Znaczenie: łagodny, pojednawczy, miłosierny.
Z łacińskiego clemens/clementis.
23 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Klemens I.
Biskup Rzymu na przełomie I wieku, centralna postać Kościoła prymitywnego. Napisał list, aby załagodzić poważny podział wewnętrzny w Kościele w Koryncie, nawołując do pokory i sprawiedliwości społecznej w obliczu nadużyć władzy przez niektórych przywódców. Później odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań podczas prześladowań, akceptując wygnanie i śmierć.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by stawiać na dialog i spójność, a nie na osobistą władzę, nawet gdy jest to trudne. To dowód na to, że moralna stanowczość i zdolność do pojednywania ludzi pozostają cennymi mocami, niezależnie od jakichkolwiek przekonań.
Źródło: Nominis
Clemente obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 23 listopada.
Clemente wywodzi się z łacińskiego „clemens/clementis”, oznaczającego „łagodny, uspokajający, miłosierny”, i należy do tej samej rodziny słów co „clemência” (łagodność). Jest to imię-cnota: dosłownie oznacza tego, kto potrafi wybaczać i łagodzić.
Jego głównym patronem jest św. Klemens I, czwarty papież w historii, żyjący pod koniec I wieku, uczeń apostołów i autor słynnego listu do Koryntian. Tradycja mówi, że zginął jako męczennik, wrzucony do morza przywiązany do kotwicy, która stała się jego symbolem; dlatego jest patronem marynarzy i murarzy, a jego wspomnienie obchodzi się 23 listopada. Po nim imię to nosiło aż siedmiu papieży.
Dziś Clemente jest imieniem klasycznym i spokojnym, częściej spotykanym jako nazwisko (niezapomniany baseballista Roberto Clemente) niż jako imię własne, ale pełnym godności, spokojem i głęboką dobrocią, która nigdy nie wychodzi z mody.
Clemente w pełni zasługuje na swoje imię z niemal zaskakującą łatwością: to ten, kto przebacza, kto łagodzi, kto obniża ton czyichś dyskusji. Jego dyplomacja jest jego supermocą — potrafi znaleźć punkt środkowy, ustąpić bez poniżania się i dać drugiej stronie szansę na zachowanie twarzy — dlatego też staje się naturalnym arbitrem w swojej rodzinie i w pracy, choć nigdy o to nie prosił.
Jego stabilność jest jak skała. Clemente nie daje się łatwo wyprowadzić z równowagi; posiada głęboką spokojność, która uspokaja otoczenie, tę samą, którą emanuje papież, od którego pochodzi jego imię, człowiek mostów, a nie okopów. Nie potrzebuje reflektorów ani braw — jego potrzeba uwagi jest jedną z najniższych — i ten brak egoizmu czyni go jeszcze bardziej godnym zaufania: gdy Clemente daje swoje słowo, jest ono jak kotwica, co zresztą jest jego emblematem.
Pod spokojem pulsuje wrażliwość czuła na innych i dyskretna, ale całkowita lojalność. Nie jest zwolennikiem głośnych ambicji; woli spokojny szacunek od głośnego triumfu i buduje swoje życie z cierpliwością murarza. Jego wyzwaniem jest to, które dotyka wszystkich pacyfikatorów: zbyt wiele ustępstw i przełykania może sprawić, że zapomni o własnych potrzebach, a czasem przydałoby mu się trochę zdrowego egoizmu.
Imię brzmi jak z innej epoki, spokojne i godne, i pasuje jak ulał. Otoczony swoimi, Clemente jest spokojną przystanią, do której wszyscy wracają: tym, kto naprawdę współczuje, kto szybko przebacza, kto pierwszy wyciąga rękę i czyni z cnoty nie słabość, ale swoją najbardziej elegancką formę siły.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Clemente nie żartuje z miłości; podtrzymuje ją. Jego uwodzicielstwo nie jest głośne, ale to powolna czułość, spojrzenie, które rozbraja, zanim nastąpi pocałunek. Ponieważ wywodzi się od clemens, jego urok tkwi w magnetycznej pobłażliwości, w spokoju, którego druga osoba desperacko pragnie. Nie dąży do szybkiego podboju, ale do budowy intymnej przystani, w której kruchość czuje się bezpiecznie. Jednak jego łagodna natura ma ciche granice: bezsensowne okrucieństwo lub brak empatii są trucizną dla jego uspokajającej duszy. Nudzą go osoby dramatyczne, a męczą go relacje, które są ciągłą walką. Szuka połączenia, które odżywia, a nie wyczerpuje. Dla Clemente kochać to praktykować aktywne miłosierdzie, oferując mocne ramię i serce, które przebacza, ale wymaga wzajemności emocjonalnej. Nie jest posesywny, ale głęboko lojalny, szukając tej wzajemnej łagodności, która przekształca pożądanie w spokojne i trwałe oddanie.
Święty Klemens I, czwarty papież w historii, pod koniec I wieku. Uczeń apostołów, według tradycji zginął jako męczennik.
„Łagodny, dobroczynny, miłosierny”, od łacińskiego „clemens”. To imię-cnota, z tej samej rodziny co „clemência”.
Dniem imienia Clemente jest 23 listopada, poświęcony świętemu Klemensowi I, papieżowi. Był on czwartym papieżem i męczennikiem.
Zgodnie z tradycją, został wrzucony do morza, przywiązany do kotwicy; dlatego jest to jego emblemat, a on jest patronem marynarzy i murarzy.
Oba. Dziś jest nieco częstsze jako nazwisko — mityczny gracz baseballa Roberto Clemente — niż jako imię własne.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.