Znaczenie: pochodzący z Lotaryngii; ten z królestwa Lothara.
Od toponimu Lorraine, który sam wywodzi się od Lotharingia, „królestwa Lothara”, króla karolińskiego.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Łukasz.
Diakon Kościoła Rzymskiego w III wieku, za pontyfikatu Sykstusa II. Stając w obliczu wymogu wydania bogactw swojego zakonu, wolał przedstawić ubogich, chorych i wykluczonych jako prawdziwe skarby, które należy chronić. Następnie stawił czoło swojej egzekucji z nieprzeniknioną godnością i poczuciem humoru, które stawiało opór jego katom.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że prawdziwa wartość wspólnoty tkwi w jej zdolności do przyjęcia najbardziej wrażliwych, a nie w jej dobrach materialnych. W obliczu przeciwności, odwaga przejawia się również w odmowie poddania się zastraszeniu oraz w trzeźwości wobec absurdu.
Lorena obchodzi imieniny w USA, we Włoszech i w Niemczech 25 czerwca; w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 30 maja; we Francji 10 sierpnia.
Lorena bierze się z miejsca: to hiszpańska nazwa regionu Lorena, położonego na północnym wschodzie Francji, którego nazwa pochodzi od Lotharingia, „królestwa Lothara”, króla karolińskiego. Jako imię oznacza dosłownie „ta, która pochodzi z Loreny” i zachowuje ten romantyczny, francuski sznyt, który tak bardzo przypadł do gustu od połowy XX wieku.
Nie ma znanej świętej patronki – jej imieniny obchodzi się zwykle 30 maja – a jej popularność była czysto kulturowa. W Hiszpanii, a zwłaszcza w Ameryce Łacińskiej, Lorena przeżywała gwałtowny wzrost popularności w latach siedemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, napędzany przez telenowele, piosenki i postacie fikcyjne, które wprowadziły to imię do każdego domu. Jej melodyjna brzmienie, z tymi wibrującymi „r”, uczyniło ją nieodpartą.
Dziś Lorena przywodzi na myśl ciepłe, kobiece i urocze imię, ani zbyt klasyczne, ani krzykliwe. Nosicielki takie jak meksykańska golfistka Lorena Ochoa, była liderka rankingu światowego, czy hiszpańska piosenkarka Lorena Gómez wzmocniły wizerunek kobiety utalentowanej, bliskiej ludziom i pełnej charakteru. To imię, które brzmi jednocześnie elegancko i przystępnie.
Lorena ma urok podróżniczy, w idealnej harmonii z tym imieniem, które w rzeczywistości jest romantycznym miejscem na mapie. To ciepła i urocza kobieta, obdarzona piękną fantazją, która skłania ją do marzenia na jawie, zakochiwania się w projektach i kolekcjonowania planów. Przyciąga ją piękno, melodia i emocja, a ten romantyczny rys jest częścią jej tożsamości.
Jego numerologiczna dwójka czyni ją wrażliwą i czułą: potrzebuje więzi, szczerych relacji i rozkwita, gdy dzieli swoje życie z kimś. Ale uwaga, pod tą łagodnością kryje się znacząca niezależność: Lorena nie jest z tych, które pozwalają się niesie bezwładności, ma własny osąd i energię, która pcha ją do działania, do próbowania, do bycia nigdy nieruchomą. Jest mieszaniną marzycielki i tej, która rzuca się w wir.
Ta generacja Loreny z lat siedemdziesiątych do dziewięćdziesiątych, niesiona przez telenowele i piosenki, dzieli wyrazisty i zdecydowany wygląd, w linii odniesień takich jak Lorena Ochoa — talent i odwaga aż do szczytu — lub Lorena Gómez, z tą naturalną bliskością na scenie. Lojalność ma dla niej duże znaczenie, nawet jeśli jej niespokojne serce czasem domaga się więcej przygody niż rutyny.
Jej archetyp to romantyczka wolna: ktoś, kto łączy pragnienie więzi z potrzebą własnej przestrzeni. Może grzeszyć idealizmem lub rozpraszać się między zbyt wieloma iluzjami naraz, a jej stabilność zależy bardziej od głębi niż od powierzchni. Ale niewiele osób komunikuje tyle entuzjazmu co Lorena, gdy coś sprawia, że jej oczy błyszczą: zabiera Cię na pociąg swojego entuzjazmu i nagle podróż brzmi tak pięknie jak jej imię.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lorena nie poddaje się zalotom, podbija z powagą królowej karolińskiej. Jej urok jest mapą topograficzną: przyciąga tych, którzy szukają korzeni, historii, królestwa do zamieszkania. Dla niej uwodzenie jest aktem intymnej geografii; wyznacza swoje granice jak święte, nienaruszalne granice państwowe. Zakochuje się w historii, w rodzie, w głębi pochodzenia. Co ją fascynuje, to stałość, ta szlachetność duszy, która opiera się przemijaniu. Z kolei powierzchowność natychmiast ją nudzi, jak jałowa ziemia, która odmawia uprawy. W cieniu jej imienia brzmi echo wielkiego, utraconego królestwa; dlatego szuka namiętności tak solidnej jak kamień jej zamków. Kocha z historyczną intensywnością, w której każdy pocałunek jest traktatem, a każde pożegnanie wygnaniem. Jej ciało jest prowincją do odkrycia, powolną i bogatą w sekrety. Nie chce zwykłego przechodnia, lecz towarzysza broni, zdolnego przejść z nią przez stulecia, zakorzenionego w pamięci, dumnego ze swojego emocjonalnego pochodzenia.
Oznacza to „pochodząca z Lotaryngii”, ponieważ imię wywodzi się od nazwy francuskiego regionu Lotaryngia, „królestwa Lothara”.
Święto imienia Lorena obchodzone jest 10 sierpnia. Kalendarze imion wiążą imię Lorena ze świętym Wawrzyńcem z Rzymu, którego wspomnienie przypada w tym dniu.
Nie pasuje etymologicznie: Laurent pochodzi od Laurus (laur), a Lorena od regionu Lorena, choć oba bywają czasem łączone ze względu na podobieństwo brzmienia.
Znalazł swój największy rozkwit w latach 70. i 90. XX wieku, w dużej mierze dzięki telenowelom latynoamerykańskim.
Toponim jest francuski (Lorena), ale jako imię żeńskie odniosło ono największy triumf w świecie hiszpańskojęzycznym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.