Znaczenie: lilia, czystość.
Lilia wywodzi się z łacińskiego lilium, „lilia”, kwiatu będącego symbolem czystości i niewinności, z tego samego korzenia, który dał imiona Liliane i Lily.
27 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Lilioza z Kordoby.
Męczenniczka moz Arabska IX wieku, z Kordoby w Hiszpanii. Odmawia wyrzeczenia się swej wiary w obliczu prześladowań, wybierając śmierć zamiast poddania się. Jej odwaga w starciu z tyraństwem czyni ją symbolem oporu.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać wiernym swoim przekonaniom, nawet gdy wszystko skłania do ugięcia się. Ta wewnętrzna wytrwałość jest siłą, która przenika przez czasy.
Źródło: womenshistory.org
Lilia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 27 lipca; w Polsce 11 sierpnia.
Lilia to małe, kwiatowe imię: lekkie, śpiewne, złożone w całości z samogłosek. Czerpie z łacińskiego korzenia lilium, „lilia”, tego białego kwiatu, który starożytność i chrześcijaństwo obarczyły czystością, niewinnością i wdziękiem. To z tego samego gruntu wyrosły imiona Liliane, Lily i Liliana.
W tradycji Lilię łączy się ze świętą Lilianą (lub Liliose), mozarabską męczenniczką z Kordoby z IX wieku, której wspomnienie obchodzone jest 27 lipca. Jednak imię to promieniuje znacznie dalej: bardzo obecne w świecie słowiańskim (Лилия), w Hiszpanii, w Maghrebie i we Włoszech, zachwyca wszędzie swoją uniwersalną łagodnością.
Dziś Lilia podoba się rodzicom szukającym imienia krótkiego, czułego i słonecznego, klasycznego dzięki swojemu kwiatowi, a nowoczesnego dzięki brzmieniu. Imię delikatne jak płatek, ale które, niczym lilia, wyprostowane trzyma się na swoim pędzie.
Lilia dobrze nosi swój kwiat: jest w niej naturalna elegancja, gracja, która nie stara się narzucać, ale od razu zwraca uwagę, jak lilia w środku bukietu. Cicha, wyrafinowana, na pierwszy rzut oka nieco zamknięta, zdradza wrażliwość i piękną głębię duszy, bardzo zgodną z jej numerologią 7, liczbą kontemplatorów i poszukiwaczy sensu.
Ale uważaj, by nie zatrzymywać się na obrazie kruchego płatka: lilia, pod swoją delikatną bielą, stoi prosto na mocnym pędzie. Lilia jest podobna. Za łagodnością kryje się spokojna wola, kręgosłup, który łatwo się nie wygina. Wie, co jest warta, wybiera swoje walki z roztropnością i odmawia pozwolenia, by ją zerwał pierwszy lepszy. Jej międzynarodowy charakter – słowiański, łaciński, śródziemnomorski – nadaje jej zresztą otwartość umysłu i wyraźną ciekawość kultur.
W przyjaźni wydaje się lojalna, z tych, które naprawdę słuchają i zapamiętują ważne szczegóły. Ma upodobanie do pięknych i prawdziwych rzeczy, intuicję, która rzadko ją myli, oraz cenną zdolność łagodzenia napięć wokół siebie, nawet nie podnosząc głosu. Jej obecność ma coś uspokajającego.
Jej wyzwania? Ta introwersja może ją czynić tajemniczą, czasem trudną do ogarnięcia; jej delikatność może czynić ją podatną na rany, które trzyma dla siebie. Lilia powinna pozwolić sobie zajmować więcej miejsca, bardziej pokazywać tę siłę, którą nosi w sobie. Bo to kwiatowe imię kryje duszę, która, jak lilia, wie, jak kwitnąć prosto ku światłu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lilia, prowadzona przez łacińskie korzenie słowa lilium, nie lubi głośnych namiętności ani dramatów pełnych skandali. Szuka połączenia, które oddycha niewinnością, czystości intencji, która unika zanieczyszczenia przez gry władzy. Dla niej uwodzenie jest aktem naturalnego rozkwitu, a nie gwałtownego podboju. Przyciąga tych, którzy szanują jej ciszę, tych, których obecność jest tak uspokajająca, jak zamknięty ogród w słońcu lipca, w pobliżu jej święta przypadającego na 27. Nie toleruje emocjonalnej wulgarności ani jałowego zamieszania. Co ją męczy? Niepotrzebna złożoność, społeczne maski, które duszą to, co istotne. Lilia chce czuć ziemię pod stopami swojego partnera, surową, ale delikatną autentyczność. Oferuje miłość, która nie wymaga uzasadnienia, tylko uważnego słuchania, wyciągniętej dłoni bez oczekiwania natychmiastowego zwrotu. Dla niej kochać to pozwalać światłu wchodzić, bez zamykania zasłon. To delikatny, stanowczy, nieskalany zryw, jak kwiat, który daje jej imię, odporny na burze wyłącznie dzięki swojej gracji.
Pochodzi z łacińskiego słowa lilium, oznaczającego „lilię”, kwiat będący symbolem czystości i piękna.
27 lipca, w związku ze świętą Lilianą (Liliose), męczennicą z Kordoby.
Wszystkie formy wywodzą się od lilii; Lilia jest krótką i międzynarodową formą, bardzo rozpowszechnioną w świecie słowiańskim i łacińskim.
Nie, jest naprawdę międzynarodowe: słowiańskie, hiszpańskie, włoskie, maghrebskie, co wyjaśnia jego sukces.
Obie formy istnieją: „Li-li-a” we francuskim oraz „Lilya” w zwyczajach słowiańskich i arabskich.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.