Znaczenie: poświęcony Panu.
z łacińskiego „dominicus”: należący do Pana.
8 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Dominik.
Hiszpański zakonnik z XIII wieku, założyciel zakonu kaznodziejskiego. Wybrał życie w ubóstwie, by głosić naukę przez przykład: sprzedawał swoje książki, by nakarmić głodnych, i przemierzał Europę, broniąc prawdy przez dialog, a nie siłę.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że inteligencja musi pozostawać w służbie solidarności. Przypomina, że prawdziwa zmiana zaczyna się, gdy akceptujemy porzucenie wszystkiego, aby wysłuchać tych, których ignorujemy.
Dominic obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 8 sierpnia.
Dominic wywodzi się z łacińskiego Dominicus, oznaczającego „należący do Pana”, od dominus, pan lub Pan – a dawniej nadawano go dzieciom urodzonym w niedzielę, dzień Pański. Jego wielkim wzorem jest św. Dominik de Guzmán (1170–1221), kastylijski kapłan, który założył Zakon Kaznodziejski, dominikanów, jedną z wielkich sił intelektualnych Kościoła średniowiecznego.
Imię to ma aurę uczonoj powagi i spokojnego szlachetności, złagodzoną przez łatwy i przyjazny dźwięk. W Stanach Zjednoczonych Dominic niesie ze sobą ciepły, italoamerykański smak – wystarczy pomyśleć o niezliczonych dzielnicach, w których „Dom” jest czułym przezwiskiem – zachowując jednocześnie swój święty i wytworny rodowód. Cieszy się stałą popularnością od dziesięcioleci, nigdy nie był modny, ale też nigdy nie wyszedł z mody. Przystojne, mocne i nieco staroświeckie, Dominic wydaje się rodzicom jednocześnie solidne i dostępne: to imię o charakterze, które skraca się do czegoś ciepłego i bliskiego.
Dominic to imię dyskretnego autorytetu. Jego znaczenie, „należący do Pana”, oraz jego patron, kaznodzieja, który zbudował cały porządek intelektualny na sile dobrze skonstruowanego argumentu, nadają mu wyraźnie zasadniczy i celowy charakter. Osoba o imieniu Dominic ma tendencję do posiadania przekonań i siły, by je utrzymywać, popartej zdolnością do perswazji, by przekonać innych. To ten, kto jasno formułuje sprawę, podczas gdy inni wciąż mówią w kółko.
Tutaj jest ambicja, ale jest to ambicja zdyscyplinowana, misyjna, a nie czysto karierowicza. Podobnie jak zakon noszący imię świętego, Dominic jest przyciągany przez mistrzostwo, strukturę i idee warte obrony; szanuje inteligencję i ją wynagradza. Ta szczerość jest zrównoważona ciepłem, jakie imię niesie w codziennym życiu — „Dom” nie jest pedantyczną figurą autorytarną, ale lojalnym przyjacielem, dobrym gospodarzem, rodzajem stabilnego starszego brata, który pójdzie do końca dla osób, które kocha. Italo-amerykański odcień imienia dodaje hojnego serca, skupionego na rodzinie, do naukowego ramy.
Dominic może być uparty — mężczyzna tak pewny swoich zasad nie poddaje się łatwo i może trzymać się sprawy dłużej niż to użyteczne. Lubi być sprawiedliwy i, co irytujące, często nim jest. Ale łączy tę pewność z prawdziwą uczciwością i silnym instynktem ochronnym; używa swojego wpływu, by chronić, a nie dominować. Daj Dominicowi sprawę, w którą wierzy, a staje się groźny: zorganizowany, wyrazisty, niezmordowany. Daj mu niedzielny stół pełen rodziny — ten sam dzień, który jego imię kiedyś oznaczało — i jest w swoim żywiole, przewodząc z łatwą czułością. Istotny, wiarygodny i dyskretnie dowodzący, Dominic jest przyjacielem, któremu możesz zaufać co do jego osądu, a którego lojalność, raz zdobyta, nie słabnie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Dominic, którego istotą jest absolutna oddanie, nie kocha na pół gwizdka. W miłości jest gorliwym wyznawcą ciała i duszy. Zwalenie nie jest dla niego grą pozorów, lecz liturgią, w której każdy gest jest ofiarą. Przyciąga duszę bratnią surową intensywnością, tą magnetyczną powagą, która sprawia, że ołtarze intymności drżą. Szuka sakralnego połączenia, nici tkanej w całkowitym zaufaniu. Ale uwaga: jeśli wierność jest jego filarem, to dwuznaczna lekkość jest jego trucizną. Niewierność mentalna lub fizyczna łamie go w pół, ponieważ interpretuje zdradę jako profanację. Nie lubi gier, omijania drogi ani serc dzielonych. Chce dziewiczy ołtarz, świątynię, w której dwa ciała stanowią jedną jedyną ofiarę. Dla niego kochać, to posiadać z czułością, strzec z nabożeństwem. Jest kochankiem, który trzyma otwarte oczy, strażnikiem świętego ognia. Jeśli szukasz czegoś powierzchownego, uciekaj. Jeśli szukasz absolutu, podążaj za nim. Oferuje pasję, która nie gaśnie, ale w zamian wymaga nienagannego oddania, wzajemnej konsekracji, w której seks staje się modlitwą, a przyjemność błogosławieństwem.
Pochodzi z łacińskiego Dominicus, co oznacza „należący do Pana” lub „od Pana”.
Święty Dominik de Guzmán, hiszpański założyciel Zakonu Dominikanów w XIII wieku, którego święto obchodzone jest 8 sierpnia.
Tak — imię historycznie oznaczało dziecko urodzone w niedzielę, dies Dominica lub „dzień Pański”.
Dom, Nic i Nick to najpopularniejsze formy zdrobniałe.
Święty był hiszpański (Domingo), ale forma Dominic ma w Stanach Zjednoczonych silny charakter italoamerykański, równolegle z Domenico.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.