Znaczenie: Ten, kto jest zawsze dobry/szczęśliwy.
Wywodzi się z egipskiego wnn-nfr (Unnefer), epitetu boga Ozyrysa oznaczającego „tego, który jest zawsze dobry”, który następnie przeszedł do greki jako Onouphrios i do łaciny jako Onuphrius.
12 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Onufry.
Egiptski pustelnik z IV wieku, który żył na pustyni Tebaidy. Wybrał życie radykalnej samotności, aby poświęcić się refleksji wewnętrznej i opanowaniu siebie, wytrzymując przez dziesięciolecia w warunkach pozbawienia.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by wycofać się z zgiełku świata i odzyskać swoją esencję. Ta zdolność do wytrzymania w ciszy i wytrwałość pozostaje lekcją wewnętrznej siły.
Źródło: Wikidata
Onofrio obchodzi imieniny we Włoszech i w Brazylii 12 czerwca.
Onofrio to imię o fascynującym i bardzo odległym pochodzeniu: sięga do egipskiego wnn-nfr (Unnefer), epitetu boga Ozyrysa, który oznacza „tego, który jest zawsze dobry” lub „zawsze szczęśliwego”. Przez greckie Onouphrios i łacińskie Onuphrius dotarło w końcu do Włoch.
Imię to jest związane ze świętym Onofriem Anachoretem, egipskim eremitą żyjącym w IV i V wieku, który rzekomo spędził dziesięciolecia w samotności na pustyni Tebaidy, żywiąc się wyłącznie daktylami; jego wspomnienie obchodzone jest 12 czerwca.
We Włoszech Onofrio ma silny południowy charakter, jest szczególnie rozpowszechniony w Apulii, Kampanii i ogólnie na Południu, gdzie święty eremita jest bardzo czczony. Jest to imię starożytne, uroczyste, o nieco baśniowym smaku: w takim stopniu, że w obszarze neapolitańskim zdrobnienie „Nofrio” stało się nawet maską ludową. Dziś jest rzadkie i dlatego cenne, wybierane przez tych, którzy kochają imiona z tysiącletnią historią za sobą.
Onofrio niesie w duszy święty ciężar i boską lekkość Unnefera, „Zawsze Dobrego”. Nie jest to naiwny optymizm, lecz architektoniczna odporność: dusza kuta w ogniu Egiptu, filtrowana przez mądrość grecką i osadzona w rustykalnej konkretności łacińskiej. Jego dominującą cechą jest uporczywa, niemal uparta radość, która odrzuca cynizm jak truciznę. Jest archetypem pustelnika-mnicha, który śmieje się na pustyni, podobny do tego chromego mnicha z fresków Giotta, który mimo ubóstwa śpiewa chwałę stworzenia. Onofrio nie poddaje się życiu, lecz je transfiguruje. Jak pisał Leopardi, „wieczny ból / jest nicością”, a Onofrio wciela tę aktywną nicość, tę zdolność do znajdowania piękna w zniszczeniu. Jego cnota nie polega na doskonałości, lecz na zdolności pozostawania otwartym, przepuszczalnym dla łaski, nawet gdy świat się zamyka. To dusza, która się nie starzeje, ponieważ odnawia się za każdym razem, gdy wybiera dobroć.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Onofrio nie szuka niszczącego ognia, lecz powolnego i stałego płomienia domowego kominka. Jego uwodzicielski czar jest dotykowy, prastary: potrafi słuchać tak, jak słucha się modlitwy, z oddaniem, od którego drżą kolana. Nie kocha, by posiadać, lecz by strzec. Zakochuje się w niedoskonałościach, w pęknięciach, przez które wpada światło, ponieważ rozpoznaje w nich tę samą „wiecznie dobrą” naturę swojego imienia. Męczy go wyrachowany chłód, powierzchowna pycha, która nie ma korzeni. Szuka duszy zdolnej do wspólnego milczenia, w której seks nie jest podbojem, lecz pojednaniem ciała i ducha. Kocha z ziemską, zakorzenioną, niemal monastyczną zmysłowością: pocałunki, które są obietnicami, pieszczoty, które są aktami wiary. Nie kocha tego, kto sprawia mu ból, kocha tego, kto sprawia, że czuje się żywy, autentyczny, nienaruszony.
Z egipskiego wnn-nfr, epitetu Ozyrysa, który później przeszedł do greki jako Onouphrios, a do łaciny jako Onuphrius.
„Ten, kto jest zawsze dobry/szczęśliwy”, pierwotnie atrybut egipskiego boga Ozyrysa.
12 czerwca, we wspomnienie świętego Onofria, anachorety, pustelnika z pustyni egipskiej.
Szczególnie w południowych Włoszech, a zwłaszcza w Apulii i Kampanii.
Tak, „Nofrio”, który stał się również słynną maską tradycji ludowej Południa.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.