Znaczenie: Mały, Pokorny.
włoska forma łacińskiego imienia Paulus.
29 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Paweł.
Apostoł i teolog I wieku, pochodzący z Tarsu w Cylicji. Po prześladowaniu pierwszych chrześcijan dokonał radykalnej konwersji i przemierzył świat śródziemnomorski, zakładając wspólnoty, a pisząc listy, które ustrukturyzowały zachodnią myśl.
Co z tego zostaje: Można zmienić kurs nawet po tym, jak walczyło się o sprawę, którą uważało się za słuszną. To dowód na to, że sztywność przekonań nie jest przeznaczeniem, lecz wyborem, który można ponownie ocenić.
Źródło: Nominis
Paolo obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 29 czerwca.
Paolo to włoska – i najbardziej muzyczna – forma łacińskiego Paulus, co oznacza „mały, pokorny”, rzymski przydomek, który dzięki apostołowi Pawłowi z Tarsu stał się popularny w całym zachodnim świecie. Jest obchodzony 29 czerwca wraz ze świętym Piotrem i jest jednym z najbardziej symbolicznych męskich imion we Włoszech, gdzie dominował wśród pokoleń powojennych, zanim stał się nieco rzadszy, zachowując jednak nienaruszony prestiż.
Kulturowo Paolo przywołuje włoską doskonałość we wszystkich jej odcieniach: futbol artystyczny z Paolo Maldini i Paolo Rossi, kino autorskie z Paolo Sorrentino, poetycką piosenkę z Paolo Conte, malarstwo renesansowe z Paolo Veronese. Wiele postaci nadało temu imieniu wizerunek klasy, talentu i solidarności.
Dziś Paolo zachowuje ponadczasową elegancję: ani krzykliwy, ani przestarzały, urzeka swoim śpiewnym brzmieniem i znakomitą genealogią. Poza Włochami postrzegany jest jako uroczy, łaciński akcent, ciepły i wyróżniający się.
Paolo to imię, które oddycha słońcem Półwyspu i solidnością rzymskiego filaru. Za nim czuwa apostoł Paweł, ów Saul z Tarsu, który został uderzony w drodze do Damaszku i zamienił swój zapał jako prześladowcy w nieustanną energję ewangelizacji. Z tego pochodzenia Paolo odziedzicza przyjemny paradoks: łacińska etymologia jego imienia mówi „mały, pokorny” (paulus), ale mężczyzna, który kryje się za tym imieniem, budował kościoły od jednego do drugiego krańca Morza Śródziemnego. Paolo jest właśnie taki: skromny na pozór, imponujący wytrwałością.
Wyobrażamy go sobie siedzącego, z głębokim głosem, słodkim ironią, tego rodzaju przyjaciela, który nie mówi dużo, ale każde jego słowo ma wagę. Jego wielka lojalność nie jest głośna: objawia się z upływem czasu, w dotrzymywanych terminach i zachowywanych obietnicach. W Paolo tkwi uspokajająca stabilność, niemal tektoniczna – można na niego polegać, bez obawy, że się zachwieje.
Włochy, które tak długo go nosiły, nadają mu instynktowną elegancję i zmysł do piękna: słynni Paoli to architekci gry, jak Maldini, filmowcy promiennej melancholii, jak Sorrentino, śpiewacy-poeci, jak Conte. Wszyscy dzielą ten spokojny klas, tę odmowę pogardy. Paolo jest ambitny bez agresywności: dąży wysoko, ale idzie krok po kroku, bardziej rzemieślnik niż zdobywca.
Jego wrażliwa część pojawia się w wybranych momentach – wydłużony obiad, dyskusja o sensie rzeczy. Nie ma pilnej potrzeby uwagi: woli, by doceniano go za to, co robi, a nie za to, co pokazuje. Krótko mówiąc, Paolo to ciepły, dyskretny, lojalny i uparty skała, głębszy, niż można poznać przy pierwszym spojrzeniu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Paolo, w głębi serca, pozostaje tym małym skromnym człowiekiem, o budowie ciała, która zdradza szeroką i głęboką duszę. Nie szuka ulotnego blasku, lecz gęstości więzi, która staje się dotykalna dzięki dotykowi i spojrzeniu. Jego uwodzenie jest ciche, niemal nieodczuwalne, jak cień, który przy zachodzie słońca staje się dłuższy: nie krzyczy o swoim zainteresowaniu, szeptem wyraża je dyskretną, ale nieuchronną obecnością. Kocha z rzymską, starożytną, zakorzenioną wiernością. Co mogłoby go zmęczyć? Głośna powierzchowność. Paolo potrzebuje ciszy, by słyszeć drugiego, przestrzeni, w której dusza może oddychać bez ograniczeń. Jest zmysłowy w swojej najczystszej istocie, gdzie pieszczota jest aktem szacunku, a nie posiadania. Zakochuje się w tym, kto potrafi docenić jego dyskrecję, w tym, kto widzi wielkość w prostocie. Dla niego miłość nie jest pokazem, lecz bezpieczną przystanią, portem, w którym mała postać staje się idealnym punktem oparcia dla dwóch dusz, które się szukają, znajdują i wspierają, budując intymność, której czas nie zużywa, lecz umacnia dzień po dniu.
Paolo to włoska forma łacińskiego Paulus, „mały, pokorny”, rozpowszechniona przez apostoła św. Pawła.
Jego imieniny obchodzone są 29 czerwca, w dzień wspomnienia Świętego Pawła z Tarsu. Jest on świętym apostołem I wieku.
Dosłownie „mały” lub „pokorny”, od rzymskiego przezwiska „paulo”.
Ja: Paolo to włoska wersja imienia Paul (Pablo po hiszpańsku, Paulo po portugalsku).
Wciąż pozostaje klasyczne we Włoszech, jest mniej powszechne niż w XX wieku, ale nadal noszone i cenione na całym świecie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.