Znaczenie: wola jako tarcza.
Wil + helm, „wola jako tarcza”.
25 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Wilhelm z Bourges.
Cysterski arcybiskup z XII wieku, we Francji. Prowadził swój diecezję z surową moralną rygorystycznością, walcząc z nadużyciami władzy i starając się przywrócić dyscyplinę kościelną przez przykład i stanowczość.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by stawiać czoła potężnym, broniąc tego, co uważa się za sprawiedliwe. Ta wymagająca integralność, która odrzuca łatwość kompromisu, pozostaje wzorem obywatelskiego męstwa.
Źródło: Behind the Name · Wikidata · Wikipédia
William obchodzi imieniny w USA, w Brazylii i w Niemczech 8 czerwca; we Francji i we Włoszech 10 stycznia; w Hiszpanii i w Argentynie 25 czerwca.
William to Guillermo w angielskim wydaniu. Imię wywodzi się z germańskiego Wilhelm — wil, wola, i helm, ochronny hełm — i opowiada historię podboju: gdy Wilhelm Zdobywca wylądował w Anglii w 1066 roku, przyniósł ze sobą swoje imię, które stało się Williamem i osadziło się na brytyjskim tronie przez tysiąc lat.
Po drugiej stronie Kanału William zachowuje ten elegancki i królewski sznyt. Nie sposób nie pomyśleć o księciu Williamie, następcy tronu, ani o Williamie Szekspirze, największym nazwisku w angielskiej literaturze. Imię brzmi jednocześnie klasycznie, szykownie i międzynarodowo.
We Francji William uwodzi rodziców, którzy lubią wyrafinowane imiona anglosaskie, ale nie ekscentryczne. Regularnie obecne od kilku dekad, przywołuje obraz spokojnego, pewnego siebie chłopca z brytyjskim akcentem w postawie — tego typu, który dobrze nosi ubrania i trafnie dobiera słowa. Wola i ochrona: program jest zapisany w jego etymologii i pasuje do niego jak ulał.
Imię „William” posiada naturalny, niemal brytyjski szlachetny charakter, który widać bez potrzeby zadzierania nosa. Wierny swemu etymologicznemu znaczeniu „ochronna wola”, jest spokojnym, solidnym chłopcem, na którym można polegać. Nie wpada w popłoch: obserwuje, rozmyśla, a następnie działa ze spokojną determinacją. Jego stabilność uspokaja, a poczucie lojalności czyni go wiernym przyjacielem i niezawodnym filarem, z tych, którzy dotrzymują słowa nawet wtedy, gdy jest im to najmniej na rękę.
W nim jest siódemka, ta skłonność do refleksji: William bywa zwykle dyskretnym intelektualistą, ciekawym istoty rzeczy, który woli głęboką rozmowę od powierzchownej gadaniny. Jego humor istnieje, ale jest subtelny, przesiąknięty delikatną ironią, bardzo angielski w duchu: podniesiona brew jest u niego warta salwy śmiechu. Nie czuje wielkiej potrzeby bycia w centrum uwagi; jego obecność mówi sama za siebie, a raczej nieufnie podchodzi do przechwalania się.
Jego niezależność jest prawdziwa: William lubi decydować sam, wytyczać własną drogę i źle znosi, gdy ktoś mu narzuca swoje zdanie. Ale ta autonomia nie ma nic wspólnego z zimnem: towarzyszy jej spokojna ambicja i prawdziwe poczucie ochrony wobec tych, których kocha. To hełm z jego etymologii, którym chętnie osłania innych.
Aura jego imienników leży mu jak dobrze skrojony garnitur: głębia Szekspira, powaga księcia, wynalazczy duch konstruktora. William emanuje tą ponadczasową elegancją imion, które nie wychodzą z mody: ani krzykliwych, ani zakurzonych. Wyczuwa się w nim rezerwowość, niemal tajemniczość na początku, ale za fasadą kryje się hojne i stałe serce. Krótko mówiąc: nowoczesny dżentelmen.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod hełmem swojej woli William ukrywa serce, które oddaje się jedynie z niezwykłą intensywnością. Jego podejście do uwodzenia nie opiera się na beztroskiej lekkości, lecz na zdecydowanym podboju. Nie bawi się w grę; szuka duszy zdolnej utrzymać jego spojrzenie, partnera, który nie boi się głębokiego i ochronnego zaangażowania, jakie on wciela. Dla niego uwodzenie jest aktem ochrony: owija ukochaną istotę w niezachwianą pewność, oferując obecność, która nigdy nie słabnie. Przyciąga go spokojna siła, ta, która rezonuje z jego własnym germańskim zdecydowaniem. Z kolei niestabilność emocjonalna i frywolność natychmiast go męczą, on, który wznosi mury, by chronić to, co ważne. Kocha z niemal fizyczną, zmysłową i zakorzenioną intensywnością, gdzie każdy gest jest przemyślany, a każde słowo wypowiedziane z powagą spełnionej obietnicy. Dla Williama miłość jest bastionem, schronieniem, w którym wola zamienia się w absolutną czułość.
Pochodzi z języka germańskiego, od imienia Willahelm, które było bardzo rozpowszechnione w Europie od średniowiecza.
Łączy wil („wola”) i helm („hełm, ochrona”): „ochronna wola” lub „chroniony przez swoją silną wolę”.
25 czerwca, ku czci św. Wilhelma z Vercelli, opata i założyciela Montevergine.
„Memo” to meksykańska forma zdrobnienia od Guillermo, podobnie jak „Guille” w Hiszpanii i Argentynie.
William po angielsku i Guillaume po francusku; po włosku, Guglielmo.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.