Znaczenie: Największy, maksimum.
Od łacińskiego cognomen Maximus, będącego stopniem najwyższym przymiotnika magnus („wielki”), czyli „największy ze wszystkich”.
8 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Maksymilian z Pawii. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Biskup Pawii w IV wieku, w północnych Włoszech. Poświęcił swój autorytet obronie najsłabszych i budowie wspólnoty opartej na solidarności, odmawiając poddania się politycznym naciskom swojego czasu.
Co z tego zostaje: Tu się dowiadujemy, że przywództwo jest przede wszystkim służbą. Stawianie czoła władzy, by chronić innych, pozostaje jednym z najodważniejszych czynów.
Źródło: Wikidata
Massimo obchodzi imieniny we Włoszech, w Brazylii i w Niemczech 8 stycznia; we Francji i w USA 25 czerwca; w Hiszpanii i w Argentynie 14 kwietnia.
Massimo to imię, które już w swoim znaczeniu nosi w sobie ambicję: od łacińskiego Maximus, najwyższego stopnia od magnus, oznacza nic innego jak „Największy”. Było to rzymskie cognomen o wysokim prestiżu, używane do uczczenia czynów generałów i magistratów, a jego cesarskie echa towarzyszą mu do dziś.
Tradycja chrześcijańska poświęciła je dzięki dużej liczbie świętych i biskupów, od San Massimo di Torino po San Massimo di Pavia, tak że imieniny obchodzone są w dziesiątkach terminów. We Włoszech XX wieku imię to przeżyło ogromny sukces, płacząc na fali wizerunku pełnego energii i zwycięstwa.
Dziś Massimo brzmi ciepło i śródziemnomorsko, jest to pełne, hojne imię, które wypełnia usta, gdy się je wymawia. Ewokuje słoneczny i ekspansywny charakter, sympatię rozrywkowca, smak do żartu i wielkiego życia. Światową sławę zyskało dzięki Massimo Decimus Meridius z filmu Gladiator, zachowując aurę teatralnej siły i deklarowanej wielkości.
Massimo niesie w DNA swojego imienia wielkość i nigdy o tym nie zapomina. Jest gwiazdą, duszą zespołu, który dobrze rzuconym żartem (humor 8) scala cały stół. Energia do zakochania (8), kipiąca fantazja (7) i zdrowa potrzeba bycia widzianym i docenianym (uwaga 7): Massimo jest stworzony do sceny życia, trochę jak Troisi, który jednym zdaniem potrafi wywołać śmiech i łzy, trochę jak Ranieri, który głośno śpiewa.
Za tą nadmierną wesołością stoi jednak ambitny (7) i lojalny (7) mężczyzna, który naprawdę chce się wyróżniać, w zgodzie z tym łacińskim „Maximus”, które oznacza „największy”. Nie wystarczy mu sam udział: chce zostawić ślad, jak kucharz, który reinwenuje kuchnię, lub cesarz, który nie pozostaje niezauważony. Jego stabilność jest bardziej zmienna (stabilność 5): Massimo jest hojny i pełen pasji, ale też kapryśny, zdolny do wielkich entuzjazmów i nagłych spadków napięcia.
W relacjach międzyludzkich jest serdeczny, dość dyplomatyczny (6) i wyposażony w wrażliwość, która dozowuje między maską gwiazdy a prawdziwymi uczuciami (5). Przytłacza Cię swoją śródziemnomorską witalnością, sprawia, że czujesz się w centrum imprezy, ale potem domaga się swojej części reflektorów, a na końcu jej zasługuje. Poznanie Massima jest jak koncert i kolacja z przyjaciółmi jednocześnie: głośne, niezapomniane i nigdy niebanalne.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Massimo nie szuka miłości, podbija ją cichą wyższością olbrzyma, który wie, że jest nie do pokonania. Pociąga go intensywność, namiętność, która płonie, a nie trzeszczy, fascynują go silne dusze, które nie uginają się przed pierwszą burzą. Dla niego miłość oznacza posiadanie duszy drugiego człowieka, nie tylko ciała; jest to wisceralne, namacalne sztuka, w której każdy dotyk jest wyrazem afektywnej wyższości. Ale uwaga: jego nuda jest zabójcza. Gdy rozmówca zdradza słabość lub banał, olbrzym chowa się w skorupę dumy, stając się zimny i dystansowany. Nie lubi brudnych gier, ale ceni absolutną lojalność. Chce mieć u boku królową, a nie poddaną. Jego zmysłowość jest stara, zakorzeniona w łacińskiej godności, która wymaga szacunku dla pocałunku. Nie toleruje frwoli; dla niego lekkość jest zdradą. Kocha tak, jak żyje: na maksimum, bez półśrodków, dając się porwać żaru aż do ostatniego oddechu, szukając w każdym pocałunku potwierdzenia, że znowu jest największy.
Jest on pochodzenia łacińskiego, od cognomen Maximus, będącego stopniem najwyższym od magnus („wielki”).
Oznacza dosłownie „największy”, „maksimum”.
Tradycyjną datą jest 8 stycznia (San Massimo di Pavia), ale istnieje wielu innych świętych o tym samym imieniu, takich jak San Massimo di Torino, którego wspomina się 25 czerwca.
Tak, był już prestiżowym imieniem dodatkowym w cesarskim Rzymie i nosiło je wielu dawnych świętych.
Tak, żeńska forma to Massima, dość rzadka, podczas gdy Massimiliano/Massimiliana to formy pochodne.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.