Znaczenie: pochodnia, jasne światło.
Forma Heleny, od greckiego Helene, prawdopodobnie powiązanego z „helene” (pochodnia) lub „sele” (światło, blask).
18 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Helena.
Matka cesarza Konstantyna, żyła w IV wieku w Cesarstwie rzymskim. Podjęła długą podróż do Jerozolimy, aby tam szukać miejsc świętych. Jej determinacja i hojność stały się tam legendą.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że ciekawość i zaangażowanie mogą przekraczać kontynenty. Życie poświęcone poszukiwaniu sensu pozostaje ponadczasową lekcją.
Elena obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 18 sierpnia.
Imię « Elena » lśni własnym blaskiem: wywodzi się z greckiego Helénē, związanego z ideą słonecznego blasku i pochodni, co oznacza „tę, która świeci”. Jest jednym z najstarszych i najbardziej urokliwych imion w zachodniej kulturze, nierozerwalnie związanym z Heleną z Troi, kobietą, której uroda zapoczątkowała wojnę śpiewaną przez Homera, wiecznym symbolem uwodzenia i uroku.
Obok postaci mitycznej stoi postać historyczna i święta: św. Helena, matka cesarza Konstantyna, która według tradycji odnalazła w Jerozolimie Krzyż Święty, nadając imieniu aurę szlachetności i pobożności. To podwójne źródło – pogańska uroda i chrześcijańska świętość – czyni z Eleny imię o rzadkim bogactwie.
Dziś Elena postrzegana jest jako eleganckie, klasyczne, a jednocześnie nigdy nieprzestarzałe imię, harmonijne i kobiece, bez bycia sztucznym. Szeroko rozpowszechnione w Europie i bardzo kochane we Włoszech, przywołuje obraz kobiety jasnej i wyrafinowanej, o zrównoważonym i wrażliwym charakterze, zdolnej łączyć słodycz i wewnętrzną siłę z naturalną gracją.
Elena to światło, które z gracją przemieszcza się z jednego kraju do drugiego. Zgodna ze swoimi greckimi korzeniami – „jasnością słońca” – promieniuje ciepłą obecnością, która naturalnie przyciąga światło, nigdy go jednak nie zabiera w sposób ostry. Jej pewna siebie niezależność (7/10) i hojna energia (7/10) definiują kobietę, która idzie do przodu, ciekawą kultur, czującą się swobodnie zarówno w Rzymie, jak i w Moskwie czy Madrycie – tak jak to przekraczające granice imię.
Pod jej słoneczną aurą kryje się prawdziwa głębia: jej wrażliwość (7/10) sprawia, że jest uważna na emocje, a jej dyplomacja (7/10) czyni z niej eleganckiego mediatora, zdolnego do pojednywania sprzecznych temperamentów uśmiechem i odpowiednim słowem. Elena odziedziczyła coś z godności swojej patronki, cesarzowej Heleny, która umiała łączyć łagodność z autorytetem.
Ambitna (7/10), ale rzadko w sposób wystawny, dąży do piękna i wielkości z cichą determinacją. Znajduje się w sztuce, na scenie, w sporcie najwyższej klasy – jak enigmatyczna powieściopisarka lub mistrzyni tenisa: Eleny, które łączą talent, elegancję i stalową wolę.
Jej humor (6/10) jest subtelny i kosmopolityczny, a jej kapryśność (6/10) wyraża się przez gust, styl i poczucie inscenizacji własnego życia. Lubi być widziana i doceniana (potrzeba uwagi 6/10), nie z próżności, ale ponieważ naturalnie ma poczucie światła. Lojalna (7/10) wobec tych, których przyjęła, Elena jest tą promienną i solidną przyjaciółką, której łacińska ciepłość grzeje, a determinacja imponuje.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Elena nie jest kochanką, która szepcze; ona rozświetla. Z greckim ogniem swojego imienia, podchodzi do romansu jak promienna pochodnia, przecinając cienie wahania odważną, palącą jasnością. Nie gra w gry zimnego dystansu; jej uwodzenie jest ciepłe, intensywne i niezaprzeczalnie obecne. Przyciągają ją umysły, które płoną tą samą jasnością intelektualną i duchową, szukając partnera, który może dorównać jej świetlistej energii, nie będąc przy tym oślepionym. Dla Eleny miłość jest wspólnym blaskiem, wzajemnym zapłonem, w którym dwa światła splatają się, zamiast jedno przyćmiewać drugie. Jednak jej pasja jest wysokonapięciowa. Ma mało cierpliwości do tego, co przygaszone, nudne lub emocjonalnie zastygłe. Brak witalności lub intelektualnej iskry wyczerpie ją szybciej niż jakakolwiek fizyczna praca. Potrzebuje połączenia, które jest jak latarnia morska – stałe i prowadzące. Jeśli potrafisz stać w jej świetle, znajdziesz miłość, która jest zaciekła, lojalna i wspaniale żywa. Ale jeśli szukasz bezpieczeństwa zmierzchu, po prostu odejdzie, zostawiając cię w ciemności.
Jest to włoska, hiszpańska i rosyjska forma Heleny, wywodząca się z greckiego Helenê.
„Blask słońca, jasny płomień”, od greckiego rdzenia heli-.
18 sierpnia, w dniu św. Heleny, matką cesarza Konstantyna.
Nie ma co dyskutować o samym imieniu: Helene to francuska wersja, a Elena łacińska i słowiańska wersja tego samego imienia.
Tak, można je spotkać we Włoszech, Hiszpanii, Rosji i Niemczech w bardzo podobnych formach, co czyni je imieniem przekraczającym granice.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.