Znaczenie: rok / piękny (niepewny).
Alan jest pochodzenia bretońskiego i o niepewnym znaczeniu, bywa łączy z celtyckim słowem oznaczającym „skałę” lub „małą skałę”, a także z nazwą ludu Alanów, a rozprzestrzenił się w Anglii wraz z bretońską szlachtą po 1066 roku.
9 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Alin.
Bretoński kaznodzieja dominikanin z XV wieku, pochodzący z departamentu Côtes-d'Armor. Przemierzał Europę, by ustrukturyzować nabożeństwo różańcowe, włączając w nie medytację życia Chrystusa, i założył pierwsze bractwa poświęcone tej praktyce.
Co z tego zostaje: Przypomina nam, że powtarzalność, daleka od bycia pustą rutyną, może stać się potężnym narzędziem refleksji i więzi społecznej. Jego zaangażowanie pokazuje, że możliwe jest przekształcenie praktyki duchowej w uporządkowany i dostępny ruch zbiorowy.
Alan obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 9 września.
Alan to imię o staroceltyckim rodowodzie i przyjemnie niepewnym znaczeniu – erudyci przypisują je raz do bretońskiego słowa oznaczającego „skałę”, raz do „piękny”, a raz do Alanów, ludu nomadycznego z późnego starożytnego okresu. Pewne jest jednak jego droga do sławy: brytyjscy rycerze, którzy w 1066 roku walczyli u boku Wilhelma Zdobywcy, na czele których stał bajecznie bogaty Alan Rufus, trwale zakorzenili to imię w średniowiecznej Anglii i Szkocji.
Od tamtej pory pozostaje ono dyskretnym faworytem, pozbawionym pretensji, osiągając szczyt popularności w świecie anglojęzycznym w połowie XX wieku. Kulturalny ciężar tego imienia skłania się ku inteligencji i dyskretnemu bohaterowi: Alan Turing, ojciec informatyki; astronauta Alan Shepard; zmarły z żalem aktor Alan Rickman.
Dziś Alan oddycha rzetelnością, zakorzenieniem i powściągliwością – to solidne imię, pozbawione dramatu, z nutą retro-chłodu i zaskakującą siłą refleksji ukrytą za jego prostą brzmieniem.
Alan to solidny — ten, którego imię dosłownie może oznaczać „skałę”, i który jest temu wzrostowi odpowiadający. Stabilność i lojalność to jego kamienie węgielne: niezawodny, nieprzenikniony, przyjaciel, który przez trzydzieści lat pozostawał tym samym uspokajającym wsparciem i nie wykazuje żadnych oznak zmiany. Jeśli Alan powie, że będzie, sprawa jest zamknięta.
Jego bretońskie korzenie, głęboko średniowieczne, nadają mu solidność z innego wieku, a osobowość ma ten sam, bezpretensjonalny charakter. Niewielko skłonny do lotów wyobraźni i mało ekspansywny w wyrażaniu uczuć, Alan to człowiek działania i refleksji, raczej niż marzyciel czy poufny rozmówca. Wolniej rozwiązuje zagadkę, niż o niej rozmawia — co, co jest wymowne, to dokładnie energia najsłynniejszego z Alanów: Alana Turinga, który spokojnie pokonał armię kryptografów.
Oto tajna broń imienia — przerażająca i dyskretna inteligencja ukryta za prostą i niezawodną fasadą. Astronauta Alan Shepard, filozof Alan Watts, prześmiewcza precyzja Alana Rickmana: Alanowie mają tendencję do bycia mistrzami swojego fachu, którzy nigdy nie czują potrzeby robienia z tego wielkiej afery. Jego niezależność jest prawdziwa, ale pełna wstrzemięźliwości; myśli samodzielnie i podąża własną drogą, nie czyniąc z tego deklaracji, a jego skromna potrzeba uwagi sprawia, że jest szczęśliwszy, rozwiązując problem, niż pracując nad odbiorem w grupie.
Humor to miejsce, w którym kryje się zaskoczenie — suchy, z miną powagi, podawany z bezwzględnym wyrazem twarzy, z tych, które sprawiają, że śmiesz się sekundę za późno. Wystarczająco dyplomatyczny, by chronić pokój i całkowicie pozbawiony dramatu, Alan jest spokojnym, błyskotliwym i dyskretnie cool przyjacielem, którego każda grupa potrzebuje: ludzkim fundamentem, z ostrym umysłem schowanym tuż poza zasięgiem wzroku.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Alan kocha z cichą gęstością bretońskich przysiółków. Nie pędzi za słomianym ogniem; cierpliwie czeka, aż przypływ ujawi surową piękność kochanej osoby. Jego uwodzicielskość jest jak skała: stabilna, nieprzenikniona, oferująca fizyczną obecność, która równie dobrze uspokaja, co intryguje. Zachwyca głębią swojego spojrzenia i solidnością swoich zobowiązań, daleko od lekkich, pustych słów. Co go fascynuje, to cielesna autentyczność, ta alchemia, w której umysł i ciało stają się jednym, jak pianka i kamień. Z drugiej strony, nic go tak nie męczy jak powierzchowna fruwolność lub niestabilność emocjonalna. Ucieka od gier pozorów i efemerycznych kokieteryj, które pragną zniknąć przy pierwszym podmuchu wiatru. Alan szuka zakorzenionej współpracy, połączenia, które opiera się zużyciu czasu. Chce budować, a nie tylko przebywać. Dla niego kochanie jest aktem fundowania: stawianie solidnych fundamentów, aby intymność mogła rosnąć, dzika i prawdziwa, chroniona przed zewnętrznymi burzami. Oferuje miłość, która się nie wycofuje, namacalny azyl, gdzie w końcu można rozpakować walizki.
Jego znaczenie jest naprawdę niepewne; najczęściej łączy się go z celtyckimi słowami oznaczającymi „skałę” lub „piękny”, a także z starożytnym ludem Alanów.
Jest onego brytyjskiego (celtyckiego) pochodzenia i rozprzestrzenił się w Anglii i Szkocji wraz z brytyjską szlachtą po normandzkiej konkwercie w 1066 roku.
Alain, który dzieli te same bretońskie korzenie i pozostaje popularny we Francji.
Nie ma jednego wielkiego uniwersalnego świętego, ale dominikanin z Bretanii z XV wieku, błogosławiony Alain de la Roche, wielki propagator Różańca, pełni rolę patrona dewocjonalnego.
W tradycji francuskiej (dla imienia Alain) powszechnie obchodzi się je 9 września; należy zauważyć, że jest to imieniny, a nie święto w kalendarzu uniwersalnym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.