Znaczenie: lilia.
Z łacińskiego korzenia lilium, „lilia”, tego białego kwiatu nasyconego czystością, niewinnością i wdziękiem.
27 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Lilioza z Kordoby. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Męczenniczka moz Arabska IX wieku, z Kordoby w Hiszpanii. Odmawia wyrzeczenia się swej wiary w obliczu prześladowań, wybierając śmierć zamiast poddania się. Jej odwaga w starciu z tyraństwem czyni ją symbolem oporu.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać wiernym swoim przekonaniom, nawet gdy wszystko skłania do ugięcia się. Ta wewnętrzna wytrwałość jest siłą, która przenika przez czasy.
Źródło: womenshistory.org
Lilia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 27 lipca; w Polsce 11 sierpnia.
Lilia to delikatne imię kwiatowe: lekkie, melodyjne, złożone w całości z samogłosek. Pochodzi od łacińskiego rdzenia lilium, „lilia”, tego białego kwiatu, który w starożytności i w chrześcijaństwie był nasycony czystością, niewinnością i gracją. To ten sam grunt, który dał początek imionom Liliane, Lily i Liliana.
W tradycji Lilia jest powiązana ze świętą Liliane (lub Liliose), męczennicą mozarabską z Kordoby z IX wieku, której wspomnienie obchodzi się 27 lipca. Jednak imię to błyszczy znacznie dalej: jest głęboko obecne w kulturach słowiańskich (Лилия), w Hiszpanii, w Maghrebie i we Włoszech, zachwycając wszędzie swoją uniwersalną czułością.
Dziś Lilia przyciąga rodziców szukających krótkiego, czułego i słonecznego imienia, klasycznego ze względu na odniesienie do kwiatu, a nowoczesnego ze względu na brzmienie. Imię delikatne jak płatek, ale które, podobnie jak lilia, wznosi się prosto na swojej łodydze.
Lilia dobrze nosi swój kwiat: w niej jest naturalna elegancja, gracja, która nie stara się narzucać, ale od razu daje się zauważyć, jak lilia wśród kwiatów. Delikatna, wyrafinowana, na pierwszy rzut oka nieco zamknięta, zdradza ostrą wrażliwość i piękną głębię duszy, idealnie zgodną z jej numerologią siódemki, liczbą kontemplujących i poszukiwaczy sensu.
Ale uważaj, by nie zatrzymywać się na obrazie kruchego płatka: lilia, pod swoją delikatną bielą, stoi wyprostowana na mocnym pędzie. Lilia jest taka sama. Za jej uprzejmością kryje się spokojna determinacja, kręgosłup, który łatwo się nie wygina. Zna swoją wartość, wybiera swoje bitwy z roztropnością i odmawia bycia wyrwaną przez każdego. Jej międzynarodowy charakter – słowiański, łaciński, śródziemnomorski – nadaje jej otwarty umysł i wyraźną ciekawość kultur.
Wyczuwa się, że jest lojalna w przyjaźni, z tych, które naprawdę słuchają i pamiętają ważne detale. Ma gust do pięknych i prawdziwych rzeczy, intuicję, która rzadko ją zawodzi, i tę cenną zdolność łagodzenia napięć wokół siebie, nawet nie podnosząc głosu. Jej obecność jest uspokajająca.
Jakie są jej wyzwania? Ta wewnętrzność może czynić ją zamkniętą, czasem trudną do odczytania; jej delikatność może czynić ją podatną na rany, które trzyma dla siebie. Lilia dobrze by zrobiła, pozwalając sobie zajmować więcej przestrzeni, pokazując więcej z siły, którą niesie w sobie. Bo to kwiatowe imię kryje duszę, która, jak lilia, wie, jak kwitnąć prosto ku światłu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lilia kocha z cichą i przerażającą intensywnością lilii rozwijającej się w świetle księżyca. Nie krzyczy o swoim pragnieniu; rozkwita. Jej uwodzenie jest subtelne, to zapach niesiony bryzą, który zaskakuje Cię, przyciągając urokiem, który wydaje się jednocześnie starożytny i natychmiastowy. Szuka czystości nie jako niewinności, lecz jako zaciekłej i nieskażonej prawdy w połączeniu. Pociągają ją ci, którzy posiadają podobną jasność ducha, mężczyźni lub kobiety, którzy potrafią patrzeć na nią bez mrugania, którzy oferują wrażliwość jako dar, a nie jako broń.
Ale uważaj na ukryte kolce pod płatkami. Lilia nie jest chaotycznym i nieuporządkowanym tarciem nieuczciwości ani nudną szarością emocjonalnego zastoju. Nie może znieść mętnych wód półprawd. Jeśli spróbujesz grać w gry, jeśli zacienisz swoje intencje cieniem, zasuszy Twojego ducha ciszą tak głęboką, że przypomina lód. Wymaga miłości, która jest ostra, piękna i nieprzejednana. Aby ją zdobyć, musisz być tak przejrzysty jak kryształ i tak odporny jak łodyga, która podtrzymuje kwiat. Oferuje oddanie, które jest świeże w dotyku, ale głęboko pali od wewnątrz, miłość, która oczyszcza, zamiast pochłaniać.
Pochodzi od łacińskiego „lilium”, „lilia”, kwiatu będącego symbolem czystości i piękna.
27 lipca, w związku z św. Liliane (Liliose), męczennicą z Kordoby.
Wszystkie dzielą korzeń słowa „lilia”; Lilia jest krótką, międzynarodową formą, bardzo rozpowszechnioną w świecie słowiańskim i łacińskim.
Nie, jest naprawdę międzynarodowe: słowiańska, hiszpańska, włoska, maghrebijska, co wyjaśnia jej sukces.
Obie formy istnieją: „Li-li-a” we francuskim, „Lilya” w użyciu słowiańskim i arabskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.