Znaczenie: wolna i silna kobieta.
Jest to żeńska forma Carlos, o korzeniu w językach germańskich „karl“ („wolny człowiek“).
4 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Karol Boromeusz. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Kardynał i arcybiskup Mediolanu w XVI wieku we Włoszech. Reformował administrację swojego diecezji z wyjątkową surowością i pozostał przy ofiarach zarazy, aby ich leczyć, narażając własne życie. Jego działalność nadała nową wymiar władzy przez służbę.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że prawdziwe przywództwo wymaga obecności w trudnościach. Odpowiedzialność nie jest tytułem, lecz konkretnym zobowiązaniem wobec innych.
Źródło: Wikipédia
Carolina obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 4 listopada; we Francji i we Włoszech 17 lipca.
Carolina to elegancka żeńska forma imienia Carlos, wywodząca się z germańskiego „karl” („wolny mężczyzna”), co nadaje jej znaczenie „wolnej i silnej kobiety”. Jest to międzynarodowe, arystokratyczne imię o dużym blasku: dwa stany USA zostały nazwane jego cześć, na cześć monarchów o imieniu Charles.
W kręgu hiszpańskojęzycznym było to zawsze imię prestiżowe, szlachetne, ale przyjazne, odpowiednie dla każdego wieku, które naturalnie skraca się do „Caro”, „Carol” lub „Lina”. Osobistości takie jak projektantka mody Carolina Herrera czy mistrzyni olimpijska Carolina Marín nadały mu wizerunek jednocześnie glamour i sportowy, nowoczesny i triumfalny.
Dziś w całej Ameryce Łacińskiej i w Hiszpanii jest to nadal bardzo żywe i cenione imię, kojarzone z niezależnymi, eleganckimi i silnymi charakterem kobietami. Jego germańskie korzenie związane z wolnością pasują do tego współczesnego wizerunku.
Carolina sprosta etymologii swojego imienia: jest przede wszystkim kobietą wolną. Jej niezależność (9) oraz numerologiczna Jedynka jako przewodniczka kształtują ją: z naturalnością przejmuje kontrolę nad swoim życiem, nienawidzi, gdy inni podejmują decyzje za nią, i pielęgnuje zdrową, elegancką ambicję, która popycha ją do wyróżniania się w swoim zakresie – czy to w modzie, sporcie, czy gospodarce – wystarczy wspomnieć o imperium Caroliny Herrery czy smaszach Caroliny Marín. W niej tkwi szczególna mieszanka klasy i determinacji: wie, jak się zachowywać, dba o formy, lecz pod sporem pulsuje stalowa wola.
Energetyczna i towarzyska czuje się swobodnie w każdym otoczeniu i emanuje kosmopolityczną pewnością, która jest dziedzictwem tak międzynarodowego imienia. Jej dyplomacja pozwala jej otwierać drzwi bez zwracania na siebie uwagi, jednak jej ręka nie drży, gdy musi bronić się przed tym, co uważa za niesprawiedliwe. Jest lojalna wobec swojego kręgu, ale rozdziela swoją energię na wiele frontów: Carolina rzadko siedzi spokojnie.
Jej wyobraźnia i wrażliwość, które są bardziej dyskretne, służą jej celom; jest praktyczną marzycielką, jedną z tych, które z pragnienia tworzą plan, a z planu wynik. Przeciwieństwem tej całej autonomii jest trudność w delegowaniu spraw lub byciu podatnym na rany: przyzwyczajona do radzenia sobie ze wszystkim sama, czasem zapomina poprosić o pomoc. Lecz gdy opuszcza straż, ujawnia ciepło i lojalność, które fascynują. Carolina to w końcu imię kobiety, która kształtuje własny los ze stylem: wolna dzięki etymologii i powołaniu, elegancka, bez utraty choćby odrobiny siły.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Carolina nie szuka miłości, ona ją zdobywa z dzikością tej, która wie, że jest wolna. Jej uwodzenie to nie przynęta, lecz wyzwanie: bezpośredni wzrok, który obnaża kłamstwa i domaga się autentyczności. Mężczyznę przyciąga jej surowa siła, ten germański wibracyjny ton, który nie prosi o pozwolenie, by istnieć. To nie pasywna słodycz, lecz aktywna pasja tej, która najpierw wybiera samą siebie. Jednak jej cierpliwość jest ograniczona. Co naprawdę ją zaskakuje, to równość; szuka równego sobie, nie opiekuna. Mężczyzny, który nie próbuje ujarzmić jej niezależnego ducha. Z kolei nudzi ją słabość emocjonalna i potrzeba bycia ratowanym. Carolina nudzi się poddałością. Kocha z intensywnością, ale jej status „wolnej kobiety” oznacza, że gdy poczuje, iż jej autonomia jest zagrożona, odchodzi bez oglądania się za siebie, zostawiając za sobą elokwentną ciszę. Jej serce jest silne, tak, ale jej wolność jest święta.
„Wolna i silna kobieta”, ze względu na jej germańskie korzenie „karl” („wolny mężczyzna”), od którego wywodzi się Carlos.
Jest to żeńska forma imienia Carlos (Carolus), spokrewniona z imionami Carla i Carlota.
Zwykle obchodzone jest 4 listopada, wraz ze św. Karolem Boromeuszem, ze względu na jego związek z Karolem.
Ma ono historię sięgającą wielu stuleci, jednak w świecie hiszpańskojęzycznym nadal jest w pełni aktualne i modne.
Caro, Carol, Lina, Caroli lub Carito.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.