Znaczenie: łagodny, pokojowy, miłosierny lub ten, kto umie wybaczać i łagodzić.
Z łacińskiego clemens/clementis, „łaskawy, uspokojony, miłosierny”.
23 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Klemens I.
Czwarty papież w historii, koniec I wieku, w Rzymie. Napisał list, aby załagodzić kryzys wewnętrzny w społeczności w Filippi, nawołując do pokory i porządku w obliczu chaosu. Odmówił ucieczki przed prześladowaniem i przyjął męczeństwo.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać i naprawiać więzi, gdy wszystko się wali, zamiast uciekać. To forma spokojnego odwagi, która polega na przejęciu odpowiedzialności za spójność zbiorowości.
Źródło: Nominis
Clemente obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 23 listopada.
Clemente wywodzi się z łacińskiego „clemens/clementis”, oznaczającego „łagodny, miłosierny, wyrozumiały”, i pochodzi z tej samej rodziny słów co „clemency” (łagodność). Jest to imię-cnota: dosłownie wskazuje na tego, kto potrafi wybaczać i łagodzić.
Jego wielkim patronem jest św. Klemens I, czwarty papież w historii, żyjący pod koniec I wieku, uczeń apostołów i autor słynnego listu do Koryntian. Tradycja głosi, że zginął jako męczennik, wrzucony do morza przywiązany do kotwicy, która stała się jego symbolem; dlatego jest patronem marynarzy i murarzy, a jego wspomnienie obchodzi się 23 listopada. Od tamtej pory imię to nosiło nie mniej niż siedmiu papieży.
Dziś Clemente jest imieniem klasycznym i spokojnym, częściej spotykanym jako nazwisko (niezapomniany gracz baseballa Roberto Clemente) niż jako imię własne, ale pełnym godności, spokojem i fundamentalną dobrocią, która nigdy nie wychodzi z mody.
Clemente oddaje cześć swojemu imieniu z niemal niepokojącą łatwością: to on przebacza, to on łagodzi, to on obniża ton cudzych dyskusji. Jego dyplomacja jest jego supermocą — wie, jak znaleźć złoty środek, ustąpić bez upokorzenia i dać drugiej stronie szansę na zachowanie twarzy — dlatego zwykle staje się naturalnym arbitrem w rodzinie i w pracy, choć nigdy o to nie prosił.
Jego stabilność jest jak skała. Clemente niełatwo traci równowagę; posiada fundamentalną spokojność, która uspokaja otoczenie, tę samą, która emanuje od papieża, który nadał mu imię, człowieka mostów, a nie okopów. Nie potrzebuje uwagi ani oklasków — jego potrzeba bycia zauważanym należy do najniższych — i ten brak egoizmu czyni go jeszcze bardziej godnym zaufania: gdy Clemente daje słowo, jest ono jak kotwica, dokładnie jego emblemat.
Pod spokojem kryje się wrażliwość czuła na innych i dyskretna, ale całkowita lojalność. Nie goni za głośnymi ambicjami; woli cichy szacunek niż głośny triumf i buduje swoje życie z cierpliwością murarza. Jego wyzwaniem jest to, które dotyczy wszystkich łagodzących: dawanie tak wiele i połykanie tak wiele może sprawić, że zapomni o własnych potrzebach, a czasem skorzystałby z odrobiny zdrowego egoizmu.
Imię brzmi jak z innego, spokojnego i godnego czasu, i pasuje do niego jak rękawiczka. Otoczony swoimi, Clemente jest spokojnym stawem, do którego wszyscy wracają: tym prawdziwie współczującym, który szybko przebacza, jako pierwszy wyciąga rękę i czyni łagodność nie słabością, ale swoją najbardziej elegancką formą siły.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Serce Clemente bije w rytmie łagodnego przypływu – nigdy gwałtownym, zawsze wytrwałym. Kochać go to być owiniętym w ciepły, pobłażliwy uścisk, który nie wymaga niczego poza autentycznością. On nie goni; przyciąga, oferując dobroczynną obecność, która rozbroi nawet najbardziej zamknięte dusze. Jego uwodzenie jest subtelne, tkane w akty cichej litości i cierpliwego słuchania. Przyciąga go kruchość, którą widzi nie jako słabość, lecz jako zaproszenie do pielęgnowania. Nie myl jednak jego dobroci z biernością. Duch Clemente pragnie głębi, a nie dramatu. Szybko nudzi go okrucieństwo, arogancja lub zimny kalkulacyjny charakter gier o władzę. Jego idealną partnerką jest ktoś, kto dorównuje mu inteligencją emocjonalną, ktoś, kto rozumie, że prawdziwa siła tkwi w współczuciu. Gdy się zakochuje, czyni to ze spokojnym, trwałym wdziękiem, oferując miłość, która leczy, a nie pochłania. Szuka sanktuarium, a nie pola bitwy, i odda się tylko więzi, która w chaotycznym świecie wydaje się bezpieczną przystanią.
Święty Klemens I, czwarty papież, na przełomie I wieku — uczeń apostołów, autor słynnego listu do Koryntian, męczennik według tradycji.
„Pogodny, łaskawy, miłosierny”, od łacińskiego „clemens”. To imię-cnota, z tej samej rodziny co „clemency”.
23 listopada, w dniu wspomnienia świętego Klemensa I, papieża i męczennika.
Zgodnie z tradycją, zmarł, gdy wrzucono go do morza przywiązanego do kotwicy; dlatego też jest to jego emblemat, a on jest patronem marynarzy i murarzy.
Oba. Dziś częściej występuje jako nazwisko — mityczny baseballista Roberto Clemente — niż jako imię.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.