Znaczenie: strażnik niedźwiedzicy, silny jak niedźwiedź.
Prawdopodobnie od celtyckiego „artos” („niedźwiedź”), być może skrzyżowanego z rzymskim imieniem „Artorius” oraz z gwiazdą Arturo (Arcturus, „strażnik Niedźwiedzicy”).
11 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Arturo Bell.
Uczony i tłumacz z XVII wieku, aktywny w Niderlandach i w Hiszpanii. Poświęcił swoje życie studiom nad językami starożytnymi, w szczególności hebrajskim, oraz tłumaczeniu złożonych tekstów, pełniąc rolę intelektualnego mostu między różnymi kulturami europejskimi.
Co z tego zostaje: Można wybrać, aby przekazywanie wiedzy stało się jego głównym dziełem, przekraczając granice językowe. To poświęcenie wzajemnemu zrozumieniu pozostaje uniwersalną wartością ludzkiego intelektu.
Źródło: Nominis
Arturo obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 grudnia.
Arturo to imię owiane mgłą i legendą. Najbardziej uznawana etymologia wiąże je z celtycznym „artos”, „niedźwiedź”, symbolem siły i królewskości, a niektórzy przypisują je rzymskiemu imieniu „Artorius” lub gwiazdzie Arturo (Arcturus, „strażnik Niedźwiedzicy”, najjaśniejszej w gwiazdozbiorze Woźnicy). W każdym razie wzbudza skojarzenia z mocą i ochroną.
Swoją uniwersalną sławę zawdzięcza legendarnemu królowi Arturowi, panu Camelotu, Excalibura, Merlina i rycerzy Okrągłego Stołu: całemu światu wyobraźni opartemu na honorze, sprawiedliwości i rycerskim ideałach. Dało ono postaciom o wielkim prestiżu, takim jak hiszpański pisarz Arturo Pérez-Reverte.
Nie posiada ściśle ustalonego patrona w kalendarzu, dlatego uważa się je za imię o korzeniach legendarnych, a nie hagiograficznych. Dziś brzmi zdecydowanie, szlachetnie i ponadczasowo: klasycznie, ale nie staroświecko, elegancko i z epickim akcentem.
Niewiele imion niesie ze sobą wyobraźnię przywódcy tak jak Arturo, a jego cechy to potwierdzają. W nim tkwi szlachetna ambicja i kipiąca wyobraźnia: typowy Arturo nie chce po prostu odnieść sukcesu, chce zbudować własny Camelot, pomysł, projekt, lepszy świat wokół siebie. To marzyciel z mieczem, idealista, który jednak podwija rękawy.
Jego niezależność jest wyraźna: nie jest stworzony do wykonywania cudzych poleceń, lecz do wyznaczania kursu i pociągania za sobą innych swoim charyzmą, co podkreśla numerologia liczby 3. A jego lojalność podąża za niemal rycerskim kodeksem: typowemu Arturo bliskie są honor, dane słowo i sprawiedliwość niemal tak bardzo jak sukces, a broni swoich z przekonaniem, które graniczy z romantyzmem. Pod koroną bije serce: jego wrażliwość sprawia, że drży dla idei, dla piękna, dla wielkich historii.
Energiczny i odważny, rośnie w kluczowych momentach, gdy inni wycofują się; to właśnie tam wydobywa siłę niedźwiedzia, która pulsuje w jego celtycznej etymologii. Nie brakuje mu poczucia humoru, często z teatralnym i magnetycznym akcentem, który wypełnia przestrzeń. Jego wyzwaniem jest to, co dotyczy wszystkich królów-marzytelów: nie rozpraszać się w tysiącach krucjat ani nie uważać się za głównego bohatera własnej epopei. Gdy zamienia tę fantazję w konkretne cele, łączy w sobie najlepsze cechy Péreza-Reverte i Prata: talent narracyjny, odwagę i poczucie obowiązku. W równowadze Arturo jest kapitanem-freundem, tym, który sprawia, że czujesz się częścią czegoś epickiego, tylko dlatego, że stoisz u jego boku.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Arturo to kochanek, który nie szeptuje, ale drży. Jego natura, zakorzeniona w prymitywnej energii niedźwiedzia i czujności Arcturus, czyni go partnerem intensywnie obecnym, niemal fizycznie dotykalnym. Nie szuka subtelnej gry aluzji, lecz bezpośredniego, ciepłego i otulającego uderzenia. Jego uwodzenie to kotwica rzucona w spokojne wody: bezpieczna, ochronna, niemal matczyna w swojej surowej, ale wyrafinowanej sile. Kocha z żelazną lojalnością, lojalnością strażnika, który nie opuszcza swojego miejsca. Jednak jego celtycko-łacińska dusza potrzebuje bodźców, które nie spłaszczą go w rutynie. Zakochuje się w tych, którzy posiadają dziką iskrę, niezależność, która nie boi się jego ciasnego uścisku. Co go odstrasza, to emocjonalny chłód lub płytkość: dla niego miłość to ziemia, krew i skóra. Nie znosi obojętności, prawdziwego wroga ognia, który niesie w piersi. W łóżku jest cierpliwym, ale zdecydowanym odkrywcą, gdzie pasja przeplata się z troską. Chce być schronieniem, ale też burzą, która go wstrząsa. Szuka duszy, z którą podzieli ciszę obciążoną elektrycznością, a nie pustkę. Jego święto, 15 listopada, przywołuje chłód jesieni: on szuka ciepła, które budzi opór, a nie wygody, która zamgla.
Najbardziej uznane znaczenie to „niedźwiedź” lub „silny jak niedźwiedź”, od celtyckiego „artos”; imię to jest również kojarzone z gwiazdą Arturo, „strażnikiem Wielkiej Niedźwiedzicy”.
Ma celtyckie korzenie, upowszechnione przez legendę o królu Arturze z Brytanii; niektórzy wiążą je również z rzymskim „Artorius”.
Imię Arturo ma święto 11 grudnia, ku czci błogosławionego Arturo Bell. Był on franciszkaninem i męczennikiem.
Z średniowiecznego cyklu arturiańskiego: król Artur, Camelot, miecz Excalibur, mag Merlin oraz rycerze Okrągłego Stołu.
Wcale nie: to ponadczasowy klasyk, wciąż używany, z szlachetnym i epickim charakterem, który podoba się wielu rodzinom.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.