Znaczenie: Anioł, posłaniec.
Włoska forma wywodząca się z łacińskiego „angelus”, zapożyczonego z greckiego „angelos”, co oznacza „posłaniec” lub „anioł”.
5 maja
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Anioł z Jerozolimy. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Brat karmelita z XIII wieku, pochodzący z Palestyny i aktywny na Sycylii. Głosił z rzadką upartością, odmawiając ulegania presjom politycznym i religijnym swojego czasu, co sprawiło, że został zamęczony.
Co z tego zostaje: Tu dowiaduje się, że integralność czasem wymaga zapłacenia wysokiej ceny. Stawianie czoła władze ze swoimi przekonaniami jest aktem uniwersalnego odwagi.
Angelo obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 5 maja; we Włoszech, w Hiszpanii i w Argentynie 2 października.
Jednym z najgłębszych włoskich imion jest Angelo, pomimo jego greckich korzeni: ánghelos, co oznacza „posłaniec”. Dzięki chrześcijańskiej łacinie stał się personifikacją niebiańskiej siły ochronnej, a jego popularność we Włoszech zawdzięcza zarówno oddaniu aniołom stróżom, jak i rzeszy świętych i błogosławionych, którzy nosili to imię.
Przez pokolenia Angelo był stałym elementem nazywania w południowych Włoszech i w rodzinach katolickich, często używanym w kombinacjach, takich jak Angelo Maria czy Michelangelo, lub przekazywanym od dziadka do bratanka. Ma ciepły, bliski dźwięk, który przywodzi na myśl podwórza i wiejskie święta, ale też rezonuje z wielkością wielkiego sztuki – wystarczy pomyśleć o boskim Michelangelo lub o niezliczonych przedstawieniach aniołów w renesansie.
Dziś Angelo zachowuje czułą i ponadczasową jakość, a jednocześnie pozostaje bardzo żywy. Postrzegany jest jako dobre, niemal delikatne imię, sugerujące słodycz i prostolinijność: nazwanie kogoś Angelem jest już połową komplementu.
Angelo to nie tylko imię; to zadanie. Urodzony z greckiego angelos, „posłańca”, jego dusza jest zaprogramowana na tranzyt, nigdy nie jest naprawdę stacjonarna. Posiada eteryczną, a jednocześnie zakorzenioną w ziemi dualność istoty, która unosi się między Boskim a Doczesnym. Jak Ikar, ale z kompasem, napędza go idealny dyrektor: dążenie do prawdy jako do namacalnej dostawy. Nie tylko obserwuje życie; je tłumaczy. Jego dominującą cechą jest intensywna, niemal niespokojna empatia – czuje się zmuszony do noszenia ciężaru historii innych i działa jako przejście między chaosem a porządkiem. Jest mostem, tłumaczem, tym, który zamienia język ciszy w dźwięk. Jak szeptał Rumi: „Rana to miejsce, w którym światło wchodzi w ciebie”, a Angelo jest właśnie tym otworem. Jest ostry, lśniący i w swojej klarowności czasem oślepiający. Nie może się ukryć; jego natura wymaga odsłonięcia. Jest posłańcem, który musi przekazać wiadomość, nawet jeśli spali mu to dłonie. W jego istnieniu tkwi tragiczna piękność, stałe napięcie między pragnieniem unoszenia się a obowiązkiem lądowania. Nie jest tu, by zostać; jest tu, by znaczyć.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Angelo kocha z precyzją kowala i głodem pielgrzyma. Nie uwodzi; odsłania. Dla niego intymność jest aktem dekodowania. Przyciąga go złożoność, dusze, które skrywają tajemnice przeznaczone do ujawnienia przez niego. Potrzebuje partnera, który wytrzyma jego intensywność, kogoś, kto oferuje głębię zamiast rozpraszania. Powierzchowność natychmiast go odpycha; uważa ją za duszącą, jak wiadomość pozbawioną treści. W łóżku jest uważny, niemal nabożny i traktuje ciało jak święty tekst, który należy czytać z dbałością i pasją. Szuka więzi, która przekracza sferę fizyczną, zespolenia duchów, w którym dwaj posłańcy spotykają się w środku. Nie interesuje go posiadanie, lecz rezonans. Gdy się nudzi, znika tak cicho, jak się pojawił. Ale jeśli wzbudzi jego ciekawość, położy całą swoją esencję u twoich stóp i zaoferuje nie tylko swoje ciało, ale i własny głos. Potrzebuje miłości, która jest dialogiem, nie monologiem. Chce być rozumiany, nie tylko pożądany. Oferuje całkowitą przejrzystość i wymaga tego samego w zamian. To miłość, która z rozmów buduje ołtarze.
Oznacza „posłańca, wysłannika”, od greckiego ángelos, a następnie łacińskiego angelus, którym określano duchy niebiańskie.
Najczęściej obchodzone święto imienia przypada na 2 października, ku czci Świętych Aniołów Stróżów; w niektórych regionach 5 maja obchodzi się święto Świętego Anioła z Jerozolimy.
Jest tradycyjnie męski; żeńską formą jest Angela, o tym samym rdzeniu i znaczeniu.
Jest to historyczny klasyk, bardzo popularny w XX wieku i wciąż powszechnie używany, z szczególnym zakorzenieniem w środkowych i południowych Włoszech.
Pochodzenia grecko-lacińskiego, jako termin religijny oznaczający „anioł”, a w średniowieczu staje się imieniem własnym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.