Znaczenie: kwiat.
Z łacińskiego rosa, kwiat.
23 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Rosalia z Palermo.
Sycylijska szlachcianka z XII wieku, wybrała życie pustelnicze na Monte Pellegrino. Wycofała się ze świata, by prowadzić życie w samotności i modlitwie, z dala od intryg dworskich. Wieki później jej pamięć była przywoływana, by chronić miasto przed zarazą.
Co z tego zostaje: Można tu się nauczyć, że istnieje możliwość odizolowania się od zbiorowego szumu, by zachować własną integralność. Ta siła charakteru, która odmawia ulegania tłumowi, pozostaje wzorem wewnętrznej wolności.
Źródło: Wikidata
Rosalie obchodzi imieniny we Francji, w USA i w Niemczech 4 września; w Hiszpanii 23 sierpnia.
Imię „Rosalie” niesie ze sobą aromat ogrodu i Starego Południa: jest to pochodząca od łacińskiego słowa rosa, róża, odmiana urozmaicona średniowiecznym pojęciem kwiatowego girlandy. Jej patronką jest święta Rosalie z Palermo, normansko-sycylijska pustelnica z XII wieku, znana z tego, że uratowała swoje miasto przed zarazą – dziś Palermo uczci ją z wielkim rozmachem podczas lipcowego festynu.
We Francji Rosalie ma urok imion retro, które wracają z mocą. Bardzo popularne w XIX wieku, wyszło z użycia, ale od lat 2000. przeżywa piękny renesans, w fali starych i wiejskich imion, które są ponownie odkrywane z czułością. Kojarzy się z słodkim, romantycznym i nieco vintage wizerunkiem, gdzieś między kochaną babcią a dziewczynką w kwiecistej sukience.
Dziś Rosalie postrzegane jest jako imię delikatne, ciepłe i ponadczasowe. Łatwe do noszenia, czułe dla ucha, przywołuje naturę, słodycz i formę elegancji bez wysiłku. Prawdziwy wiosenny bukiet.
Rosalie to słodycz, która kryje w sobie prawdziwą głębię. Na pierwszy rzut oka wyobrażamy sobie kwiat, retro czułość, dziewczynkę w sukience z marszczeniami – i rzeczywiście, posiada naturalną dobroć oraz absolutnie uroczy, staroświecki urok. Ale jej liczba 7, liczba dusz refleksyjnych i nieco tajemniczych, przypomina, że to nie jest tylko piękny bukiet: Rosalie myśli, obserwuje, z dbałością pielęgnuje swój wewnętrzny ogród.
Jej imienniczka, święta Rosalia z Palermo, zostawiła wszystko, by żyć jako pustelnica w jaskini: to wiele mówi o tym dnie niezależności i potrzebie odosobnienia, które mieszka w tym imieniu. Rosalia kocha spokój, naturę, chwile dla siebie; potrafi uciec od zgiełku, by naładować baterie, a ostrożnie z każdym, kto chciałby wypełnić każde z jej milczenia. Ta kontemplacyjna część czyni ją osobą wrażliwą, wyczuloną na dyskretne piękno, często skłonną ku sztuce, słowu lub prostym przyjemnościom.
Ale nie mylcie się: słodycz Rosalii nie jest przesłodzona. Ma charakter i piękną stałość, spokojny sposób bycia stanowczym, gdy to ważne. W przyjaźni i w miłości jej lojalność jest solidna, a jej ciepła czułość czyni ją schronieniem dla bliskich. Zaufuje się jej bez obaw; naprawdę słucha, nie oceniając. Jej humor jest delikatny, przesiąknięty autocenzurą, nigdy złośliwy. Romantyczna w duszy, wierzy w dobre historie i w ważne detale – w ręcznie pisany list, w cięty kwiat, w uważny gest. Rosalia, święta zarazy zamieniona w imię wiosny, osiąga ten piękny trik siły: bycie jednocześnie słoneczną i wewnętrzną, czułą i zdecydowaną. Prawdziwa pasja, która przenika stulecia bez zmarszczek.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod imieniem Rosalie miłość nie jest prostym uczuciem, lecz rozkwitem. Sztura dla niej to sztuka uwodzicielskiej delikatności, w której każde spojrzenie jest jedwabistym pąkiem, a każde słowo – dyskretnym, lecz upartym zapachem. Nie narzuca się, przyciąga naturalnym wdziękiem róży otwierającej się ku słońcu. Rosalie szuka głębokiej, zmysłowej więzi, czułości, która pieści zarówno duszę, jak i skórę. Jej pasją jest słodka wierność, ten święty rytuał codzienności porównywalny z kwitnącym różańcem jej korzeni. Z drugiej strony, nic nie męczy jej szybciej niż brutalność czy emocjonalna suchość. Suchota zamkniętego serca natychmiast powoduje u niej więdnięcie zainteresowania. Potrzebuje światła, słodyczy i stałej uwagi, aby jej wewnętrzny kwiat nie zamknął się. Aby ją podbić, trzeba być tak obecnym jak girlanda róż: obecnym, pięknym i szanującym porę roku.
Pochodzi od łacińskiego słowa rosa, kwiat, symbolu piękna, miłości i czystości.
Isabel Flores de Oliva (1586–1617), dominikanka z Peru, pierwsza święta Ameryki i patronka Peru.
23 sierpnia w kalendarzu rzymskim; w Peru obchodzone jest 30 sierpnia.
To klasyczny, bardzo popularny w XX wieku; dziś ma pewien retro urok, który znowu cieszy się uznaniem.
Róża we francuskim i angielskim, Rosa we włoskim, niemieckim i portugalskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.