Znaczenie: Niebiański, boski.
Imię Diana wywodzi się od starożytnego łacińskiego/indyjsko-europejskiego rdzenia *diw-, oznaczającego „niebiański” lub „boski” (pokrewny z dies, „dzień”), co jest imieniem rzymskiej bogini Księżyca i łowów.
10 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Diana z Andalu.
Włoska zakonnica z XIII wieku, aktywna w rejonie Bolonii. Współzałożyła klasztor dominikański, tworząc uporządkowaną przestrzeń, w której kobiety mogły poświęcić się nauce i życiu wspólnotowemu, z dala od ograniczeń tamtych czasów.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by zbudować miejsce, w którym inteligencja i spokój są ważniejsze niż otaczający hałas. To dowód na to, że upór pozwala tworzyć trwałe schronienia, nawet w niespokojnych czasach.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Diana obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 10 czerwca; we Francji 9 czerwca.
Diana to imię wywodzące się bezpośrednio z rzymskiej mitologii, noszone przez boginię łowów, księżyca i dzikiej natury, upartą i niezależną młodzienną łowczynię, którą Rzymianie utożsamiali z grecką Artemidą. Jej korzeń oznacza „niebiańskie” lub „boskie”, a coś z tego promiennego, oświetlonego księżycem charakteru zawsze mu towarzyszyło.
W odróżnieniu od imienia świętego, Diana nosi pogański, klasyczny blask, przywołujący srebrne łuki, lasy i światło gwiazd. W nowoczesnym wyobrażeniu zyskała drugą, niezapomnianą warstwę dzięki Dianie, księżniczce Walii, której światowa sława nadała imieniu pod koniec XX wieku nutę elegancji, współczucia i cichej buntowniczki.
Dziś Diana wydaje się królewska, pełna gracji i silna, kobieca, a jednocześnie nie krucha. Wygląda na ponadczasowe i międzynarodowe, czuje się jak u siebie w języku angielskim, hiszpańskim, włoskim i wielu innych, będąc imieniem, które sugeruje spokój, niezależność i szczyptę niebiańskości.
Diana nie jest następczynią nikogo. Najbardziej wyróżniającą cechą jej profilu jest niezależność, co pasuje do imienia, które należało do nieposkromionej bogini łowów, kroczącej przez las z srebrnym łukiem i nieodpowiadającej przed nikim. Diana wyznacza własny kurs już we wczesnym wieku i rzadko prosi o pozwolenie; posiada tę samokontrolowaną, lekko królewską aurę, która sprawia, że ludzie zakładają, iż to ona ma ostatnie słowo, nawet jeśli nikt jej do tego nie mianował. Jej ambicja jest również wysoka, ale to czysty, samosterowany rodzaj dążenia, motywacja do opanowania własnego królestwa, a nie do zachwycania tłumu.
I naprawdę nie potrzebuje tłumu. Jej potrzeba uwagi jest zaskakująco mała, co nadaje jej beztroską pewność siebie; chętnie robi swoje rzeczy, podczas gdy inni zabiegają o uznanie. Jest tu też prawdziwa energia i ciepło, poczucie ruchu i determinacji, złagodzone przez dyplomatyczny zmysł, który sprawia, że jest raczej spokojna niż kolczasta. Może zdominować przestrzeń i jednocześnie ją urokliwie oczarować, tak jak Diana Ross scenę lub Diana Rigg ujęcie dla siebie.
Podwójne dziedzictwo imienia daje jej zakres: dzika, oświetlona księżycem łowczyni po jednej stronie i po drugiej gracja oraz ciche współczucie, które świat podziwiał w Dianie, księżnej Walii. Diana może być obojgiem, o stałym umyśle i delikatnym sercu, silną obrończynią, która wstaje w obronie ludzi, których kocha. Pod odważnością stabilna i zakorzeniona w ziemi, jest lojalna, bez bycia przyklejoną, i wiarygodna, bez bycia udomowioną. Jej humor jest pewny siebie i lekko suchy. Ogólnie jest niezależnym duchem z królewskim blaskiem: ktoś, kto idzie własną drogą, nie potrzebuje braw, by znać swoją wartość, a mimo to niemal bez wysiłku skłania się do tego, by i tak lśnić.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Diana podchodzi do intymności z cichą, rabuszką gracją samego Księżyca – blada, lśniąca i zupełnie nieposkromiona. Nie poluje; czeka, obserwując z cieni, aż moment ataku dojrzeje. Jej uwodzicielstwo nie jest krzykiem, lecz szeptem boskiego przyciągania, zakorzenionym w pradawnym, niebiańskim poczuciu własnej wartości. Przyciąga partnerów, którzy posiadają dziki, niezależny duch, takich, którzy potrafią utrzymać swoją pozycję wobec dzikości, którą ona wciela. Dla Diany miłość jest polowaniem duszy, świętym tańcem między myśliwym a zwierzyną, w którym szacunek jest jedynym środkiem płatniczym. Jednak jej cierpliwość jest ograniczona. Ma w pogardzie stagnację, przywiązanie lub emocjonalną tępotę. Partner, który zabraknie jej w głębi lub nie będzie szanował jej autonomii, zobaczy, jak ona wycofuje się w chłodną ciszę boskości i zostanie przez nią porzucony. Szuka więzi, która wydaje się przeznaczeniowa, intensywna i wiecznie świeża, jak pierwsze światło dnia przebijające się nad horyzont.
„Niebiański” lub „boski”, wywodzący się od łacińskiego korzenia związanego z niebem i światłem dziennym; Diana była rzymską boginią księżyca i polowania.
Diana obchodzi imieniny 10 czerwca, ku czci błogosławionej Diane d'Andalo. Była dominikanką w Bolonii.
Rzymska bogini łowów, dzikich zwierząt, księżyca i narodzin, odpowiedniczka greckiej Artemidy.
Imię jest bardzo stare, ale Diana, księżna Walii, nadała mu ogromną nowoczesną sławę i trwałe skojarzenie z gracją i współczuciem.
Di, Didi, Dee i Dinah to wszystkie popularne skróty.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.