Znaczenie: czysta biel, czystość, światło.
Z łacińskiego albus („biały”), za pośrednictwem starożytnego rzymskiego nazwiska rodowego Albinus.
16 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Albina z Cezarei. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda kobieta rzymska z III wieku, pochodząca z Cezarei w Palestynie. W obliczu cesarskiego rozkazu oddawania czci bożkom, odmówiła ugięcia się, wybierając śmierć, zamiast wyrzec się swoich głębokich przekonań.
Co z tego zostaje: Tu dowiaduje się, że można zachować nienaruszoną godność w obliczu siły brutala. Ten zasadniczy odmowa poddania się pozostaje wzorem wewnętrznej spójności.
Źródło: Wikidata
Albina obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Polsce 16 grudnia.
Albina to imię, które przywodzi na myśl świetlistą czystość: wywodzi się z łacińskiego słowa albus, oznaczającego „biały”, za pośrednictwem starożytnego rzymskiego nazwiska rodowego Albinus. Wyraża ideę czystej bieli i czystości, a tym samym przywołuje skojarzenia z czystością, światłem i delikatnością. Jej patronką jest święta Albina z Cezarei, młoda męczennica z III wieku, należąca do szlachetnego rodu Albina, słynąca z odwagi, z jaką stawiła czoło śmierci, zamiast wyrzec się swej wiary: jej kult rozprzestrzenił się zwłaszcza w okolicach Gaety, gdzie jej ciało spoczywa w katedrze. Imię ma klasyczny i powściągliwy ton, z tym akcentem starożytnego rzymskiego elegancji, który czyni je wyrafinowanym i nieco wyjętym z czasu. We Włoszech jest dziś rzadko spotykane, co podkreśla jego dyskretny urok; jest natomiast bardzo powszechne w świecie słowiańskim, gdzie Albina jest popularnym i lubianym żeńskim imieniem. Osoby noszące imię Albina mają słodkie i czyste imię, które sugeruje grację, rezerwowość oraz piękno, które jest czyste i nieprzebrane.
Albina to białość i jasność, jak biel, która daje jej imię. Ci, którzy je noszą, wydają się emanować rzadką przejrzystością, tą przezroczystością duszy kogoś, kto nie ma podwójnych intencji i swoją szczerością sprawia, że inni czują się swobodnie. W Albina jest pewna delikatność, która jednak nie jest kruchością: jej patronka, młoda męczennica z Cezarei, pokazuje, że za słodyczą może kryć się stalowa odwaga, zdolność do trwania przy swoim, nawet gdy wszystko pcha w przeciwnym kierunku. Albina jest więc taka: łagodna w manierach, ale stanowcza w wartościach. Jej wrażliwość jest wyraźna, to delikatna antena dla emocji i piękna prostych rzeczy; kocha harmonię, spokojne otoczenie, autentyczne relacje i cierpi w środowiskach agresywnych lub wulgarnych. Jest duszą zamkniętą w sobie, która nie lubi się chwalić i preferuje głębię kilku prawdziwych relacji ponad powierzchowność tłumów. Lojalność jest jedną z jej najtrwalszych cech: z Albiną można liczyć na dyskretną i stałą lojalność, tę, która nie robi szumu, ale nigdy nie zawodzi. Ma w sobie kreatywny i marzycielski rys, smak dla piękna, który często prowadzi ją ku sztuce, pisaniu i estetyce w szerokim sensie. Imię, starożytne i rzadkie we Włoszech, nadaje jej aurę ponadczasowej elegancji, niemal jak portret z innego stulecia. Ale Albina potrafi też być wesoła i lekka, gdy jest w zaufanym gronie, rozjaśniając dni szczerym uśmiechem. To osoba, która przynosi spokój i jasność tam, gdzie jest zamieszanie, biel, która przywraca porządek kolorom.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Albina kocha z cichą intensywnością księżyca na śniegu – czysto, świetlisto i całkowicie pochłaniająco. Nie gra w żadne gry; jej czystość nie jest niewinnością, lecz celową, oślepiającą jasnością, która zdejmuje maski. W uwodzeniu jest łagodną burzą, wciągającą Cię spokojną pewnością, która wydaje się nieuchronna. Pociągają ją głębia i autentyczność, szuka dusz, które wytrzymają jej nieocenzurowane spojrzenie, nie drgnąwszy. A jednak jej imię jest jej kompasem: znienawidza mętne, kłamliwe i szare. Cokolwiek nieprzezroczyste lub moralnie dwuznaczne odpycha ją natychmiast, pozostawiając ją zimną i obojętną. Aby zdobyć jej serce, musisz być przejrzysty, odważny na tyle, by stać w ostre światło prawdy. Oferuje miłość oczyszczającą i transformującą, ale wymaga całkowitej szczerości. Jeśli spróbujesz ukryć swoje cienie, po prostu zniknie, zostawiając Cię w ciemności. Jej namiętność nie jest pożarem, lecz zamarzniętą rzeką, która nagle topnieje – potężna, niebezpieczna i zapierająca dech w piersiach piękna.
Pochodzi od łacińskiego słowa albus, „biały”: oznacza „biały, czysty, o barwie zbliżającej się do bieli”.
16 grudnia, w hołdzie św. Albina z Cezarei, młodej dziewicy i męczennicy III wieku.
Młoda kobieta z szlachetnego rodu Albina, męczennica w Cezarei Nadmorskiej, która zginęła za odmowę składania ofiar bogom podczas prześladowań za panowania Decjusza.
Ma łacińskie pochodzenie i jest używane we Włoszech, choć rzadko; jest natomiast bardzo popularne w krajach słowiańskich.
Męska forma to Albino; we francuskim forma to Albine.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.