanych, przystępnych kobiet o silnym charakterze. To imię, które brzmi jednocześnie elegancko i naturalnie.
Lorena posiada urok podróżniczki, bardzo dobrze pasujący do imienia, które w istocie jest romantycznym miejscem na mapie. Jest ciepłą, porywającą kobietą o żywej wyobraźni, która skłania ją do marzenia na jawie, zakochiwania się w projektach i gromadzenia planów. Przyciąga ją piękno, melodia i emocje, a ten romantyczny rys jest jedną z jej wyróżniających cech.
Jej liczba 2 czyni ją wrażliwą i czułą: potrzebuje prawdziwej więzi, autentycznych relacji i rozwija się, gdy dzieli swoje życie z kimś bliskim. Jednak pod tą słodyczą kryje się znacząca niezależność: Lorena nie jest typem osoby, która dryfuje na autopilocie – ma własne zdanie i energię, która popycha ją do działania, próbowania nowych rzeczy i nigdy nie zostawania w miejscu. Jest mieszaniną marzycielki i tej, która skacze w nieznane.
To pokolenie Loren, od lat siedemdziesiątych do dziewięćdziesiątych, niesiona przez telenowele i piosenki, dzieli wyrazisty, pełen ducha charakter, w stylu wzorców takich jak Lorena Ochoa – talent i upór aż do szczytu – lub Lorena Gómez, ze swoją naturalną swobodą na scenie. Lojalność ma dla niej ogromne znaczenie, choć jej niespokojne serce czasem pragnie przygody bardziej niż rutyny.
Jej archetypem jest wolna romantyczka: ktoś, kto łączy tęsknotę za bliskością z potrzebą własnej przestrzeni. Może być skłonna do idealizmu lub rozpraszać swoją energię na zbyt wiele marzeń naraz, a jej stabilność sięga głębiej, niż to widać na zewnątrz. Ale niewiele osób rozlewa tyle entuzjazmu co Lorena, gdy coś sprawia, że jej oczy się roziskrzą: wciąga cię w swój pociąg ekscytacji, i nagle podróż brzmi tak pięknie jak jej imię.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lorena nie kokietuje; podbija. Z imieniem etymologicznie zakorzenionym w królestwie Lotara, nosi w sobie wrodzony autorytet suwerena. W romansie jest królową, która udziela audiencji, a nie petentką. Jej uwodzenie jest cichym, terytorialnym roszczeniem. Nie goni; czeka, emanując królewskim, zmysłowym magnetyzmem, który przyciąga mężczyzn jak ćmy do uporządkowanego płomienia. Przyciąga ją siła odpowiadająca jej własnej historycznej wadze – partnerzy, którzy rozumieją, że miłość to dynastia, a nie przelotna wycieczka.
Jednak jej cierpliwość ma swoje granice. Nuda jest jej kryptonitem. Nienawidzi kruchości udającej głębię. Jeśli partner nie ma kręgosłupa, by utrzymać własną pozycję, odrzuca go z zimną, arystokratyczną obojętnością. Aby zdobyć Lorenę, musisz zaoferować lojalność, która przypomina traktat, a nie kaprys. Wymaga miłości wyrzeźbionej z kamienia i historii. Gdy się odda, jest zaciekle opiekuńcza, strzegąc swojego serca z tą samą czujnością, z jaką król Karoliński strzegł swoich granic. Jest zmysłowa, tak, ale jej dotyk jest deklaracją własności. Nie bierz jej gracji za miękkość; jest królestwem samym w sobie, a ty jedynie otrzymujesz przywilej rezydencji.
Oznacza „z Loreny”, ponieważ pochodzi od nazwy francuskiego regionu Lotaryngia (hiszp. Lorena), „królestwa Lothara”.
Nie etymologicznie: Lorenzo wywodzi się od Laurus (wawrzyn), podczas gdy Lorena pochodzi od nazwy regionu Lotaryngia — choć czasem łączy się je ze sobą ze względu na podobne brzmienie.
Swoją złotą erę przeżywała między latami 70. a 90., napędzana w dużej mierze przez latynoamerykańskie telenowele.
Nazwa regionu jest francuska (Lorraine), ale jako imię osobiste stała się popularna głównie w świecie hiszpańskojęzycznym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.