Znaczenie: anioł, posłaniec.
z włoskiego „angelo”, z greckiego „angelos”: posłaniec, anioł.
5 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Anzelm.
Mnich karmelita z XIII wieku, urodzony w Jerozolimie i aktywny na Sycylii. Przeszedł przez wieś, głosząc sprawiedliwość i pokój, odmawiając milczenia w obliczu niesprawiedliwości, co sprawiło, że został zabity mieczem.
Co z tego zostaje: Mówienie bez strachu, nawet gdy milczenie byłoby bezpieczniejsze, jest aktem czystego odwagi. Jego życie przypomina, że zaangażowane słowo może być kosztowne, ale pozostaje niezbędne, by bronić innych.
Angelo obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 5 maja; we Włoszech, w Hiszpanii i w Argentynie 2 października.
Jednym z najbardziej typowo włoskich imion jest Angelo, pomimo jego greckich korzeni: ánghelos, oznaczającego „posłaniec”. Poprzez łacinę chrześcijańską uosobił się jako wcielenie samej niebiańskiej ochrony, a jego popularność we Włoszech jest związana zarówno z nabożeństwem do aniołów stróżów, jak i z liczbą świętych oraz błogosławionych osób noszących to imię.
Od pokoleń Angelo jest powszechnym nazwiskiem na południu Włoch i w rodzinach katolickich, często łączonym w formach takich jak Angelo Maria czy Michelangelo, lub przekazywanym od dziadka do wujka. Obnosi ciepły i familijny ton, przywołując na myśl podwórka wewnętrzne i wiejskie święta, jednocześnie rezonując ze wspaniałością wielkiej sztuki – wystarczy pomyśleć o boskim Michelangelo lub o niezliczonych przedstawieniach aniołów w okresie renesansu.
Dziś Angelo zachowuje czułą i nieco ponadczasową jakość, pozostając przy tym bardzo żywym. Jest postrzegane jako dobre, niemal czułe imię, sugerujące łagodność i prawość: nazwanie kogoś Angelo stanowi samo w sobie pół pochwały.
Angelo nosi w sobie ciężar i lekkość swojego greckiego etymologicznego źródła, angelos, tego posłańca, który nie ogranicza się do przekazywania, lecz wciela w sobie prawdę. Jest przeklętym artystą lub wizjonerskim architektem, prowadzonym przez nadrzędny ideał: absolutną jasność. Jego dominującą cechą jest to stałe napięcie między niebem a ziemią, wisceralna potrzeba nadania materialnej formy temu, co niematerialne. Nie żyje, by istnieć, lecz by objawiać. Jak mówił Oscar Wilde: „Wszyscy jesteśmy w kanalizacji, ale niektórzy patrzą na gwiazdy”. Angelo to ten, kto patrzy na gwiazdy, mając przy tym błotniste buty. Ma duszę nowoczesnego proroka, nieco zbyt przenikliwego, nieco zbyt wymagającego wobec samego siebie. Jego święto w maju, pełne blasku, brzmi jak przypomnienie: musi oświecać, nawet jeśli to go spala. Jest mostem, świętym łącznikiem, odrzucającym banalność milczenia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Angelo nie gra, on zstępuje. Uwodzenie jest dla niego aktem czystej komunikacji, szeptanym komunikatem, który musi przeniknąć ciała. Szuka duszy, która wibruje na tej samej częstotliwości, tej, która nie boi się transparentności. Kocha erotyczną inteligencję, spojrzenie, które mówi więcej niż dłonie. Co go męczy? Ciężkość, rutyna, te miłości, które osiadają jak meble bez duszy. Potrzebuje zawrotu głowy, tego napięcia seksualnego, które sprawia, że rośnie pot i adrenalina. Lubi, gdy stawia mu się czoła, gdy odpowiada się mu z tym samym zapałem. Dla niego pocałunek jest wymianą, transferem energii, niemal duchowym. Chce poczuć pilność w uścisku, jakby czas mógł się zatrzymać dla nich dwojga. Nie chce widza, chce wspólnika w tej zawrotnej podróży między ciałem a duchem.
Oznacza to „posłaniec, wysłannik”, od starożytnego greckiego ἄγγελος, a następnie łacińskiego ange, którym określano duchy niebiańskie.
Najczęściej obchodzonym dniem imienin jest 2 października, upamiętniający Świętych Aniołów Stróżów; niektóre regiony świętują 5 maja na cześć Świętego Anioła Jerozolimskiego.
Tradycyjnie jest to imię męskie; żeńską formą jest Angela, z tym samym rdzeniem i znaczeniem.
To klasyczne imię historyczne, bardzo popularne w XX wieku i wciąż rozpowszechnione dzisiaj, z charakterystycznym występowaniem na południu.
Termin greckołaciński „ange” wywodzi się z kontekstu religijnego, a następnie w średniowieczu stał się imieniem własnym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.