Znaczenie: ukochany.
włoska forma imienia David, z hebrajskiego „Dāwīḏ”: ukochany.
29 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Król Dawid.
Król Izraela w X wieku p.n.e., pochodzący z Betlejem. Zjednoczył królestwo i ustanowił Jerozolimę stolicą polityczną i kulturalną, a jednocześnie był ceniony za swoją wrażliwość artystyczną i zdolność do komponowania psalmów.
Co z tego zostaje: Zapamiętujemy go jako przywódcę, który nie zadowala się samym podbijaniem, ale potrafi również tworzyć i wyrażać siebie. To przypomnienie, że można być jednocześnie strategiem i artystą, a wielkość nie mierzy się wyłącznie siłą.
Źródło: Nominis
Davide obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 29 grudnia.
Davide należy do najbardziej lubianych i rozpowszechnionych imion biblijnych we Włoszech, a jego siła tkwi całkowicie w paradoksie: oznacza „ukochany, wybrany”, ale przywołuje przede wszystkim odwagę. Jego odniesieniem jest król Dawid, młody pasterz, który pokonał giganta Goljata za pomocą procy i został królem Izraela, poetą Psalmów oraz – według Ewangelii – przodkiem Jezusa. To CV uczyniło z imienia synonim tego, kto triumfuje wbrew wszelkim oczekiwaniom.
We Włoszech imię to ma również ogromny ciężar w sferze artystycznej dzięki Dawidowi Michała Anioła, absolutnemu arcydziełu florenckiego renesansu, światowej ikonie piękna i opanowanej siły. Davide jest więc postrzegane jako imię jednocześnie ciepłe i mocne, nowoczesne, a jednocześnie czerpiące korzenie z trzech tysięcy lat historii. Wyjątkowo rozpowszechnione wśród urodzonych od lat 70., pozostaje bezpiecznym, sympatycznym i męskim wyborem, nigdy nieprzestarzałym, zdolnym sprostać zarówno dziecku, jak i dojrzałemu mężczyźnie.
Davide nosi w sobie ciężką i uwodzicielską grację Michała Anioła, który szuka duszy ukrytej w kamieniu. Jego imię, żydowskie dziedzictwo oznaczające „ukochany”, nie jest prostym etymologicznym źródłem, lecz cielesnym przeznaczeniem, które zmusza go do poszukiwania miłości tak, jak poszukuje się światła. Jest architektem własnych emocji, upartym artystą, który rzeźbi swoje życie z precyzją rzeźbiarskiego dłuta. Jego przewodni ideał? Być jedynym, wybranym, tym, dla którego wszechświat staje. Ta potrzeba bycia kochanym, niemal czczonym, może przechylić się w melancholię Oscara Wilde’a: „Jestem dość silny, by przetrwać wszystko, z wyjątkiem bycia ignorowanym”. Davide nie żyje, on komponuje. Posiada tę wrodzoną elegancję, która przyciąga spojrzenia, ale też fałszywą wrażliwość, maskę z zimnego kamienia na sercu z ciepłego marmuru. Dąży do intensywnej duchowej więzi, odrzucając banalność na rzecz dramatycznej i absolutnej piękności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Davide jest drapieżnikiem wrażliwości. Nie goni, przyciąga. Jego uwodzenie jest szeptem, spojrzeniem, które w trzy sekundy zdejmuje rozmówcy zbroję. Szuka duszy-bratniej, tego całkowitego połączenia, w którym ego znika, by ustąpić miejsca nierozłącznemu „nam”. Uwielbia napięcie, grę intelektualnego i cielesnego uwodzenia, ten taniec, w którym dotyka się siebie, nie dotykając się jeszcze. Ale uwaga: jeśli poczuje rutynę lub chłód, zniknie tak, jak przyszedł, z lodowatą gracją. Męczy go płytkość, obojętność i brak emocjonalnej ambicji. Davide potrzebuje lustra, które odda mu nie to, jakim jest, ale to, jakim marzy być. Chce być wybierany, jedyny, nie do zastąpienia. Jeśli zaoferujesz mu nudne bezpieczeństwo, ucieknie. Jeśli zaoferujesz mu niebezpieczną pasję, zostanie, uwięziony w twojej własnej grze. Kocha tak, jak oddycha: intensywnie, koniecznie, a czasem dusząco.
Wypływa z hebrajskiego Dāwīd i oznacza „ukochany, wybrany”, często tłumaczone jako „ukochany przez Boga”.
Drugi król Izraela, młody człowiek, który pokonał Golijata za pomocą procy, a któremu tradycja przypisuje liczne psalmy Biblii.
29 grudnia, dnia, w którym Kościół wspomina króla i proroka Dawida.
Słynny posąg Dawida autorstwa Michała Anielsa przedstawia dokładnie biblijnego króla w chwili tuż przed walką z Goliatem: to najbardziej znany obraz związany z tym imieniem.
Tak, jest wśród najpopularniejszych męskich imion ostatnich dekad, cenione za swoją brzmieniowość i biblijne korzenie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.