Znaczenie: strażnik niedźwiedzia, silny jak niedźwiedź.
Prawdopodobnie od celtyckiego „artos” („niedźwiedź”), być może połączonego z rzymskim imieniem „Artorius” oraz z gwiazdą Arcturus („strażnik Niedźwiedzia”).
11 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Arthur Bell.
Lingwista i tłumacz angielski z XVII wieku, aktywny w Holandii i w Belgii. Poświęcił swoje życie czynieniu tekstów świętych dostępnymi, tłumacząc je z rygorystyczną starannością, jednocześnie broniąc prawa prześladowanych Anglików do praktykowania swojej wiary. Jego odmowa wyrzeczenia się swoich przekonań doprowadziła go do śmierci.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie zdradzać tego, co jest nam drogie, nawet za cenę własnego życia. Ta absolutna uczciwość przypomina, że ludzka godność nigdy nie podlega negocjacjom.
Źródło: Nominis
Arturo obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 grudnia.
Arturo to imię owiane mgłą i legendą. Najpowszechniej akceptowana etymologia łączy je z celtyckim „artos”, oznaczającym „niedźwiedzia”, symbol siły i królewskości; niektórzy badacze wiążą je również z rzymskim imieniem „Artorius” lub z gwiazdą Arcturus, „strażnikiem Niedźwiedzia”, najjaśniejszą gwiazdą w gwiazdozbiorze Wolarza. W każdym razie wywołuje ono skojarzenia z mocą i ochroną.
Jego światowa sława pochodzi od legendarnego króla Artura, pana Camelotu, posiadacza Excalibura, towarzysza Merlina i Rycerzy Okrągłego Stołu – całego wymyślonego świata honoru, sprawiedliwości i rycerskiego idealizmu. W świecie hiszpańskojęzycznym wykreowało ono postacie o ogromnym prestiżu, od chilijskiego bohatera marynarki Arturo Prata po hiszpańskiego powieściopisarza Arturo Péreza-Reverte.
Nie posiada ono ściśle ustalonego dnia święta w kalendarzu hiszpańskim, dlatego uważa się je za imię zakorzenione w legendzie, a nie w hagiografii. Dziś brzmi silnie, szlachetnie i ponadczasowo – klasycznie, bez bycia staroświeckim, elegancko z nutą epickości.
Niewiele imion niesie ze sobą tak silną aurę przywództwa jak Arturo, a jego cechy to potwierdzają. W nim tkwi szlachetna ambicja i rozległa wyobraźnia: podręcznikowy Arturo nie tylko chce odnieść sukces, pragnie zbudować własny Camelot — pomysł, projekt, lepszy świat wokół siebie. Jest marzycielem z mieczem, idealistą, który jednocześnie zakasa rękawy.
Jego niezależność jest wyraźna: nie jest stworzony do wykonywania poleceń innych, lecz do wyznaczania kursu i ciągnięcia za sobą innych swoją charyzmą, jakością, którą podkreśla jego numerologia. Jego lojalność podąża za pewnym rycerskim kodeksem: typowy Arturo dba o honor, swoje słowo i sprawiedliwość niemal tak samo jak o sukces, a broni swoich bliskich z przekonaniem graniczącym z romantyzmem. Pod koroną bije serce: jego wrażliwość sprawia, że reaguje na sprawy, piękno i wielkie historie.
Energiczny i odważny, w decydujących momentach, gdy inni się wycofują, staje na wysokości zadania — wtedy przejawia się siła niedźwiedzia z jego celtyckiej etymologii. Nie brakuje mu humoru, często o teatralnym, magnetycznym zabarwieniu, które wypełnia przestrzeń. Jego wyzwaniem jest to, z którym mierzy się każdy król marzyciel: nie rozpraszać się na tysiąc krucjat ani nie zaczynać wierzyć, że żyje według scenariusza własnego eposu. Gdy zakorzeni tę wyobraźnię w konkretnych celach, łączy najlepsze cechy Péreza-Reverte i Prata: talent do opowiadania historii, odwagę i poczucie obowiązku. W równowadze Arturo jest kapitanem-przyjacielem, tym, który sprawia, że czujesz się częścią czegoś epickiego, po prostu stojąc obok niego.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Arturo nie flirtuje; rości sobie prawo. Z imieniem zakorzenionym w pierwotnej sile niedźwiedzia, jego miłość jest powolnym, celowym polowaniem, nie na zdobycz, lecz na duszę godną jego dzikiej lojalności. Uwodzi swoją obecnością – ciężkim, magnetycznym milczeniem, które wymaga twojej pełnej uwagi. Przyciągają go nieujarzmieni, surowi i autentyczni, ci, którzy posiadają wewnętrzną dzikość odbijającą jego własne celtyckie dziedzictwo. Nienawidzi kruchości maskującej się za delikatnością; pragnie burzy, nie spokoju. Gdy się odda, jego uczucie jest twierdzą, ochronną i nieustępliwą. Jednak nie bierz jego łagodności za słabość. Jeśli wyczuje zdradę lub powierzchowność, jego chłód jest absolutny, wycofanie tak nagłe, jak odwrót niedźwiedzia w zimę. Szuka partnera, który może stać ramię w ramię z nim, a nie za nim. Potrzebuje miłości tak trwałej jak gwiazdy, od których pochodzi jego imię, opiekuna dla obojga. Jest intensywna, posesywna i głęboko zmysłowa, więź wykuwana w ogniu i ziemi, gdzie pasja nie jest tylko odczuwana, ale znoszona i ceniona w równym stopniu.
Najczęściej akceptowane znaczenie to „niedźwiedź” lub „silny jak niedźwiedź”, od celtyckiego „artos”; jest ono również powiązane z gwiazdą Arcturus, „strażnikiem Niedźwiedzia”.
Ma celtyckie korzenie, upowszechnione przez legendę o królu Arturze z Wielkiej Brytanii; niektórzy łączą je również z rzymskim imieniem „Artorius”.
W hiszpańskim kalendarzu nie ma jednoznacznie ustalonego świętego o imieniu Arturo, dlatego jego głównym odniesieniem jest postać legendarna: król Artur.
Ze średniowiecznego cyklu arturiańskiego: król Artur, Camelot, miecz Excalibur, mag Merlin oraz Rycerze Okrągłego Stołu.
Wcale: to ponadczasowy klasyk, wciąż bardzo często używany, o szlachetnym i epickim charakterze, który wiele rodzin ceni.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.