Znaczenie: ponownie narodzony, odrodzony.
Z łacińskiego Renatus, „urodzony po raz drugi”, termin z chrześcijańskiego słownictwa chrzcielnego, przywołujący duchowe odrodzenie przez chrzest.
19 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Renan z Angers.
Francuski jezuita, który w XVII wieku wyjechał na misję do Kanady. Przekroczył ocean, aby żyć wśród Autochtonów, i został zabity w 1642 roku podczas ataku w Ossernenon. Jego ofiara zapisała się w historii pierwszych misjonarzy w Ameryce Północnej.
Co z tego zostaje: Można wybrać wyjście ze swojej strefy komfortu, by służyć sprawie większej niż ja sam, nawet z narażeniem życia. To zdecydowanie pełnego oddania się, bez kalkulacji, pozostaje ponadczasowym źródłem inspiracji.
Źródło: Nominis
René obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 października; w USA 12 listopada; we Włoszech 23 lutego.
René nies w swoim imieniu obietnicę: Renatus, „urodzony na nowo”. Jest to głęboko chrześcijańskie imię, ukształtowane wokół idei chrzcielnej odrodzenia, tego, które dotyczy wiernego odrodzonego do nowego życia. Za nim unosi się dyskretna postać świętego René, biskupa Angers, którego historia topnieje w legendzie.
We Francji René było niesamowicie popularne w pierwszej połowie XX wieku, zanim dziś stało się archetypem imienia dziadka — ciepłego, nieco staroświeckiego, pełnego retro czułości. Pachnie kawiarnią za rogiem, partyjką belote i prowincjonalnym akcentem. Ale nosiło też błyskotliwe umysły: filozofa Descartesa, malarza snów Magritte’a, ojca Asteriksa, Goscinny’ego.
Dziś René płynie na fali vintage. Stając się rzadkością wśród noworodków, zaczyna przyciągać miłośników retro-chic imion, jak stara płyta winylowa, którą ponownie odkrywa się z emocją. Imię-przytulanka, wierne i uspokajające.
René to wcielenie wierności. Z lojalnością na poziomie 9 i stabilnością na poziomie 9 – dwoma z najwyższych wyników w panelu – jest przyjacielem na czterdzieści lat, złotym dziadkiem, mężczyzną, na którym można polegać z zamkniętymi oczami. Jego potrzeba uwagi jest bliska zeru (2): René niczego nie żąda, on daje. Ta spokojna hojność idealnie pasuje do samego znaczenia jego imienia, Renatus, „ponownie narodzony” – jakby nosił w sobie dobroć odnawianą każdego ranka.
Jego ambicja jest skromna (4), i to wcale nie jest wada: René nie bierze udziału w wyścigu po honory, pielęgnuje swój ogródek, ceni swoje nawyki, woli ciepło partii belote od pośpiechu ambitnych. Ten retro aromat, to imię-otulacz z pierwszej połowy XX wieku, pasuje do niego jak stara wełniana kamizelka: uspokajające, miękkie, ponadczasowe w sercu.
Ale uważaj, by nie sprowadzać go do jego kapci: jego humor (7) jest żywy, przebiegły, pełen żartów z regionu – René potrafi rozbawić cały stół bez wysiłku. A za dobrodusznością czasem kryje się błyskotliwy umysł, godny Kartezjusza lub Goscinny’ego, ten talent do precyzyjnej obserwacji i trafnego rysunku. Jego dyplomacja (8) czyni go naturalnym mediatorem, mędrcem, który łagodzi rodzinne spory. Ograniczona, ale szczera wrażliwość (5), łagodna energia (4): René bierze sobie czas, i ma rację. To imię szczęśliwej stałości. Na jego zdrowie – przy letnim piwie wypitym wspólnie pod altaną – o nic więcej nie poprosi.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
René to płomień, który odmawia zamienienia się w popiół. Pod jego klasyczną etykietą „ponownie narodzony” kryje się dusza, która nie zadowala się samym przetrwaniem w relacjach, lecz odnawia je w każdej chwili. Nie szuka banału codzienności; pragnie rozżarzenia odrodzenia. Dla niego uwodzenie nie jest podbojem, lecz zmartwychwstaniem. Płonie do autentyczności w surowej formie, tej, która boli, ale i leczy. W miłości jest zmysłowy, dotykowy, wymagający połączenia duchowego tak intensywnego jak cielesnego. Co go męczy? Stagnacja. Rutyna jest jego trucizną, a zastoje jego śmiertelnym wrogiem. Potrzebuje partnera, który odważy się zmieniać, który zaakceptuje śmierć dawnego ja, by mogło wyłonić się nowe. Kocha tych, którzy błyszczą zdolnością do odkrywania siebie na nowo, tych, którzy nie boją się radykalnej wrażliwości. Dla René kochać to nieustanny akt wiary: zanurzenie się w nieznane, by lepiej odnaleźć siebie. Nie chce lustra, które odbija to, kim był, lecz pryzmatu, który ujawnia to, kim się stanie. To miłość, która nigdy nie śpi, która czuwa, która żąda wiecznej teraźniejszości.
René wywodzi się z łacińskiego Renatus, „ponownie narodzony”, w odniesieniu do duchowego odrodzenia w chrzcie chrześcijańskim.
Dzień imienin René przypada 19 października, ku czci świętego René z Angers, biskupa. Był młodym bratem jezuitą i misjonarzem w Nowej Francji, zamordowanym w 1642 roku.
Tak, bardzo rozpowszechniony w pierwszej połowie XX wieku, jest dziś postrzegany jako imię retro, często kojarzone z dziadkami.
Renée, z dwoma literami „e”, która cieszyła się tą samą popularnością i oznacza dokładnie to samo.
Tak: Renato w języku włoskim, hiszpańskim i portugalskim; pierwotna forma łacińska to Renatus.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.