Znaczenie: Niebiańska, boska.
Diana wywodzi się od starożytnego rdzenia łacińskiego/indoeuropejskiego *diw-, który oznacza „niebiański” lub „boski” (powiązany z dies, „dzień”), to imię rzymskiej bogini księżyca i polowania.
10 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Diana z Andalu.
Włoska zakonnica z XIII wieku, aktywna w rejonie Bolonii. Współzałożyła klasztor dominikański, tworząc uporządkowaną przestrzeń, w której kobiety mogły poświęcić się nauce i życiu wspólnotowemu, z dala od ograniczeń tamtych czasów.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by zbudować miejsce, w którym inteligencja i spokój są ważniejsze niż otaczający hałas. To dowód na to, że upór pozwala tworzyć trwałe schronienia, nawet w niespokojnych czasach.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Diana obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 10 czerwca; we Francji 9 czerwca.
Diana to imię, które pochodzi wprost z rzymskiego mitu, przeniesione od bogini łowów, księżyca i dzikiej natury, zaciekle niezależnej, dziewiczej łowczyni, którą Rzymianie utożsamiali z grecką Artemidą. Jej rdzeń oznacza „niebiański” lub „boski”, i coś z tej jasnej, księżycowej jakości zawsze do niej przylgnęło.
W przeciwieństwie do imienia świętej, Diana niesie ze sobą pogański i klasyczny urok, przywołujący srebrne łuki, lasy i światło gwiazd. W wyobraźni współczesnej zyskała drugi, niezapomniany wymiar dzięki Dianie, księżnej Walii, której światowa sława nadała imieniu nutę elegancji, współczucia i cichego buntu pod koniec XX wieku.
Dziś Diana brzmi królewsko, z gracją i siłą, kobieco, ale nie delikatnie. Wygląda na ponadczasowe i międzynarodowe, czuje się u siebie w języku angielskim, hiszpańskim, włoskim i wielu innych, jest to imię, które przywołuje postawę, niezależność i odrobinę niebiańskości.
Diana nie podąża za nikim. Cechą dominującą w jej profilu jest niezależność, co pasuje do imienia należącego do nieposkromionej bogini łowów, która postępuje przez las ze srebrnym łukiem i nie odpowiada przed nikim. Diana szybko wyznacza własny kurs i rzadko prosi o pozwolenie; ma tę pewną siebie, nieco królewską cechę, która sprawia, że ludzie traktują ją jako dowódcę, nawet gdy nikt jej nie mianował. Jej ambicja jest również wysoka, ale jest to czysta i samokierowana ambicja, dążenie do opanowania własnego obszaru, a nie do przypodobania się tłumowi.
A tłum jej naprawdę nie jest potrzebny. Jej potrzeba uwagi jest zaskakująco niska, co nadaje jej nonszalancką pewność siebie; chętnie będzie robić swoje, podczas gdy inni tłoczą się w poszukiwaniu aprobaty. Jest tu również autentyczna energia i ciepło, poczucie ruchu i celu, złagodzone dyplomatyczną żyłą, dzięki której pozostaje opanowana, a nie kolczasta. Potrafi zdominować pokój i podbić go w tym samym oddechu, tak jak Diana Ross dominuje scenę lub Diana Rigg dominowała scenę.
Podwójne dziedzictwo imienia daje jej szerokość: po jednej stronie dzika łowczyni księżycowa, a po drugiej – gracja i ciche współczucie, które świat pokochał w Dianie, księżnej Walii. Diana może być obojgiem, z mocnym umysłem i czułym sercem, silną obrończynią, która broni ludzi, których kocha. Pod tą śmiałością stabilna i twardo stąpająca po ziemi, jest lojalna, ale nie lepka, i godna zaufania, ale nie uległa. Jej humor jest pewny i nieco suchy. W całości jest to niezależny duch z królewskim blaskiem: ktoś, kto idzie własną drogą, nie potrzebuje oklasków, by poznać własną wartość i kto, niemal bez wysiłku, i tak ma tendencję do tego, by w końcu błyszczeć.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Diana nie szuka miłości, goni ją jak ofiarę w nocy. Jej zmysłowość jest zimna, jasna jak księżycowe światło, które jej patronuje: magnetyczna, śmiertelna, niemożliwa do zignorowania. Uwodzi spojrzeniem, które przenika duszę, bez wysiłku, ponieważ jej boska natura nadaje jej naturalny autorytet. Nie lubi brudnych gier ani słabości; pociąga ją intensywność, czysta pasja, która pali jak słońce (dies), od którego pochodzi jej imię. Jednak nudę uważa za swojego najgorszego wroga. Każda relacja, która zamienia się w banalną rutynę, jest odrzucana z tą samą szybkością, z jaką myśliwa porzuca pusty szlak. Szuka partnera na jej poziomie, tak silnego jak ona, zdolnego wytrzymać ciężar jej niezależności. Nie chce być posiadana, lecz wybrana. W łóżku i w życiu Diana żąda absolutnej prawdy. Jej miłość jest rzadkim darem, wiecznością skondensowaną w chwili niebiańskiego ognia, ale tylko ten, kto odważy się patrzeć jej w oczy bez drżenia, będzie mógł kiedykolwiek utrzymać jej dzikie i boskie serce.
„Niebiańska” lub „boska”, od łacińskiego rdzenia związanego z niebem i światłem dziennym; Diana była rzymską boginią księżyca i łowów.
Imię własne Diana ma święto 10 czerwca, na cześć błogosławionej Diany z Andalo. Była dominikanką z Bolonii.
Rzymska bogini łowów, zwierząt dzikich, księżyca i porodu, odpowiedniczka greckiej Artemidy.
Imię jest bardzo stare, ale Diana, księżna Walii, nadała mu ogromną współczesną sławę i trwałe skojarzenie z wdziękiem i współczuciem.
Dida, Dì i Dide to wszystkie powszechnie używane formy skrócone.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.