Znaczenie: związany z Wielkanocą, przechodzący.
Pascal wywodzi się z łacińskiego Paschalis, „związany z Wielkanocą”, które z kolei pochodzi od hebrajskiego Pessah, „przejście” (żydowska Pascha).
17 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Paweł Baylon.
Hiszpański zakonnik z XVI wieku, pochodzący z ubogiej rodziny. Berger, który został braminem w klasztorze, uczynił gościnność i dobroć swoim celem istnienia, zdobywając szacunek wszystkich dzięki swojej niezachwianej łagodności. Przeszedł przez przemoc swego czasu, nigdy nie ulegając nienawiści, i przebaczył swoim sprawcom.
Co z tego zostaje: Tu się tu dowiadujemy, że siła nie pochodzi zawsze z wykształcenia ani ze statusu społecznego, lecz z głębokiej uczciwości. Pokazuje, że można pozostać otwartym i hojnym, nawet w obliczu niesprawiedliwości czy okrucieństwa.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Pascal obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 17 maja.
Pascal to imię święta par excellence: pochodzi od łacińskiego Paschalis, „związany z Wielkanocą”, a tradycyjnie nadawano je dzieciom urodzonym w okresie wielkanocnym. Czuwa nad nim święty Pascal Baylon, pokorny hiszpański pasterz, który został bratem franciszkaninem, a jego wspomnienie obchodzone jest 17 maja. Ale we Francji imię to jest nierozerwalnie związane z gigantem umysłu: Blaise’em Pascalem, matematykiem, fizykiem i filozofem XVII wieku.
Bardzo popularne w latach 1950–1970, Pascal ma ciepły i łagodny wizerunek, człowieka spokojnego, dobrego towarzystwa, zakorzenionego w rzeczywistości. Chętnie przypisuje mu się finezję umysłu odziedziczoną po jego sławnym imienniku oraz szczyptę spokojnego humoru. Imię to brzmi dziś w stylu vintage i sympatycznie, jak imię ujmującego wujka lub zapalonego rzemieślnika — imię, które pachnie prostotą, wiernością i smakiem prawdziwych rzeczy.
Pascal to spokojna skała w grupie. Jego stabilność (8/10) i lojalność (8/10) tworzą niezachwiane fundamenty: można na niego liczyć z zamkniętymi oczami, nie zdradza i nie wpada w panikę. Tam, gdzie inni się miotają, Pascal bierze sobie czas — jego spokojna energia (5/10) nie ma nic wspólnego z frenetycznym pędem, ale wszystko z cichą wytrzymałością kogoś, kto kończy to, co zaczyna.
Pod jego łagodnym wyrazem twarzy kryje się bystry umysł. Cyfra 7 w jego numerologii i opiekuńczy cień Blaise’a Pascala nie kłamią: to człowiek refleksyjny, obserwator, ktoś, kto ceni ciszę i myśli. Jego humor (7/10) jest najwyższej próby — suchy, wtrącany w odpowiednim momencie, nigdy po to, by wyjść na pierwszy plan (bardzo niska potrzeba uwagi, 3/10). Pascal ucieka od reflektorów jak przed zarazą; woli warsztat, ogród, rozmowę we dwoje przy szklance.
Jego niezależność (7/10) czyni z niego kogoś, kto nie musi składać raportów nikomu, wiernego swoim przekonaniom i rytmowi. Z nutą fantazji pod pancerzem (6/10), ma swoje własne pasje, często manualne lub intelektualne, które pielęgnuje z uporem. Pokoleniowo Pascal przywołuje lata 60. i 70., wujka dobrego ducha i majsterkowicza, przyjaciela od zawsze, który nie drgnął ani o milimetr w ciągu trzydziestu lat — i to właśnie jest to, co w nim kochamy. Podsumowując: spokojny mędrzec z wiernym sercem, który dużo myśli, mówi w punkt i z którym piwo trwa trzy godziny, a czas mija niepostrzeżenie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pascal jest wcieleniem przejścia, duszą, która nie znosi zastoju ani ciężaru zastygłych uczuć. W miłości nie szuka bożka, lecz przejścia, tej lotnej alchemii, w której dwa ciała się muskają, by lepiej się przemienić. Uwodzenie jest dla niego sztuką ruchu: podchodzi do zmysłowości z łacińską gracją, delikatną, ale nieuchronną, jak wiosna, która wymazuje zimę. Przyciąga go dwuznaczność, te zawieszone chwile, w których dusza przechyla się na jedną stronę. Ale uwaga, jego pascalska natura szybko nudzi się niezmienną rutyną. Nuda jest jego jedynym wrogiem; gdy tylko namiętność zastyga w nawyk, czuje potrzebę przekroczenia progu, przejścia do czegoś innego. Kocha związki, które uwalniają, a nie te, które zakuwają w kajdany. Aby go oczarować, trzeba być zmieniającym się horyzontem, delikatną próbą do pokonania. Nie obiecuje wieczności, lecz intensywność chwili obecnej, tej ulotnej łaski, która czyni duszę lekką.
Pascal pochodzi od łacińskiego słowa Paschalis, oznaczającego „związany z Wielkanocą”. Nadawano je dzieciom urodzonym podczas świąt wielkanocnych.
„Związany z Wielkanocą” lub „przechodzący”, w nawiązaniu do Pesach, przejścia żydowskiej Paschy.
Imieniny Pascala przypadają 17 maja, ku czci świętego Pascala Baylona. Był on hiszpańskim bratem franciszkaninem, pasterzem, który został zakonnikiem, znanym ze swojej pobożności wobec Eucharystii i pokory; został kanonizowany w 1690 roku i jest patronem kongresów eucharystycznych.
Blaise Pascal jest najbardziej znanym nosicielem tego imienia; jednostka ciśnienia (paskal) oraz język programowania oddają mu hołd.
Jest to przede wszystkim imię męskie. Formą żeńską jest Pascale (z literą e).
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.