Znaczenie: kwiat.
Z łacińskiego rosa, kwiat.
23 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Rosalia z Palermo.
Sycylijska szlachcianka z XII wieku, wybrała życie pustelnicze na Monte Pellegrino. Wycofała się ze świata, by prowadzić życie w samotności i modlitwie, z dala od intryg dworskich. Wieki później jej pamięć była przywoływana, by chronić miasto przed zarazą.
Co z tego zostaje: Można tu się nauczyć, że istnieje możliwość odizolowania się od zbiorowego szumu, by zachować własną integralność. Ta siła charakteru, która odmawia ulegania tłumowi, pozostaje wzorem wewnętrznej wolności.
Źródło: Wikidata
Rosalie obchodzi imieniny we Francji, w USA i w Niemczech 4 września; w Hiszpanii 23 sierpnia.
Imię „Rosalie” niesie ze sobą aromat ogrodu i Starego Południa: jest to pochodząca od łacińskiego słowa rosa, róża, odmiana urozmaicona średniowiecznym pojęciem kwiatowej girlandy. Jej patronką jest święta Rosalie z Palermo, normansko-sycylijska pustelnica z XII wieku, znana z tego, że uratowała swoje miasto przed zarazą – dziś Palermo czci ją z wielkim rozmachem podczas lipcowego festynu.
We Francji Rosalie ma urok imion retro, które wracają z mocą. Bardzo popularne w XIX wieku, wyszło z użycia, ale od lat 2000. przeżywa piękny renesans, w fali starych i wiejskich imion, które są ponownie odkrywane z czułością. Kojarzy się ze słodkim, romantycznym i nieco vintage wizerunkiem, gdzieś między kochaną babcią a dziewczynką w kwiecistej sukience.
Dziś Rosalie postrzegane jest jako imię delikatne, ciepłe i ponadczasowe. Łatwe do noszenia, czułe dla ucha, przywołuje naturę, słodycz i formę elegancji bez wysiłku. Prawdziwy wiosenny bukiet.
Rosalie to słodycz, która kryje w sobie prawdziwą głębię. Na pierwszy rzut oka wyobrażamy sobie kwiat, retro czułość, dziewczynkę w sukience z marszczeniami – i rzeczywiście, posiada naturalną dobroć oraz absolutnie uroczy, staroświecki urok. Ale jej liczba 7, liczba dusz refleksyjnych i nieco tajemniczych, przypomina, że to nie jest tylko piękny bukiet: Rosalie myśli, obserwuje, z dbałością pielęgnuje swój wewnętrzny ogród.
Jej imienniczka, święta Rosalia z Palermo, zostawiła wszystko, by żyć jako pustelnica w jaskini: to wiele mówi o niezależności i potrzebie odosobnienia, które tkwią w tym imieniu. Rosalia kocha spokój, naturę, chwile dla siebie; potrafi uciec od zgiełku, by naładować baterie, i biada temu, kto chciałby wypełnić każde jej milczenie. Ta kontemplacyjna część czyni ją osobą wrażliwą, wyczuloną na dyskretne piękno, często skłonną ku sztuce, słowu lub prostym przyjemnościom.
Ale nie mylcie się: słodycz Rosalii nie jest przesłodzona. Ma charakter i piękną stałość, spokojny sposób bycia stanowczym, gdy to ważne. W przyjaźni i w miłości jej lojalność jest solidna, a jej ciepła czułość czyni ją schronieniem dla bliskich. Ufa się jej bez obaw; naprawdę słucha, nie oceniając. Jej humor jest delikatny, przesiąknięty autoironią, nigdy złośliwy. Romantyczna w duszy, wierzy w dobre historie i w ważne detale – w ręcznie pisany list, w cięty kwiat, w uważny gest. Rosalia, święta zarazy zamieniona w imię wiosny, osiąga ten piękny trik siły: bycie jednocześnie słoneczną i wewnętrzną, czułą i zdecydowaną. Prawdziwa pasja, która przenika stulecia bez zmarszczek.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod imieniem Rosalie miłość nie jest prostym uczuciem, lecz rozkwitem. Uwodzenie to dla niej sztuka urzekającej delikatności, w której każde spojrzenie jest jedwabistym płatkiem, a każde słowo – dyskretnym, lecz upartym zapachem. Nie narzuca się, przyciąga naturalnym wdziękiem róży otwierającej się ku słońcu. Rosalie szuka głębokiej, zmysłowej więzi, czułości, która pieści zarówno duszę, jak i skórę. Jej pasją jest słodka wierność, ten święty rytuał codzienności porównywalny z kwitnącym różańcem jej korzeni. Z drugiej strony, nic nie męczy jej szybciej niż brutalność czy emocjonalna suchość. Oschłość zamkniętego serca natychmiast powoduje u niej więdnięcie zainteresowania. Potrzebuje światła, słodyczy i stałej uwagi, aby jej wewnętrzny kwiat nie zamknął się. Aby ją podbić, trzeba być tak obecnym jak girlanda róż: obecnym, pięknym i szanującym porę roku.
Pochodzi od łacińskiego słowa rosa, kwiat, symbolu piękna, miłości i czystości.
Isabel Flores de Oliva (1586–1617), dominikanka z Peru, pierwsza święta Ameryki i patronka Peru.
23 sierpnia w kalendarzu rzymskim; w Peru obchodzone jest 30 sierpnia.
To klasyk, bardzo popularny w XX wieku; dziś ma pewien retro urok, który znowu cieszy się uznaniem.
Rose we francuskim i angielskim, Rosa we włoskim, niemieckim i portugalskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.