Znaczenie: należący do Wielkanocy.
Z łacińskiego Paschalis, „należący do Wielkanocy”.
17 maja
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Paweł Baylon. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Hiszpański zakonnik z XVI wieku, pochodzący z ubogiej rodziny. Berger, który został braminem w klasztorze, uczynił gościnność i dobroć swoim celem istnienia, zdobywając szacunek wszystkich dzięki swojej niezachwianej łagodności. Przeszedł przez przemoc swego czasu, nigdy nie ulegając nienawiści, i przebaczył swoim sprawcom.
Co z tego zostaje: Tu się tu dowiadujemy, że siła nie pochodzi zawsze z wykształcenia ani ze statusu społecznego, lecz z głębokiej uczciwości. Pokazuje, że można pozostać otwartym i hojnym, nawet w obliczu niesprawiedliwości czy okrucieństwa.
Pascal obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 17 maja.
Pascal to nazwa święta par excellence: wywodzi się z łacińskiego Paschalis, „związany z Wielkanocą”, i tradycyjnie nadawano ją dzieciom urodzonym w okresie wielkanocnym. Opiekunem tego imienia jest święty Paskal Bailón, skromny hiszpański pasterz, który został franciszkaninem, a jego święto obchodzone jest 17 maja. Ale we Francji imię to jest nierozerwalnie związane z gigantem ducha: Blaise’em Pascalem, matematykiem, fizykiem i filozofem XVII wieku.
Bardzo popularne w latach 1950–1970, Pascal ma ciepły i spokojny wizerunek, wizerunek spokojnego mężczyzny, dobrego życiorysisty, zakorzenionego w rzeczywistości. Łatwo przypisuje mu się bystrość umysłu odziedziczoną po jego słynnym imienniku oraz nutę spokojnego humoru. Imię to brzmi dziś w stylu vintage i sympatycznie, jak imię ujmującego wujka lub zapalonego rzemieślnika – imię, które emanuje prostotą, wiernością i gustem do autentycznych rzeczy.
Pascal jest spokojną rosą w grupie. Jego stabilność (8/10) i lojalność (8/10) tworzą niezachwiane fundamenty: można na niego liczyć z zamkniętymi oczami, nie zdradza i nie traci głowy. Podczas gdy inni się agituje, Pascal bierze sobie czas: jego spokojna energia (5/10) nie ma nic wspólnego z szaleństwem, lecz całą spokojną wytrwałością kogoś, kto kończy to, co zaczyna.
Pod jego spokojnym wyglądem kryje się bystry umysł. Liczba 7 w jego numerologii i opiekuńcza cień Blaise'a Pascala nie kłamią: jest refleksyjny, obserwator, ktoś, kto ceni ciszę i idee. Jego humor (7/10) jest najwyższej jakości: ironiczny, trafiony w odpowiednim momencie, nigdy po to, by się wyróżnić (bardzo niska potrzeba uwagi, 3/10). Pascal ucieka od reflektorów jak od zarazy; woli warsztat, ogród, rozmowę dwojga przy kieliszku.
Jego niezależność (7/10) czyni z niego człowieka, który nie musi się nikomu tłumaczyć, wiernego swoim przekonaniom i swojemu tempu. Trochę wyobraźni pod skorupą (6/10), ma swoje własne pasje, często manualne lub intelektualne, które pielęgnuje z wytrwałością. Generacyjnie Pascal przywodzi na lata 60. i 70., wujka-bonvivantę i majsterkowicza, przyjaciela od zawsze, który nie zmienił się przez trzydzieści lat — i to właśnie jest w nim doceniane. Podsumowując: spokojny mędrzec o wiernym sercu, który dużo myśli, mówi tyle, ile trzeba, i z którym jedno piwo trwa trzy godziny, a czas nie jest odczuwalny.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pascal jest wcieleniem kroku, duszą, która nie znosi ani zastoju, ani ciężaru zastygłych uczuć. W miłości nie szuka idola, lecz przejścia, tej lotnej alchemii, w której dwa ciała się otierają, by lepiej się przemienić. Seducja dla niego jest sztuką ruchu: podchodzi do zmysłowości z latynacką gracją, słodką, ale nieuchronną, jak wiosna, która wymazuje zimę. Przyciąga go dwuznaczność, te zawieszone chwile, w których dusza się pochyla. Ale uwaga, jego pascaliańska natura szybko męczy się od niezmiennej rutyny. Nuda jest jego jedynym wrogiem; w chwili, gdy pasja zastyga w nawyk, czuje potrzebę przekroczenia progu, przejścia do czegoś innego. Kocha związki, które uwolnią, bardziej niż te, które przywiązują. Aby go oczarować, trzeba być zmieniającym się horyzontem, miękką próbą do pokonania. Nie obiecuje wieczności, lecz intensywności teraźniejszej chwili, tej ulotnej łaski, która czyni duszę lekką.
Jest pochodzenia łacińskiego, od Paschalis, „związany z Wielkanocą”, z ostatecznym korzeniem w hebrajskim Pésaj.
Oznacza „związany z Wielkanocą” lub „urodzony w Wielkanoc”; nadawano je dziecku, które przyszło na świat w okresie wielkanocnym.
17 maja, święto św. Pascuala Bailón, hiszpańskiego franciszkanina.
Z kongresów eucharystycznych oraz, w języku potocznym, z kucharzy i cukierników.
W katalońskim: Pasqual; we francuskim: Pascal; we włoskim: Pasquale.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.