Znaczenie: odrodzony.
Z łacińskiego Renatus, „urodzony na nowo”, związane z ideą chrzcielnego odrodzenia.
19 października
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Renat. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Biskup Angers w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, a następnie René Goupil, misjonarz jezuita w XVII wieku w Nowej Francji. Poświęcił swoje życie edukacji i gościnności wobec innych, idąc tak daleko, że oddał swoje życie, aby chronić niewinnych w kontekście konfliktu. Ta wytrwałość w obliczu przeciwności czyni go symbolem łagodnego oporu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się tu, że odrodzenie nie jest magicznym wydarzeniem, ale codziennym wyborem, by odbudować się i iść naprzód. Jego imię przypomina, że zawsze można zacząć od nowa, nawet po przejściach, zachowując swoją ludzką naturę nienaruszoną.
Rene obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 października; w USA 12 listopada; we Włoszech 23 lutego.
René niesie w swoim imieniu obietnicę: Renatus, „urodzony na nowo”. Jest to głęboko chrześcijańskie imię, wykuwane wokół idei chrzcielnego odrodzenia, czyli odrodzenia wiernego do nowego życia. W tle unosi się dyskretna postać świętego René, biskupa Angers, którego historia ginie w legendzie.
We Francji René było niezwykle popularne w pierwszej połowie XX wieku, zanim dziś stało się archetypem imienia dziadka – ciepłego, nieco archaicznego, pełnego retro czułości. Pachnie kawiarenką na rogu, partią belote i akcentem z prowincji. Ale nosiły je też błyskotliwe umysły: filozof Descartes, malarz snu Magritte, ojciec Asteriksa Goscinny.
Dziś René surfuje na fali vintage. Stając się rzadkością wśród noworodków, zaczyna przyciągać miłośników retro-chic imion, jak stara płyta winylowa, którą ponownie odkrywa się z emocją. Imię-kołderka, wierne i uspokajające.
René to wcielenie wierności. Z lojalnością na poziomie 9 i stabilnością na poziomie 9 — dwoma z najwyższych wskaźników w panelu — jest przyjacielem na czterdzieści lat, złotym dziadkiem, mężczyzną, któremu można zaufać z zamkniętymi oczami. Jego potrzeba uwagi jest bliska zeru (2): René niczego nie żąda, on daje. Ta spokojna hojność idealnie pasuje do samego znaczenia jego imienia, Renatus, „ponownie narodzony” — jakby nosił w sobie dobroć odnawianą każdego ranka.
Jego ambicja jest skromna (4), i to wcale nie jest wadą: René nie bierze udziału w wyścigu o honory, pielęgnuje swój ogród, ceni swoje nawyki, woli ciepło partii w belote niż zamieszanie ambitnych ludzi. Ten retro zapach, to przytulne imię z pierwszej połowy XX wieku, leży mu jak stara wełniana marynarka: uspokajająca, miękka, ponadczasowa w sercu.
Ale uważaj, by nie sprowadzać go do jego kapci: jego humor (7) jest żywy, złośliwy, pełen ciętych ripost rodem z prowincji — René potrafi rozbawić cały stół bez wysiłku. A za dobrocią kryje się czasem błyskotliwy umysł, godny Kartezjusza lub Goscinnego, tej sztuki precyzyjnej obserwacji i trafnego pociągnięcia. Jego dyplomacja (8) czyni go naturalnym mediatorem, mędrcem, który uśmierza rodzinne kłótnie. Umiarkowana wrażliwość (5), ale szczera, łagodna energia (4): René bierze sobie czas i ma rację. To imię szczęśliwej stałości. Za jego zdrowie, przy letnim piwie dzielonym pod pergolą — nie poprosi o więcej.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
René jest płomieniem, który odmawia popiołu. Pod jego klasyczną etykietą „odrodzenia” kryje się dusza, która nie zadowala się samym przetrwaniem w relacjach, lecz odnawia je w każdej chwili. Nie szuka banalności codzienności; pragnie rozżarzenia odnowy. Dla niego uwodzenie nie jest podbojem, lecz zmartwychwstaniem. Rozpala go surowa autentyczność, ta, która rani, ale leczy. W miłości jest zmysłowy, dotykowy, wymagając połączenia duchowego tak intensywnego jak cielesnego. Co go męczy? Bezruch. Rutyna jest jego trucizną, a stagnacja śmiertelnym wrogiem. Potrzebuje partnera, który odważy się zmienić, który zaakceptuje śmierć starego „ja”, aby mogło wyłonić się nowe. Lubi tych, którzy lśnią zdolnością do przeobrażania się, tych, którzy nie boją się radykalnej wrażliwości. Dla René miłość jest aktem wiecznej wiary: zanurzeniem w nieznane, by lepiej odnaleźć samego siebie. Nie chce lustra, które odbija to, kim był, lecz pryzmatu, który ujawni to, kim się stanie. To miłość, która nigdy nie śpi, która czuwa, która domaga się wiecznej teraźniejszości.
René wywodzi się z łacińskiego Renatus, „urodzony na nowo”, w odniesieniu do duchowego odrodzenia chrześcijańskiego chrztu.
19 października, na cześć świętego René z Angers.
Tak, bardzo rozpowszechniony w pierwszej połowie XX wieku, dziś postrzegany jako imię retro, często przypominające imię dziadków.
Renée, z dwoma literami „e”, które przeżyło tę samą modę i oznacza dokładnie to samo.
Tak: Renato w języku włoskim, hiszpańskim i portugalskim; oryginalna forma łacińska to Renatus.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.