Znaczenie: skała / przystojny (niepewne).
Alan jest bretońskiego pochodzenia i o niepewnym znaczeniu, różnie kojarzony z celtyckim słowem oznaczającym „skałę” lub „małą skałę” albo z nazwą ludu Alani, a rozprzestrzenił się w Anglii wraz z bretońską szlachtą po 1066 roku.
9 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Albin z La Roche.
Teolog i kaznodzieja bretoński z końca XV wieku. Przeorganizował rozproszoną praktykę modlitwy, czyniąc z niej dyscyplinę zbiorową dostępną dla wszystkich, i z sukcesem rozpowszechnił ją w całej północnej Europie.
Co z tego zostaje: Można przyjąć powszechny nawyk i nadać mu strukturę, która uczyni go silniejszym i bardziej wspólnym. To moc organizacji służącej spójności, bez potrzeby cudu.
Źródło: Nominis
Alan obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 9 września.
Alan to imię o starożytnym celtyckim rodowodzie i uroczo niepewnym znaczeniu – uczeni wiążą je różnie z bretońskim słowem oznaczającym „skałę”, z „przystojny” lub z Alani, ludem koczowniczym z późnej starożytności. Jasna jest jego droga do sławy: bretońscy rycerze, którzy walczyli u boku Wilhelma Zdobywcy w 1066 roku, a wśród nich przede wszystkim niesamowicie bogaty Alan Rufus, mocno zakorzenili to imię w średniowiecznej Anglii i Szkocji.
Od tamtego czasu jest to stały, nieefektowny faworyt, który osiągnął szczyt popularności w świecie anglojęzycznym w połowie XX wieku. Kulturowy ciężar tego imienia opiera się na intelekcie i cichym heroizmie: Alan Turing, ojciec informatyki; astronauta Alan Shepard; ukochany aktor Alan Rickman.
Dziś Alan sprawia wrażenie rzetelnego, uziemionego i skromnego – solidnego, bezdramatycznego imienia z nutą retro luzu i zaskakującą ilością inteligencji ukrytą za jego prostym brzmieniem.
Alan to ten stabilny — facet, którego imię dosłownie może oznaczać „skałę”, i który sprostał temu znaczeniu. Stabilność (8) i lojalność (8) to jego kamienie węgielne: jest rzetelny, nieprzejęty, przyjacielem, który przez trzydzieści lat pozostawał tym samym uspokajającym punktem odniesienia i nie wykazuje żadnych oznak zmiany. Jeśli Alan powie, że będzie, sprawa jest zamknięta.
Jego bretońskie, głęboko średniowieczne korzenie nadają mu solidność staroświeckiej epoki, a jego osobowość ma ten sam bezkompromisowy charakter. Ma niską skłonność do fantazjowania (fantazja 3) i jest mało demonstracyjny w wyrażaniu uczuć (wrażliwość 4), dlatego Alan jest raczej człowiekiem czynu i myślenia niż marzycielem czy kimś, kto się zwierza. Woli rozwiązać zagadkę, niż o niej rozmawiać — co, co znamienne, jest dokładnie energią najsłynniejszego Alana w historii: Alana Turinga, który po cichu przechytrzył całe imperium łamaczy szyfrów.
To jest tajną bronią tego imienia — imponująca, skromna inteligencja ukryta za prostą, rzetelną fasadą. Astronauta Alan Shepard, filozof Alan Watts, złośliwa precyzja Alana Rickmana: Alanowie bywają mistrzami swojego fachu, którzy nigdy nie czują potrzeby robienia wokół tego zamieszania. Jego niezależność (7) jest prawdziwa, ale skromna; myśli samodzielnie i idzie własną drogą, nie zamieniając tego w manifest, a jego skromna potrzeba uwagi (3) oznacza, że jest najszczęśliwszy, pracując nad problemem, a nie nad salą.
Humor (6) to miejsce, gdzie kryje się zaskoczenie — suchy, z kamienną twarzą, podawany z poważną miną, taki, który sprawia, że śmiejemy się z opóźnieniem. Wystarczająco dyplomatyczny, by utrzymać pokój (6) i całkowicie pozbawiony dramatu, Alan jest uziemionym, inteligentnym, cicho wyluzowanym przyjacielem, jakiego każda grupa potrzebuje: ludzkim fundamentem, z ukrytym tuż poza zasięgiem wzroku ostrym dowcipem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Alan podchodzi do miłości z cichą, nieustępliwą solidnością brzegów Bretanii. Nazwany być może od „skały”, nie zalewa zmysłów tanimi fajerwerkami; on buduje. Jego uwodzenie jest powolnym przesunięciem tektonicznym, charakteryzującym się zakorzenioną intensywnością, która sprawia wrażenie mniej gonitwy, a bardziej powrotu do domu. Przyciąga go głębia, kobiety posiadające własny wewnętrzny granit – te, które nie kruszą się pod presją, lecz stoją twardo w burzy. Znajduje piękno w odporności, w sposobie, w jaki partnerka może utrzymać swoje stanowisko, podczas gdy on oferuje stabilne, niezmienne wsparcie klifu.
Jednak jego kamienna natura może stać się twierdzą. Łatwo męczy go frywolność, płytkie gry współczesnego randkowania pozbawione treści. Jeśli partnerka jest niestała, nadmiernie dramatyczna lub odmawia angażowania się w surową, uczciwą prawdę emocji, Alan wycofa się w ciszę. Nie rozstaje się krzycząc; po prostu pozwala, by więź powoli się wykruszyła, aż nie pozostanie nic poza pustą przestrzenią. Kocha żarliwie, ale tylko tych, którzy mogą znieść ciężar jego oddania, którzy rozumieją, że jego serce, raz otwarte, jest tak samo trwałe i niepodważalne jak starożytne kamienie jego dziedzictwa.
Jego znaczenie jest naprawdę niepewne; najczęściej kojarzy się z celtyckimi słowami oznaczającymi „skałę” lub „przystojny”, albo z dawnym ludem Alani.
Pochodzi z bretońskiego (celtyckiego) języka i rozprzestrzeniło się w Anglii i Szkocji wraz z bretońską szlachtą po podboju normańskim w 1066 roku.
Alain, który dzieli te same bretońskie korzenie i pozostaje popularny we Francji.
Alan ma imieniny 9 września, w dniu wspomnienia błogosławionego Alana de la Roche. Był to bretoński dominikanin, teolog i kaznodzieja, znany jako Apostoł Różańca.
We francuskiej tradycji powszechnie obchodzone jest 9 września (w przypadku imienia Alain); należy pamiętać, że są to imieniny, a nie uniwersalne święto kalendarzowe.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.