Znaczenie: jasny biały, czysty, niewinny, szczery.
pochodzi z łacińskiego „candidus” (biały, lśniący, jasny), od rdzenia „candere” (płonąć na biało).
3 października
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Kandyd. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymski chrześcijanin z pierwszych stuleci, zmęczony męczeństwem i pochowany na wzgórzu Eskwilin. Odmówił odwrócenia się od swej wiary pod naciskiem władz, wybierając męczeństwo zamiast wyrzeczenia się swoich przekonań. Ta moralna nieustępliwość uczyniła go symbolem oporu.
Co z tego zostaje: Tu się tu dowiadujemy, że stawianie czoła władzy, by pozostać wiernym samemu sobie, wymaga brutalnego odwagi. Ta upartość pozostaje wzorem godności wobec ucisku.
Candido obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 3 października.
Cándido wywodzi się z łacińskiego „candidus”, oznaczającego „jasny biały, lśniący”, od rdzenia „candere” („palić się na biało”), który dał nam również „incandescent”, „candle” oraz „candidato” (w Rzymie kandydaci nosili białą togę). Znaczenie przesunęło się od koloru do cnoty: czystość, niewinność, szczerość.
Nosili go liczni męczennicy, tacy jak święty Cándido z Rzymu (3 października) lub święty Cándido z Teb, żołnierz Legionu Tebańskiego, który poniósł męczeństwo wraz ze świętym Mauricio. W kulturze popularnej „Cándido” jest również bohaterem satyry Woltera (1759), symbolem naiwnego optymizmu w obliczu okrutnego świata.
Dziś jest to klasyczne i rzadkie imię, o łagodnym i nieco staroświeckim brzmieniu, kojarzące się z dobrocią, przejrzystością i dobrym charakterem. W hiszpańskojęzycznej sztuce nosili je zapamiętywani malarze, od argentyńskiego Cándido López po brazylijskiego Cándido Portinari.
Cándido niesie w swoim imieniu światło – „candidus”, ten blask bieli – a ta przejrzystość jest widoczna w jego zachowaniu: jest transparentny, niezdolny do podwójnej gry, należy do tych, którzy myślą na głos i stawiają prawdę na pierwszym miejscu, nawet jeśli czasem to ich kosztuje. Jego szczerość rozbraja; z Cándido zawsze wiesz, czego się spodziewać, a w świecie półprawd jest to warte złota.
Jest marzycielem i wrażliwym, z płodną wyobraźnią, która prowadzi go do widzenia możliwości tam, gdzie inni widzą mury. Dzieli z bohaterem Woltera ten uparty optymizm, wiarę, że „wszystko będzie dobrze”, który może graniczyć z naiwnością, ale daje mu też zazdroszczoną odporność: pada i wstaje z nienaruszonym duchem. Nie jest rekinem ambicji – bardziej zależy mu na ludziach i pomysłach niż na stanowiskach – a jego potrzeba uwagi jest niska; jest zadowolony, gdy dobrze robi to, co robi.
Jego lojalność jest stała, a natura hojna. Szybko wybacza, domyślnie ufa i może zbyt hojnie dawać drugą szansę, ponieważ trudno mu uwierzyć w złe intencje innych; tam leży jego podatność na krzywdę, a ci, którzy go kochają, uczą się pilnować jego pleców. W rodzie Cándidów są artyści, którzy patrzyli na świat czystymi oczami, jak malarze noszący to imię, i ta mieszanka niewinności i głębi czyni ich ujmującymi.
Imię brzmi klasycznie, niemal z innej epoki, i to mu dobrze służy: Cándido jest azylem uczciwości i spokojnego dobrego humoru, osobą, do której zwracasz się, gdy jesteś zmęczony kalkulacjami i potrzebujesz kogoś godnego zaufania, bez podwójnych standardów i z sercem na wierzchu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Serce Candido to oślepiający blask, bezwstydnie jasny i całkowicie pozbawiony cienia. Kochać go to stać w ostrym, nieprzebaczącym słońcu południa; nie ma tu zmierzchu, nie ma bezpiecznego schronienia w szarości. Zaczarowuje przerażającą klarownością, jego spojrzenie zdejmuje maski, aż do ostatka pozostaje tylko surowa, drżąca prawda. Przyciągają go dusze, które odpowiadają jego własnej świetlistej intensywności – te, które płoną wewnętrznym ogniem tak czystym, że pali. Nie znosi mętności, kłamstwa ani przygaszenia; dwuznaczność to trucizna, którą wypluwa z pogardą. Jednak, pomimo całej jego promiennej szczerości, jego czystość może być samotną twierdzą. Szuka partnera, który nie boi się odsłonięcia, kogoś gotowego być widzianym w swojej najgołej istocie, bez maski i bez wstydu. Nie jest miłośnikiem sekretów ani szeptanych kłamstw; wymaga związku kryształowej przejrzystości. Jeśli jesteś matowy, zostawia cię na lodzie. Jeśli jesteś błyszczący, albo oświetli twoją drogę, albo całkowicie cię oślepi. Nie ma tu drogi środka w jego namiętności, jest tylko wyraźna, piękna i wyczerpująca dychotomia absolutnego światła.
„Biały, czysty, lśniący”, od łacińskiego „candidus”. Z czasem zaczęło to również oznaczać niewinność i szczerość.
Tak: mają wspólne źródło. W Rzymie kandydaci do urzędów nosili białą „toga candida”, stąd „candidato”.
3 października, ku czci świętego Cándido, męczennika z Rzymu. Jest on również obchodzony 22 września, ku czci świętego Cándido z Teb, z Legionu Tebańskiego.
Tak, jest niewinnym i optymistycznym bohaterem satyrycznej powieści „Cándido” (1759), jednego z najsłynniejszych dzieł francuskiego autora.
Jest klasyczne i dziś nie bardzo powszechne, z ciepłym i nieco tradycyjnym charakterem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.