Znaczenie: wolna, silna kobieta.
Żeński odpowiednik imienia Carolus (latinizacja Carlos), wywodzącego się z germańskiego „karl” („wolny mężczyzna, samiec”); stąd znaczenie „wolna i silna kobieta”.
17 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Karol Boromeusz.
Arcybiskup Mediolanu w XVI wieku, we Włoszech. Reformował administrację swojej diecezji z przykładną surowością, zakładając szpitale i szkoły dla najuboższych, a także poświęcił się całym sercem ofiarom zarazy, nigdy nie ustępując.
Co z tego zostaje: Dowiedz się tu, że prawdziwa władza nie jest ogłaszana, lecz zdobywana przez konkretną służbę. Jego przykład pokazuje, że upór i współczucie są najlepszymi dźwigniami do zmiany społeczeństwa.
Źródło: Wikipédia
Carolina obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 4 listopada; we Francji i we Włoszech 17 lipca.
Carolina to elegancka forma żeńska imienia Carlos, wywodząca się z germańskiego „karl” („wolny człowiek”), stąd też jej znaczenie „wolna i silna kobieta”. Jest to imię międzynarodowe, arystokratyczne i o długiej historii: dwa stany w Stanach Zjednoczonych zawdzięczają mu swoją nazwę, na cześć monarchów o imieniu Charles.
W świecie hiszpańskojęzycznym zawsze było to imię prestiżowe, szlachetne, ale bliskie, dobrze noszone w każdym wieku i naturalnie skracane do „Caro”, „Carol” lub „Lina”. Postacie takie jak projektantka Carolina Herrera czy olimpijska mistrzyni Carolina Marín nadały mu wygląd łączący w sobie glamour i sportowość, nowoczesność i podbój.
Dziś pozostaje to bardzo żywe i cenione imię w całej Ameryce Łacińskiej i w Hiszpanii, kojarzone z kobietami niezależnymi, eleganckimi i o silnym charakterze. Jego germańskie korzenie wolności dobrze odpowiadają temu współczesnemu wizerunkowi.
Carolina oddaje hołd etymologii swojego imienia: jest przede wszystkim kobietą wolną. Jej wyraźna niezależność i ta cyfra 1 przywódcy ją definiują: z naturalnością przejmuje ster swojego życia, nienawidzi, gdy ktoś podejmuje decyzje za nią, i posiada zdrową, elegancką ambicję, która pcha ją do doskonałości w jej dziedzinie, czy to w modzie, sporcie czy biznesie — wystarczy pomyśleć o imperium Caroliny Herrery czy o smaszach Caroliny Marín. W niej jest bardzo specyficzna mieszanka klasy i determinacji: wie, jak się trzymać, dba o formy, ale pod sporem bije żelazna wola.
Energiczna i towarzyska, porusza się z łatwością we wszystkich środowiskach i emanuje kosmopolityczną pewnością siebie, dziedzictwem tak międzynarodowego imienia. Jej dyplomacja pozwala jej otwierać drzwi bez szumu, choć nie waha się stawić czoła, gdy coś wydaje jej się niesprawiedliwe. Jest lojalna wobec swojego najbliższego otoczenia, nawet jeśli rozdziela swoją energię między wiele frontów: Carolina rzadko pozostaje w bezczynności.
Jej wyobraźnia i wrażliwość, bardziej dyskretna, służą jej celom; jest pragmatyczną marzycielką, z tych, które zamieniają pragnienie w projekt, a projekt w rezultat. Rewersem tak dużej autonomii jest trudność w delegowaniu zadań lub byciu wrażliwym: przyzwyczajona do radzenia sobie sama, czasem zapomina poprosić o pomoc. Ale gdy opuszcza zbroję, ujawnia ciepło i lojalność, które zachwycają. Carolina jest w końcu imieniem kobiety, która kuje własny los z stylem: wolna z etymologii i z powołania, elegancka, nie rezygnując ani grama siły.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Carolina nie poddaje się, ona zdobywa. Pochodząca z linii „wolnych ludzi”, podchodzi do intymności z zapałem wojowniczki, która wybrała swój cel. Jej uwodzenie nie jest cierpliwie tkaną siecią, lecz bezpośrednim, zmysłowym i bezkompromisowym spojrzeniem, które zmusza rozmówcę do podniesienia wzroku. Szuka duszy na jej miarę, partnera zdolnego do stawiania czoła, który nigdy nie będzie chciał jej zdominować. Co ją zapala, to brutalna i namiętna równość; co ją męczy, to słabość charakteru lub zależność emocjonalna. Dla niej miłość jest aktem suwerenności. Ofiarowuje swoją siłę, ale w zamian wymaga wzajemnej wolności. Jeśli szukasz poddanej łagodności, omijaj ją. Carolina raczej zaoferuje Ci niszczącą namiętność, czystą jak woda z górskiego strumienia, w której czujesz się żywy, silny i absolutnie wolny, nawet w ramionach drugiej osoby.
Carolina ma germańskie pochodzenie i oznacza „wolną i silną kobietę”. Jest to żeńska forma imienia Carolus, które z kolei wywodzi się od germańskiego „karl”, oznaczającego wolnego mężczyznę.
Ucy.me przypisuje temu imieniu święto przypadające 17 lipca. Tego dnia oddaje się cześć świętemu Karolowi Boromeuszowi, arcybiskupowi Mediolanu z XVI wieku, którego imię jest źródłem imienia Carolina.
Imię osiągnęło szczyt popularności w 2015 roku, gdy odnotowano 1485 urodzeń. Obecnie zajmuje 2659. miejsce pod względem popularności we Francji.
Carolina to włoska i hiszpańska forma imienia. Spotyka się warianty takie jak Carolina w portugalskim, a także Carlotta we włoskim, jak również powszechne zdrobnienia, takie jak Carla czy Carla.
Imię pisze się z podwójnym „l” i końcowym „a”. Bieżąca francuska wymowa to ka-RO-li-na, z akcentem tonicznym na przedostatniej sylabie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.