Znaczenie: Należący do Pana.
Pochodzi z łacińskiego Dominicus, „należący do Pana”, od dominus („Pan, Mistrz”), historycznie nadawane dzieciom urodzonym w niedzielę (dies Dominica).
8 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Dominik. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Kastyliański kapłan z XIII wieku, założyciel Zakonu Kaznodziejów. Przeszedł pieszo przez Europę, by nauczać, wymagając od swoich towarzyszy ubóstwa i rygoru intelektualnego, by odpowiadać na pytania swego czasu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że przekonanie ma wartość tylko wtedy, gdy jest karmione wiedzą. Przypomina nam, że pozostawanie wiernym swoim ideom wymaga zarówno pokory służby, jak i siły myśli.
Dominic obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 8 sierpnia.
Dominic wywodzi się z łacińskiego Dominicus, co oznacza „należący do Pana”, i ma korzenie w słowie dominus, pan lub władca – a dawno temu było to imię nadawane dzieciom urodzonym w niedzielę, dniu Pańskim. Jego wybitnym patronem jest święty Dominic de Guzmán (1170–1221), kastylijski kapłan, który założył zakon kaznodziejski, dominikanów, jedną z wielkich sił napędowych intelektualizmu w średniowiecznym Kościele.
Imię to niesie ze sobą aurę naukowej powagi i cichej szlachetności, złagodzoną luźnym, przyjaznym brzmieniem. W Stanach Zjednoczonych Dominic ma ciepły, włosko-amerykański posmak – wystarczy pomyśleć o niezliczonych dzielnicach, w których „Dom” jest czułą formą skróconą – i jednocześnie zachowuje swój święty, godny rodowód. Od dziesięcioleci cieszy się stałą popularnością, nigdy nie bywa modny, ale też nigdy nie wychodzi z mody. Atrakcyjne, silne i nieco staroświeckie, Dominic wydaje się rodzicom zarówno substancjalne, jak i dostępne: to imię z prawdziwym kręgosłupem, które mimo to można skrócić do czegoś ciepłego i bliskiego.
Dominic to imię cichej autorytetu. Jego znaczenie „należący do Pana” oraz jego patron – kaznodzieja, który całą intelektualną porządek oparł na sile dobrze sformułowanego argumentu – nadają mu wyraźnie zasadniczy, celowy charakter. Dominic ma tendencję do posiadania przekonań i kręgosłupa, by je bronić, a także perswazji, by przekonać innych. To on, który jasno przedstawia sprawę, podczas gdy wszyscy inni wciąż kręcą się w kółko.
Tutaj są ambicje, ale to zdyscyplinowany, misyjny rodzaj, a nie surowy karierowiczostwo. Podobnie jak zakon, który nosi imię świętego, Dominic jest przyciągany przez mistrzostwo, strukturę i idee godne obrony; szanuje inteligencję i ją nagradza. Ta powaga jest zrównoważona ciepłem, które imię niesie w codziennym życiu – „Dom” nie jest sztywną osobą autorytetu, ale wiernym przyjacielem, dobrym gospodarzem, wiarygodnym starszym bratem, który dla ludzi, których kocha, wszedłby przez ogień. Włosko-amerykański odcień imienia nadaje intelektualnej ramie hojną, rodzinną serce.
Dominic może być uparty – mężczyzna, który jest tak pewny swoich zasad, nie łatwo ustępuje i może utknąć w swoim stanowisku poza punktem sensowności. Lubi mieć rację i, co irytujące, często ją ma. Ale łączy tę pewność z prawdziwą uczciwością i silnym instynktem ochronnym; używa swojego wpływu, by chronić, a nie dominować. Daj Dominicowi sprawę, w którą wierzy, a będzie straszny: zorganizowany, elokwentny, niezmordowany. Daj mu niedzielną ucztę pełną rodziny – dzień, który jego imię kiedyś oznaczało – a będzie w swoim żywiole, przewodząc z lekką czułością. Substancjalny, wiarygodny i cicho dowodzący, Dominic jest przyjacielem, którego osądowi ufasz i którego lojalność, raz zdobyta, nie chwieje się.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Dominic kocha z cichą, niezachwianą pewnością porównywalną z niedzielą rano. Dla niego romantyzm nie jest chaotyczną burzą, lecz świętym azylem. On nie tylko goni; rości sobie pretensje z łagodnym, boskim autorytetem. Jego uwodzenie jest dotykowe i celowe, zakorzenione w starożytnym ciężarze Dominus – szuka oddania, które mniej przypomina ulotny pocałunek, a bardziej przysięgę. Pociągają go dusze, które oferują niezachwianą lojalność, a pragnie partnera, który rozumie, że przynależność jest najwyższą formą intymności. Jego dotyk niesie ciepło dies Dominica, pocieszający i wieczny. Jednak jego śmiertelną wadą jest sztywność. Może stać się posiadający, biorąc kontrolę za troskę, a jego serce szybko się chłodzi, gdy spotyka się z frivołnością lub brakiem szacunku. Nie toleruje gier; dla Dominica miłość jest przymierzem, nie sposobem na zabijanie czasu. Potrzebuje partnera, który odzwierciedla jego głębię, kogoś, kto widzi jego siłę nie jako dominację, lecz jako ochronę. Jeśli możesz mu zapewnić tę głęboką, duchową orientację, pokocha cię dziką, trwałą łaską, która przetrwa sam czas.
Pochodzi od łacińskiego słowa Dominicus i oznacza „należący do Pana” lub „przynależny Panu”.
Święty Dominic de Guzmán, hiszpański założyciel zakonu dominikanów w XIII wieku, którego wspomnienie obchodzone jest 8 sierpnia.
Tak – imię Dominic historycznie oznaczało dziecko urodzone w niedzielę, czyli w „dies Dominica” lub „dzień Pański”.
Dom, Nic i Nick to najpopularniejsze formy skrócone.
Święty był hiszpański (Domingo), ale forma Dominic w USA silnie kojarzy się z włosko-amerykańskim pochodzeniem, obok Domenico.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.