Znaczenie: biała, czysta, o barwie przechodzącej w biel.
Z łacińskiego albus, „biały”, przez rzymski patronimik Albinus/Albina: oznacza „biała, czysta”.
16 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Albina z Cezarei.
Młoda kobieta rzymska z III wieku, pochodząca z Cezarei w Palestynie. W obliczu cesarskiego rozkazu oddawania czci bożkom, odmówiła ugięcia się, wybierając śmierć, zamiast wyrzec się swoich głębokich przekonań.
Co z tego zostaje: Tu dowiaduje się, że można zachować nienaruszoną godność w obliczu siły brutala. Ten zasadniczy odmowa poddania się pozostaje wzorem wewnętrznej spójności.
Źródło: Wikidata
Albina obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Polsce 16 grudnia.
Albina to imię o jasnym, lśniącym blasku: wywodzi się z łacińskiego słowa albus, oznaczającego „biały”, za pośrednictwem starożytnego rzymskiego nazwiska rodowego Albinus. W sobie zawiera ideę czystej bieli, czystości i dlatego przywołuje na myśl czystość, światło i delikatność. Patronką jest święta Albina z Cezarei, bardzo młoda męczennica z III wieku, pochodząca z szlachetnego rodu Albina, słynąca z odwagi, z jaką przyjęła śmierć, by nie wyrzec się wiary: jej kult rozwinął się przede wszystkim w okolicach Gaety, gdzie jej ciało spoczywa w katedrze. Imię ma klasyczny i skromny wydźwięk, z tym starożytno-rzymskim akcentem, który czyni je eleganckim i nieco ponadczasowym. We Włoszech jest dziś rzadko spotykane, co zwiększa jego dyskretny urok; jest natomiast bardzo popularne w świecie słowiańskim, gdzie Albina jest popularnym i lubianym imieniem żeńskim. Osoba o imieniu Albina nosi imię słodkie i czyste, które sugeruje wdzięk, powściągliwość i przejrzystą urodę, bez zbędnych ozdobników.
Albina to czystość i przejrzystość, jak biel, która daje początek jej imieniu. Osoby noszące to imię zdają się emanować rzadką czystością, tą przejrzystością duszy, która nie ma podwójnych intencji i swoją szczerością sprawia, że inni czują się swobodnie. W Albina kryje się delikatność, która jednak nie jest kruchą słabością: jej patronka, bardzo młoda męczennica z Cezarei, dowodzi, że za łagodnością może kryć się stalowa odwaga, zdolność do trwania przy swoim, nawet gdy wszystko pcha w przeciwnym kierunku. Albina jest właśnie taka: uprzejma w obejściu, ale niezachwiana w wartościach. Jej wrażliwość jest wyraźna, to precyzyjna antena dla emocji i piękna prostych rzeczy; kocha harmonię, spokojne otoczenia, autentyczne relacje, a cierpi w środowiskach agresywnych lub wulgarnych. Jest duszą skrytą, która nie lubi wystawiać się na pokaz i preferuje głębię kilku prawdziwych więzi ponad powierzchowność tłumów. Lojalność jest jednym z jej najtrwalszych cech: z Albiną można liczyć na dyskretną i stałą wierność, z tych, które nie robią hałasu, ale nigdy nie zawiodą. Ma w sobie żyłkę kreatywną i marzycielską, gust do piękna, który często prowadzi ją ku sztuce, pisaniu, estetyce w szerokim znaczeniu. Imię, starożytne i rzadko spotykane we Włoszech, obdarza ją aurą ponadczasowej elegancji, niemal z portretów z innych stuleci. Ale Albina potrafi też być wesoła i lekka, gdy jest w zaufanym gronie, rozjaśniając dni swoim szczerym uśmiechem. To osoba, która przynosi spokój i jasność tam, gdzie jest zamieszanie, biel, która przywraca porządek kolorom. Czyste, jasne i zaskakująco mocne imię.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Albina, od imienia, które przywołuje białość i czystość, w miłości kryje nieoczekiwaną pasję, pozorną chłodną, ale głęboko płonącą. Nie szuka chaotycznej namiętności; jej urok tkwi w powolnym, intelektualnym uwodzeniu, w którym spojrzenie znaczy więcej niż słowa. Kocha jasność, przejrzystość uczucia, które nie zostawia miejsca na wątpliwości ani kłamstwa. Pociągają ją mężczyźni, którzy szanują jej ciszę, którzy potrafią słuchać niuansów jej delikatnej duszy. Jednak jej biała i lśniąca natura czyni ją wymagającą: nie toleruje cieni, podwójnego życia ani mętnych namiętności. Jeśli miłość staje się skomplikowana, matowa, wycofuje się jak cicha śnieżna zamieć, pokrywając wszystko niedostępnym płaszczem. Aby ją zdobyć, trzeba być autentycznym, równie jasnym jak ona, zdolnym do zaoferowania trwałego i szczerego związku. Albina nie kocha z szaleństwem, kocha z absolutną oddanością, oczyszczoną przez wierność, która staje się jedyną prawdziwą definicją jej duszy.
Wypływa z łacińskiego słowa albus, „biały”: oznacza „biała, czysta, o barwie przechodzącej w biel”.
16 grudnia, w hołdzie świętej Albina z Cezarei, młodej dziewicy i męczennicy III wieku.
Dziewczyna z szlachetnego rodu Albina, zamordowana w cesarzowej Marittima za to, że nie chciała składać ofiar bogom podczas prześladowań za panowania Deciusza.
Pochodzi z łaciny i jest używany we Włoszech, choć rzadko; jest natomiast bardzo popularny w krajach słowiańskich.
Męska to Albino; we francuskim forma to Albine.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.