Znaczenie: z Lotaryngii.
Lorena to hiszpańska nazwa regionu Lotaryngia, która wywodzi się z Lotaryngii.
25 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Elżbieta.
Królowa Anglii w XIII wieku, córka Ludwika IX. Po śmierci męża porzuciła władzę i dwór, by założyć klasztor, wybierając życie w surowej służbie zamiast wygód królewskich.
Co z tego zostaje: Można odrzucić odziedziczone przywileje, aby zbudować coś trwalszego. To dowód na to, że wolność nie tkwi w tym, co posiadamy, lecz w tym, co decydujemy się dać.
Źródło: Nominis
Lorena obchodzi imieniny w USA, we Włoszech i w Niemczech 25 czerwca; w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 30 maja; we Francji 10 sierpnia.
Lorena wywodzi się z miejsca: jest to hiszpańska nazwa regionu Lotaryngia na północnym wschodzie Francji, której oznaczenie sięga do Lotharingii, „królestwa Lothara”, króla karolińskiego. Jako imię oznacza dosłownie „ta z Lotaryngii” i niesie ze sobą ten romantyczny, francusko zabarwiony urok, który od połowy XX wieku tak dobrze się przyjął.
Nie ma szczególnie słynnej patronki – jej wspomnienie najczęściej przypada na 30 maja – a jej popularność miała czysto kulturowy charakter. W Hiszpanii, a zwłaszcza w Ameryce Łacińskiej, Lorena wzrosła w latach siedemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, wspierana przez telenowele, piosenki i fikcyjne postacie, które wniosły to imię do wszystkich domów. Jej melodyjny dźwięk, z tymi miękkimi dźwiękami R, uczynił ją nieodpartą.
Dziś Lorena jest postrzegana jako ciepłe, kobiece i urocze imię, ani zbyt klasyczne, ani zbyt nachalne. Nosicielki takie jak meksykańska golfistka Lorena Ochoa, niegdyś liderka rankingu światowego, czy hiszpańska piosenkarka Lorena Gómez, wzmocniły obraz utalentowanej, bliskiej i silnej charakterem kobiety. To imię, które brzmi jednocześnie elegancko i znajomo.
Lorena posiada wędrowniczy urok, który dobrze pasuje do tego imienia, które w rzeczywistości jest romantycznym miejscem na mapie. Jest ciepłą i ujmującą kobietą, której fantazja (7) sprawia, że marzy z otwartymi oczami, zakochuje się w projektach i gromadzi plany. Przyciąga ją piękno, melodia i emocjonalizm, a ten romantyczny rys jest jednym z jej cech tożsamości.
Jej liczba 2 czyni ją wrażliwą (7) i pełną miłości: potrzebuje więzi, prawdziwych relacji i rozwija się, gdy dzieli życie z kimś. Jednak ostrożnie: pod tą łagodnością kryje się wyjątkowa niezależność (7): Lorena nie jest kobietą, którą łatwo poprowadzić; ma własne zdanie i energię (7), która pcha ją do działania, eksperymentowania i nie siedzenia w miejscu. Jest mieszaniną marzycielki i działaczki.
Ta generacja Loreny z lat siedemdziesiątych do dziewięćdziesiątych, otoczona telenowelami i piosenkami, łączy w sobie wyrazisty i silny charakter, w linii wzorców takich jak Lorena Ochoa – talent i zacięcie aż do szczytu – lub Lorena Gómez, z tą naturalną bliskością na scenie. Lojalność (7) jest dla niej ważna, choć jej niespokojne serce czasem wymaga od niej więcej przygód niż rutyny.
Jej archetypem jest wolna romantyczka: ktoś, kto łączy pragnienie bliskości z potrzebą własnej przestrzeni. Może być idealistką lub gubić się w zbyt wielu iluzjach naraz, a jej stabilność (6) ma raczej naturę wewnętrzną niż powierzchowną. Jednak niewiele osób roztacza tyle entuzjazmu co Lorena, gdy coś sprawia, że jej oczy się rozjaśniają: wciąga Cię w pociąg swojej pasji, a nagle podróż brzmi tak pięknie jak jej imię.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lorena nie igra z miłością, żyje ją z tym samym historycznym korzeniem, który niesie w swoim imieniu: jest stałym lądem, granicą, która zostaje przekroczona. Jej zmysłowość nie jest ulotna, lecz geograficzna; uwodzi cierpliwością tych, którzy wiedzą, że to czas kształtuje krajobrazy. Nie szuka szybkiego ognia, który wypala i zostawia popiół, lecz trwałego ciepła słońca nad Lotaryngią, tym królestwem karolińskim, które przywołuje siłę i dziedzictwo. Pociąga ją głębia, dusze, które mają historię, nie tylko powierzchowną. Przyciąga ją struktura, lojalność ze stali. Co jednak śmiertelnie ją irytuje, to powierzchowna fruwolność, brak zakorzenienia. Kochanek bez fundamentów nudzi ją, zanim cokolwiek się zacznie. Lorena potrzebuje połączenia, takiego, które łączy dwa różne terytoria w jedno. Nie interesują jej tanie gry władzy; chce zobaczyć, czy druga osoba jest gotowa budować, być częścią wspólnej historii, a nie ulotnej kaprysu. Jej pocałunek smakuje ziemią, prawdą, czymś, co przetrwa młodość. Jest intensywna, tak, ale z spokojną intensywnością góry. Nie daje się podbić lekkimi słowami, lecz prawdziwą obecnością. Jeśli nie ma szacunku dla jej pochodzenia i natury, opuszcza go i zamyka drzwi ciężkim milczeniem tych, którzy nie muszą już niczego udowadniać.
Oznacza „członkini plemienia z Lotaryngii”, ponieważ wywodzi się od nazwy francuskiego regionu Lotaryngia, czyli „królestwa Lothara”.
Lorena obchodzi imieniny 25 czerwca, w dniu wspomnienia Świętej Elżbiety. Była ona królową Anglii, a później benedyktynką.
Etymologicznie nie: Lorenzo wywodzi się od Laurus (laur), a Lorena od regionu Lotaryngia, choć czasem kojarzone są ze sobą ze względu na podobieństwo brzmienia.
Doświadczyła swojego dużego wzrostu popularności między latami 70. a 90. XX wieku, silnie wspierana przez latynoamerykańskie telenowele.
Toponim ma francuskie pochodzenie (Lotaryngia), ale jako żeńskie imię osobiste triumfował przede wszystkim w świecie hiszpańskojęzycznym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.