Znaczenie: mały, pokorny.
Pochodzi od łacińskiego imienia Paulus.
29 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Paweł.
Misjonarz i autor I wieku, pochodzący z Tarsu w Anatolii. Przeszedł pieszo cały śródziemnomorski świat, by szerzyć ideę powszechnej braterstwa, pisząc listy, które ukształtowały zachodnią myśl. Jego odwaga doprowadziła go do więzienia i śmierci za jego przekonania.
Co z tego zostaje: Tu się tu uczy, że odważna zmiana zdania i poświęcenie się sprawie większej niż sam człowiek mogą zmienić bieg wydarzeń. Upór w obliczu przeciwności pozostaje wzorem wewnętrznej siły.
Paolo obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 29 czerwca.
Paolo to włoska – i najbardziej melodyjna – forma łacińskiego Paulus, „mały, pokorny”, rzymskiego pseudonimu, który apostoł Paweł z Tarsu uczynił popularnym na całym Zachodzie. Obchodzone 29 czerwca wraz ze świętym Piotrem, jest jednym z najbardziej symbolicznych męskich imion we Włoszech, gdzie dominowało w pokoleniach powojennych, zanim stało się nieco rzadsze, zachowując jednak nienaruszony prestiż.
Kulturowo Paolo przywołuje włoską doskonałość we wszystkich jej odcieniach: piłkę nożną jako sztukę z Paolem Maldinim i Paolem Rossim, kino autorskie z Paolem Sorrentino, poetycką piosenkę z Paolem Conte, malarstwo renesansowe z Paolem Veronese. Tyle postaci, które przywiązały do imienia wizerunek klasy, talentu i solidności.
Dziś Paolo zachowuje ponadczasową elegancję: ani krzykliwy, ani przestarzały, zachwyca swoim śpiewnym brzmieniem i znakomitym rodowodem. Poza Włochami jest postrzegany jako uroczy, łaciński akcent, ciepły i wyrafinowany.
Paolo to imię, które oddycha słońcem Półwyspu i solidnością rzymskiego filaru. Za nim czuwa apostoł Paweł, ten Saul z Tarsu, porażony na drodze do Damaszku, który zamienił swój zapał prześladowcy w nieustanną energię ewangelizacji. Z tego dziedzictwa Paolo odziedziczył przyjemny paradoks: łacińska etymologia jego imienia oznacza „mały, pokorny” (paulus), ale człowiek kryjący się za tym imieniem zbudował Kościoły od jednego do drugiego brzegu Morza Śródziemnego. Paolo jest właśnie taki: skromny na zewnątrz, imponujący wytrwałością.
Wyobrażamy go sobie siedzącego, z niskim głosem, słodką ironią, tego rodzaju przyjaciela, który nie mówi dużo, ale każde jego zdanie waży. Jego wielka lojalność nie jest głośna: objawia się w czasie, w dotrzymywanych terminach i strzeżonych obietnicach. W Paolo jest uspokajająca stabilność, niemal tektoniczna — można na niej polegać bez obawy, że się zachwieje.
Włochy, które go tak bardzo ukształtowały, pożyczają mu instynktowną elegancję i smak piękna: słynni Paolo to architekci gry, jak Maldini, filmowcy świetlistej melancholii, jak Sorrentino, śpiewacy-poeci, jak Conte. Wszyscy dzielą tę spokojną klasę, to odrzucenie pogardy. Paolo jest ambitny, ale bez agresji: celuje wysoko, ale idzie krok po kroku, bardziej rzemieślnik niż zdobywca.
Jego wrażliwa strona wypływa w wybranych momentach — obiad, który się rozciąga, dyskusja o sensie rzeczy. Nie ma pilnej potrzeby uwagi: woli być rozpoznawany za to, co robi, a nie za to, co pokazuje. Słowem, Paolo to ciepła, dyskretna, lojalna i uparta skała, głębsza, niż można zobaczyć na pierwszy rzut oka.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Paolo, w sercu, pozostaje ten mały pokorny, fizyczna postać, która zdradza duszę szeroką i głęboką. Nie szuka efemerycznych błysków, ale gęstości więzi, tej, którą namacalną czynią dotyk i spojrzenie. Jego uwodzicielstwo jest ciche, niemal nieodczuwalne, jak cień, który wydłuża się o zmierzchu: nie krzyczy o swoim zainteresowaniu, szepcze o nim z dyskretną, ale nieprzepartą obecnością. Kocha z rzymską, starożytną, zakorzenioną wiernością. Co by go zmęczyło? Głośna powierzchowność. Paolo potrzebuje ciszy, by słuchać drugiego, przestrzeni, w której dusza może oddychać bez ograniczeń. Jest zmysłowy w swojej najczystszej istocie, gdzie pieszczota jest aktem szacunku, zanim stanie się aktem posiadania. Zakochuje się w tym, kto potrafi docenić jego dyskrecję, w tym, kto widzi wielkość w prostocie. Dla niego miłość nie jest spektaklem, lecz bezpieczną przystanią, portem, w którym mała postać staje się idealnym punktem oparcia dla dwóch dusz, które się szukają, znajdują i wspierają, budując intymność, której czas nie zużywa, ale umacnia, dzień po dniu.
Paolo to włoska forma łacińskiego imienia Paulus, oznaczającego „mały, pokorny”, rozpowszechnionego przez apostoła św. Pawła.
29 czerwca, dzień świętych Piotra i Pawła.
Dosłownie „mały” lub „pokorny”, od rzymskiego przezwiska „paulo”.
Tak: Paolo to włoska wersja imienia Paul (Pablo po hiszpańsku, Paulo po portugalsku).
Wciąż pozostaje klasyczne we Włoszech, choć jest mniej popularne niż w XX wieku, a jednocześnie nadal jest noszone i cenione na arenie międzynarodowej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.