Znaczenie: ochronna wola, zdecydowany obrońca.
Od germańskiego Wilhelm, złożonego z wil („wola”) i helm („hełm, ochrona”), co oznacza „ten, którego wola chroni”.
10 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Wilhelm z Bourges.
Francuski szlachcic z XII wieku, był mnichem cysterskim, a następnie arcybiskupem Bourges. Odrzucił komfort, jaki dało mu urodzenie, wybierając ubóstwo i służbę najuboższym, stawiając czoła oporowi króla i własnego kleru, by bronić biednych i domagać się sprawiedliwości.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że prawdziwa szlachetność nie tkwi w pozycji, lecz w odwadze, by wybierać swoje wartości pod prąd. Jego życie przypomina, że uczciwość czasem wymaga porzucenia wszystkiego, by pozostać wiernym własnemu sumieniu.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Behind the Name
William obchodzi imieniny w USA, w Brazylii i w Niemczech 8 czerwca; we Francji i we Włoszech 10 stycznia; w Hiszpanii i w Argentynie 25 czerwca.
William to Guillaume w angielskim wydaniu. Imię wywodzi się z germańskiego Wilhelm — wil, wola, oraz helm, ochronny hełm — i opowiada historię podboju: gdy Wilhelm Zdobywca wylądował w Anglii w 1066 roku, przyniósł ze sobą swoje imię, które stało się Williamem i przez tysiąc lat utrzymywało się na brytyjskim tronie.
Po tej stronie Kanału La Manche William zachowuje swój elegancki i królewski posmak. Niemożliwe jest, by nie myśleć o księciu Williamie, następcy tronu, ani o Williamie Shakespeare’u, największym nazwisku w angielskiej literaturze. Imię brzmi jednocześnie klasycznie, szykownie i międzynarodowo.
We Francji William przyciąga rodziców, którzy cenią wyrafinowane imiona anglosaskie, nie będące przy tym ekscentrycznymi. Obecne regularnie od kilku dekad, przywołuje obraz spokojnego, pewnego siebie chłopca, z nutą brytyjskiego stylu — takiego, który dobrze wygląda i mówi trafnie. Wola i ochrona: program zapisany jest w jego etymologii i pasuje do niego jak ulał.
William posiada naturalną klasę, niemal brytyjską, która rzuca się w oczy, nawet gdy on sam nie stara się zbytnio. Zgodnie ze swoim etymologicznym znaczeniem „ochronnej woli”, jest to chłopiec spokojny, solidny, na którym można polegać. Nie traci energii na zbędne ruchy: obserwuje, rozmyśla, a następnie działa ze spokojnym uporem. Jego stabilność daje poczucie bezpieczeństwa, a jego poczucie lojalności czyni go wiernym przyjacielem i filarem, z tego typu, który dotrzymuje słowa, nawet gdy nie jest to dla niego wygodne.
W nim jest coś z siódemki, ta miłość do refleksji: William często jest dyskretnym intelektualistą, ciekawym sedna rzeczy, który woli głęboką rozmowę od błahej pogawędki. Jego humor istnieje, ale jest subtelny, przesiąknięty łagodną ironią, bardzo angielski w duchu — u niego uniesiona brew zastępuje wybuch śmiechu. Nie ma dużej potrzeby bycia w centrum uwagi; jego powaga mówi za niego, a raczej nieufnie podchodzi do pozerstwa.
Jego niezależność jest realna: William lubi decydować samodzielnie, wyznaczać własną drogę i źle znosi, gdy ktoś zmusza go do czegoś. Ale ta autonomia nie jest zimna — towarzyszy jej spokojna ambicja i prawdziwe poczucie ochrony wobec tych, których kocha. „Kask” z jego etymologii to ten, który chętnie oferuje innym.
Aura jego imienników pasuje do niego jak dobrze skrojony garnitur: głębia Szekspira, powaga księcia, wynalazczy umysł budowniczego. William emanuje tą ponadczasową elegancją imion, które nie wychodzą z mody — ani krzykliwe, ani staroświeckie. Wygląda na skromnego, niemal tajemniczego na pierwszy rzut oka, ale za fasadą kryje się hojne i stałe serce. Współczesny dżentelmen, w skrócie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod kaskiem swojej woli William ukrywa serce, które oddaje się jedynie z rzadką intensywnością. Jego podejście do uwodzenia nie jest lekkim spacerkiem, lecz zdecydowanym podbojem. Nie bawi się w lalki, szuka duszy zdolnej utrzymać jego wzrok, partnerki, która nie boi się głębokiego i ochronnego zaangażowania, które on wciela. Uwodzenie jest dla niego aktem ochrony: otula ukochaną istotę nieprzenikalnym poczuciem bezpieczeństwa, oferując obecność, która nigdy nie słabnie. Przyciąga go spokojna siła, ta, która rezonuje z jego własną germańską determinacją. Z drugiej strony, niestabilność emocjonalna i frywolność natychmiast go męczą – jego, który wznosi mury, by chronić to, co ważne. Kocha z niemal fizyczną, zmysłową i zakorzenioną intensywnością, w której każdy gest jest ważony, każde słowo wypowiedziane z powagą złożonej obietnicy. Dla Williama miłość jest bastionem, schronieniem, w którym wola staje się absolutną czułością.
Od Guillaume: oba wywodzą się z germańskiego Wilhelm, William jest formą angielską.
„Ochronna wola”, od wil (wola) i helm (hełm, ochrona).
10 stycznia, ze świętym Wilhelmem z Bourges, arcybiskupem z XII wieku.
Od Wilhelma Zdobywcy, który sprowadził to imię za Kanał La Manche po bitwie pod Hastings w 1066 roku.
Tak, regularnie: to jedno z najlepiej zakorzenionych imion anglosaskich, cenione za swój skromny szyk.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.