Znaczenie: Anioł, posłaniec.
Włoska forma wywodząca się od łacińskiego „angelus”, zapożyczonego z greckiego „angelos”, oznaczającego „posłaniec” lub „anioł”.
5 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Anioł z Jerozolimy.
Brat karmelita z XIII wieku, pochodzący z Palestyny i aktywny na Sycylii. Głosił z rzadką upartością, odmawiając ulegania presjom politycznym i religijnym swojego czasu, co sprawiło, że został zamęczony.
Co z tego zostaje: Tu dowiaduje się, że integralność czasem wymaga zapłacenia wysokiej ceny. Stawianie czoła władze ze swoimi przekonaniami jest aktem uniwersalnego odwagi.
Angelo obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 5 maja; we Włoszech, w Hiszpanii i w Argentynie 2 października.
Jednym z najbardziej włoskich imion jest Angelo, mimo jego greckich korzeni: ánghelos, oznaczające „posłaniec”. Poprzez chrześcijańską łacinę stało się ono uosobieniem niebiańskiej ochrony, a jego popularność we Włoszech jest związana zarówno z nabożeństwem do aniołów stróżów, jak i z licznymi świętymi i błogosławionymi, którzy nosili to imię.
Przez pokolenia Angelo było powszechnym imieniem w południowych Włoszech i w rodzinach katolickich, często łączonym w kombinacje takie jak Angelo Maria czy Michelangelo, albo przekazywanym od dziadka do bratanka. Ma ciepły, bliski ton, przywołujący na myśl podwórza i wiejskie święta, ale jednocześnie rezonuje z wielkością wielkiej sztuki – wystarczy pomyśleć o boskim Michelangelo lub o niezliczonych renesansowych przedstawieniach aniołów.
Dziś Angelo zachowuje przyjazny i nieco ponadczasowy charakter, pozostając jednocześnie bardzo żywym imieniem. Jest postrzegane jako dobre, niemal czułe imię, sugerujące słodycz i prawość: nazwanie kogoś Angelem jest w połowie komplementem.
Angelo to nie tylko imię; to nakaz. Wywiedzione z greckiego angelos, „posłaniec”, jego dusza jest skonstruowana do przemieszczania się, nigdy nie jest naprawdę nieruchoma. Posiada eteryczną, a jednocześnie zakorzenioną dualność istoty balansującej między boskim a ziemskim. Podobnie jak Ikar, ale z kompasem, jest napędzany przez ideał: dążenie do prawdy jako namacalnej dostawy. Nie tylko obserwuje życie; je tłumaczy. Jego dominującą cechą jest intensywna, niemal niespokojna empatia – czuje się zmuszony do niesienia ciężaru cudzych historii, działając jako kanał między chaosem a porządkiem. Jest mostem, tłumaczem, tym, który przekłada język ciszy na dźwięk. Jak szeptał Rumi: „Rana to miejsce, przez które światło wchodzi w ciebie”, a Angelo jest właśnie tym otworem. Jest ostry, lśniący i czasem oślepiający swoją klarownością. Nie może się ukrywać; jego natura wymaga ekspozycji. Jest posłańcem, który musi dostarczyć wiadomość, nawet jeśli pali mu to dłonie. W jego istnieniu tkwi tragiczne piękno, stałe napięcie między pragnieniem lotu a obowiązkiem lądowania. Nie jest tu, by zostać; jest tu, by oznaczać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Angelo kocha z precyzją skryby i głodem pielgrzyma. Nie uwodzi; odkrywa. Dla niego intymność jest aktem dekodowania. Przyciąga go złożoność, dusze, które skrywają tajemnice przeznaczone do odkrycia przez niego. Potrzebuje partnera, który wytrzyma jego intensywność, kogoś, kto oferuje głębię, a nie rozpraszanie. Powierzchowność odpycha go natychmiast; uważa ją za duszną, jak wiadomość pozbawioną treści. W łóżku jest uważny, niemal pełen czci, traktując ciało jak święty tekst, który należy czytać z dbałością i pasją. Szuka więzi wykraczającej poza sferę fizyczną, złączenia duchów, w którym dwaj posłańcy spotykają się w połowie drogi. Nie interesuje go posiadanie, lecz rezonans. Jeśli go znudzisz, zniknie tak cicho, jak się pojawił. Ale jeśli rozbudzisz jego ciekawość, położy całą swoją istotę u twoich stóp, oferując nie tylko swoje ciało, ale i sam głos. Potrzebuje miłości, która jest dialogiem, a nie monologiem. Chce być rozumiany, a nie tylko pożądany. Oferuje całkowitą przejrzystość, wymagając tego samego w zamian. To miłość, która buduje ołtarze z rozmów.
Oznacza „posłańca, wysłannika”, od greckiego ángelos, a następnie łacińskiego angelus, którym wskazywano duchy niebiańskie.
Najczęściej obchodzone imieniny przypadają 2 października, w dniu upamiętniającym Świętych Aniołów Stróżów; niektóre regiony obchodzą 5 maja dla Świętego Anioła z Jerozolimy.
Tradycyjnie jest to imię męskie; żeńską formą jest Angela, o tym samym rdzeniu i znaczeniu.
Jest to historyczny klasyk, bardzo popularny w XX wieku i wciąż rozpowszechniony dziś, ze szczególnym zakorzenieniem w centralnej i południowej części kraju.
Imię pochodzenia grecko-łacińskiego, wywodzi się z terminu religijnego oznaczający „anioł” i staje się imieniem własnym w średniowieczu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.