Znaczenie: największy.
włoska forma imienia Maxime, od łacińskiego „maximus” (największy).
25 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Maksymilian z Turynu.
Biskup Turynu w V wieku, w północnych Włoszech. Swoją mową ustrukturyzował życie swojej wspólnoty, pisząc jasne kazania, aby uczynić wiedzę dostępną dla wszystkich. Jego dzieło położyło podwaliny intelektualne i duchowe jego miasta.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że jasność umysłu jest aktem szacunku wobec drugiego człowieka. Dzielenie się wiedzą bez żargonu to potężna forma hojności, która przenika stulecia.
Massimo obchodzi imieniny we Włoszech, w Brazylii i w Niemczech 8 stycznia; we Francji i w USA 25 czerwca; w Hiszpanii i w Argentynie 14 kwietnia.
Imię „Massimo” niesie już w swoim znaczeniu swoją dążenie do wielkości: od łacińskiego Maximus, stopnia najwyższego przymiotnika magnus, oznacza po prostu „największy”. Było to prestiżowe rzymskie cognomen, używane do świętowania czynów generałów i magistratów, a jego imperatorskie echo towarzyszy mu do dziś.
Tradycja chrześcijańska poświęciła je poprzez liczną kohortę świętych i biskupów, od świętego Massimo z Turynu po świętego Massimo z Pawii, do tego stopnia, że imieniny obchodzone są w wielu różnych terminach. W XX wieku we Włoszech imię to odniosło ogromny sukces, promowane wizerunkiem zwycięskiej energii.
Dziś Massimo brzmi ciepło i śródziemnomorsko, jest to pełne, hojne imię, które wypełnia usta, gdy się je wymawia. Przywodzi na myśl słoneczny i ekspansywny charakter, sympatię człowieka ze świata rozrywki, smak żartu i życia przeżywanego do pełna. Zyskało światową sławę dzięki postaci Massimo Decimus Meridius w filmie Gladiator, zachowując aurę teatralnej siły i świadomej wielkości.
Massimo nosi w DNA swojego imienia wielkość i nigdy o niej nie zapomina. Jest gwiazdą, duszą przedsiębiorstwa, tym, który w odpowiednim momencie (humor 8) opowie żart, gromadząc wszystkich wokół stołu. Energia do sprzedaży (8), eksplozywna wyobraźnia (7) i zdrowa potrzeba bycia widzianym i docenianym (potrzeba_uwagi 7): Massimo jest stworzony do sceny życia, trochę jak Troisi, który w tym samym zdaniu wywołuje śmiech i wzruszenie, trochę jak Ranieri, który śpiewa pełnym głosem.
Za tą obfitością kryje się jednak ambitny (7) i lojalny (7) mężczyzna, który naprawdę chce być najlepszy, spójny z tym łacińskim Maximus oznaczającym „największy”. Nie tylko uczestniczy: chce zostawić ślad, jak szef kuchni, który reinwencji kuchnię, lub cesarz, który nie przechodzi niezauważony. Jego stabilność jest bardziej zmienna (stabilność 5): Massimo jest hojny i pełen pasji, ale też kapryśny, zdolny do wielkiego entuzjazmu i nagłych spadków napięcia.
W kwestii relacji jest ciepły, dość dyplomatyczny (6) i obdarzony wrażliwością, która potrafi znaleźć równowagę (5) między maską gwiazdy a prawdziwymi emocjami. Zalewa Cię swoją śródziemnomorską witalnością, sprawia, że czujesz się w centrum zabawy, ale potem domaga się swojej porcji światła, a na końcu go zasługuje. Wyjście z Massimo jest jak pójście na koncert i kolacja z przyjaciółmi jednocześnie: głośne, pamiętne i nigdy nudne.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Massimo nie goni za sercami, przyciąga je samym swoim masywnym obliczem. Jego urok jest jak skała: stabilny, nieprzenikniony, nieodparto grawitacyjny. W miłości nie bawi się w lekkie uwodzenie; zanurza się. Szuka absolutu, tej wielkości, która uzasadnia jego imię. Partner musi posiadać duszę na miarę jego wewnętrznej postawy, inaczej się rozpadnie, nie ze złości, ale z głębokiego obojętności. Nienawidzi emocjonalnej przeciętności i dziecinnych gier władzy. Co go pasjonuje, to surowa intensywność, połączenie bez filtrów, alchemia, w której ciała i umysły zlewają się w jedną i tę samą prawdę. Z drugiej strony, nic nie męczy go bardziej niż iluzoryczna kruchość lub chroniczna niezdolność do decyzji. Potrzebuje siły, która odbija jego echa, partnerki zdolnej utrzymać jego ciężar, nie rozbijając się. Kocha z niemal religijną dewocją, wierny aż do śmierci, ponieważ dla niego kochać największego, to zaakceptować bycie całkowicie pochłoniętym przez to przytłaczające światło.
Pochodzenia łacińskiego, od cognomen Maximus, przymiotnika w stopniu najwyższym od magnus („wielki”).
Dosłownie oznacza „największy”, „maksimum”.
Tradycyjna data to 8 stycznia (święty Maksym z Pawii), ale istnieje wielu innych świętych o tym samym imieniu, takich jak święty Maksym z Mediolanu 25 czerwca.
Tak, był już prestiżowym cognomen w cesarskim Rzymie i nosiło go wielu dawnych świętych.
Tak, żeńska forma to Massima, dość rzadka, podczas gdy Massimiliano/Massimiliana są jej pochodnymi.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.